Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου @the.booklist_
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Η Έλενα Πιπερίδου γεννήθηκε και ζει στην Κατερίνη. Σπούδασε διεθνολόγος στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εργάζεται ως τραπεζικός υπάλληλος τα τελευταία 21 έτη. Από το συγγραφικό της έργο έχουν εκδοθεί διηγήματα σε συλλογικούς τόμους όπως και ποιήματά της στο λογοτεχνικό περιοδικό "Θευθ". Ασχολείται παράλληλα με την κεραμική. "Οι Μέρες Πεταλούδας" είναι το πρώτο της μυθιστόρημα και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πνοή, το 2019. Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε το νέο της βιβλίο: "Το λάθος παιδί" από τον ίδιο εκδοτικό. Πρόκειται για αστυνομικό-ψυχολογικό θρίλερ.
Έλενα σε ευχαριστούμε που μας επέτρεψες να σε μάθουμε καλύτερα. Τί σε οδήγησε να ξεκινήσεις τη συγγραφή; Ήταν κάτι που πάντα ήθελες να κάνεις;
Κι εγώ με την σειρά μου οφείλω να ευχαριστήσω που μου δίνεται η δυνατότητα να τοποθετηθώ και να εκφραστώ για εμένα και τα βιβλία μου. Ουσιαστικά, δεν με οδήγησε κάτι συγκεκριμένο στο μονοπάτι της γραφής. Ήταν μία εσωτερική ανάγκη η οποία πήρε σάρκα και οστά όταν συνειδητοποίησα σε πολύ μικρή ηλικία πως γίνομαι περισσότερο κατανοητή όταν εκφράζομαι γραπτά παρά προφορικά. Είναι ο τρόπος μου να μεταδίδω το μήνυμα μου.
Ποιοι συγγραφείς ή βιβλία σε έχουν επηρεάσει περισσότερο;
Ονόματα όπως η Τόνι Μόρρισσον, ο Χόρχε Γκαλάν, η Πατρίσια Χάισμιθ ήταν κατά καιρούς καταλύτες σε διάφορα δικά μου επίπεδα που ένιωθα πως χρειαζόμουν εξέλιξη. Όλοι οι σημαντικοί συγγραφείς έχουν να προσφέρουν κάτι ή και περισσότερα και νιώθω πως δεν δύναται να λογίζεσαι συγγραφέας εάν δεν διαβάζεις συστηματικά και ιδιαίτερα αυτούς που θεωρείς πως έχουν να σου διδάξουν κάτι.
Αν θα μπορούσες να γνωρίσεις καλύτερα έναν Έλληνα ή ξένο συγγραφέα, δειπνώντας μαζί του, ποιόν θα επέλεγες και γιατί;
Μόνο έναν; Δύσκολο. Ίσως τον Καζαντζάκη ή τον Λουντέμη αν ήταν εν ζωή. Είναι περιπτώσεις συγγραφέων που φιγουράρουν στην φαντασία μου κάπως σαν τον σοφό παππού που έχει να σου προσφέρει το κατακάθι μιας ζωής ολάκερης, τα μυστικά και τα τερτίπια της γραφής και το μαγικό βάθος που αυτή μπορεί να φτάσει. Αν ήταν αυτοί οι δύο θεωρώ πως το δείπνο θα ήταν κάπως λιτό. Νομίζω θα μας αρκούσε λίγο ψωμί, λίγες ελιές και αρκετό κρασί…
Από πού αντλείς την έμπνευσή σου; Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο γεννιέται μια ιστορία στο μυαλό σου;
Τις περισσότερες φορές είναι πολλές ιστορίες μπλεγμένες μέσα στο μυαλό. Βουίζουν σαν μέλισσες. Αυτή που επιμένει περισσότερο την ξεχωρίζω και την φυλάω στην άκρη. Μετά αρχίζω να την μελετάω και προσπαθώ να καταλάβω αν έχει κάποιο νόημα, κάποια ουσία. Εάν συμβαίνει αυτό καταπιάνομαι μαζί της. Τις λεπτομέρειες τις δίνουν οι καθημερινές εικόνες, οι αναμνήσεις και στην δική μου περίπτωση έχουν ένα ειδικό βάρος οι στιγμές που με έχουν φορτίσει συναισθηματικά. Εκείνες είναι οι πιο πολύτιμες γιατί έχεις να κάνεις με τον καθαρό σου, να το πω έτσι, εαυτό αυτόν δηλαδή που αξίζει να προσφέρεις στον αναγνώστη σου.
Το προηγούμενο βιβλίο σου, οι "Μέρες Πεταλούδας", ήταν κοινωνικό και μάλιστα ασχολούνταν με ένα πολύ ευαίσθητο θέμα, τους συνανθρώπους μας με σύνδρομο Down. Το νέο σου βιβλίο "Το λάθος παιδί" είναι καθαρά αστυνομικό. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να σε δούμε να ασχολείσαι και με άλλα λογοτεχνικά είδη;
Έχω αρκετές πτυχές σαν άνθρωπος. Συγγραφή, κεραμική, ζωγραφική…Επίσης μου αρέσουν πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής, λατρεύω τις διαφορετικές κουλτούρες και με ιντριγκάρουν οι διαφορετικές αντιλήψεις. Θέλω να πω πως δεν μου αρέσουν και πολύ οι λέξεις που ξεκινούν από "μόνο". Βλέπε μονοποικιλιακός, μονοδιάστατος, μονάκριβος… Ένας άνθρωπος είναι πολύπλευρος κι επομένως έχει πολλές και διαφορετικές αφηγήσεις. Εμένα αυτά τα διαφορετικά πρίσματα μου δημιουργούν και διαφορετικά είδη αφήγησης.
Ο επιθεωρητής Χάρης Ράμμος που πρωταγωνιστεί στο "Λάθος Παιδί", είναι μια περσόνα τόσο συμπαθητική όσο και οικεία. Από πού εμπνεύστηκες τον χαρακτήρα του; Σκέφτεσαι να τον ξαναδούμε σε κάποια συνέχεια του έργου σου;
Ο Ράμμος είναι ένα περίεργο συνονθύλευμα διαφορετικών προσώπων. Ήταν μία προσπάθεια μου να χτίσω έναν αυθεντικό χαρακτήρα κι έτσι του έδωσα πολλά, έντονα και συμπαγή χαρακτηριστικά. Δωρικά θα τα έλεγα. Ένας τέτοιος τύπος θα μπορούσε να πρωταγωνιστεί και σε επόμενα βιβλία. Νομίζω πως και ο ίδιος το ζητάει.
Θα μπορούσες να μας περιγράψεις με λίγα λόγια το νέο σου βιβλίο;
Πρόκειται για αστυνομικό-ψυχολογικό θρίλερ όπου έχουμε όχι ένα έγκλημα αλλά πολλά και διαφορετικών κατηγοριών. Καλείται ο επιθεωρητής Χάρης Ράμμος να λύσει έναν ιδιαίτερα περίπλοκο γρίφο όπου κάθε φορά που μοιάζει να τα έχει καταφέρει η ανατροπή έρχεται στην επόμενη σελίδα. Το κυριότερο πρόβλημα του είναι πως η διάκριση μεταξύ αλήθειας και ψεύδους είναι δύσκολη. Αλλά και οι πιθανοί ύποπτοι δεν είναι ένας αλλά σχεδόν όλοι. Κι όταν νομίζει πως τιμώρησε τους ένοχους κι ο ίδιος στο τέλος αυταπατάται. Εκεί υπάρχει κι ένα δυνατό plot twist.
Πώς νιώθεις όταν βλέπεις τους αναγνώστες να ανταποκρίνονται θετικά στο έργο σου; Πόση σημαντική για σένα είναι η αποδοχή του έργου σου από το κοινό;
Είναι σαν να προσλαμβάνω την τροφή και το νερό της ημέρας. Κακά τα ψέματα, αυτή είναι η ηθική ανταμοιβή του κάθε δημιουργού και οφείλω να την σέβομαι. Ωστόσο αναζητώ και την κακή κριτική, ζητάω να μου τονίσει ο αναγνώστης τα αρνητικά σημεία ή τα ψεγάδια που εντόπισε. Κι εγώ δεν γράφω τέλεια ούτε είμαι αρεστή σε όλους αλλά σκοπός μου είναι να το προσεγγίσω όσο μπορώ.
Πιστεύεις ότι η ελληνική λογοτεχνία έχει τη θέση που της αξίζει στη διεθνή σκηνή;
Σε καμία περίπτωση. Είμαστε πολύ πίσω στο να δημιουργήσουμε έργα που θα έχουν μία οικουμενικότητα, όπου το αντικείμενο με το οποίο καταπιάνονται διαβάζεται εύκολα τόσο στην Ρουμανία όσο και στην Αίγυπτο. Φυσικά και υπάρχουν συγγραφείς που τα καταφέρνουν σωστά αλλά είναι λίγοι. Μπορεί η πληροφορία πλέον να φτάνει στην χώρα μας με την ίδια ταχύτητα όπως και στο εξωτερικό ωστόσο η αλλαγή και η προσαρμογή μέσα μας έχει μία χρονοκαθυστέρηση. Για παράδειγμα ένα βιβλίο που πραγματεύεται την κλιματική αλλαγή, λογοτεχνικό πάντα, θα είναι ενδιαφέρον και οικείο για έναν Σουηδό αλλά όχι τόσο στον Έλληνα. Πρέπει να ανοίξουμε το πεδίο των αντικειμένων που καταπιανόμαστε.
Πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι για έναν νέο συγγραφέα να εκδώσει το πρώτο του βιβλίο στην Ελλάδα; Τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον που θέλει να γίνει συγγραφέας αλλά διστάζει να ξεκινήσει;
Αν νιώθει πως δεν θα κοιμηθεί γαλήνιος εκτός κι εάν δει ένα δείγμα της γραφής του να παίρνει θετική ανταπόκριση τότε να μην σταματήσει να γράφει. Πριν το κάνει αυτό όμως να είναι βέβαιος πως έχει διαβάσει πολύ κι έχει προσπαθήσει να βρει τον δικό του τρόπο γραφής. Είναι δύσκολη η έκδοση του βιβλίου αλλά όχι απίθανη.
Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σου σχέδια;
Να κατασταλάξει μέσα μου αυτή η ιστορία που τόσο καιρό μου τριβελίζει το μυαλό και να μετουσιωθεί στο επόμενο μυθιστόρημα που θα έρθει σύντομα. Σας ευχαριστώ πολύ!
"Το λάθος παιδί" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή και μπορείτε να το βρείτε στο κάτωθι link:https://www.ekdoseispnoi.gr/product/το-λάθος-παιδί/ καθώς και σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
