Γράφει η Σοφία Αργυρόπαις, @silverchildsbooks
Διάβασα πρόσφατα το αστυνομικό μυθιστόρημα του Νίκου Μαριώτη “Υπόθεση Πολέτη” που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Βακχικόν.
Ο Αχιλλέας Γιερέμης, γόνος πλούσιας οικογένειας, κάνει τις διακοπές του όπως κάθε καλοκαίρι στο σπίτι του παππού του σε ένα ακριβό θέρετρο. Εκεί συναντά την 16χρονη Βρισηίδα με την οποία ξέρει από χρόνια και συμπαθεί. Επιπλέον γνωρίζει τη μικρότερη ετεροθαλή αδελφή της, Χρυσή, και κάπου εκεί τελειώνουν οι ομοιότητες με την Ιλιάδα.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
“Φωτιά, Αέρας, Νερό, Γη… και άλλα δύο Στοιχεία που κρατιούνται κρυφά.
Μια κατάρα για αυτόν τον κόσμο όταν η δύναμή τους πέφτει σε λάθος χέρια”.
Αν εσύ είχες τη δύναµη, πώς θα άλλαζες τον κόσµο;
Σε αυτό καλείται να απαντήσει η Λούνα Κύνθιλορ, µια θερµοκέφαλη ξιφοµάχος από τον ευγενή οίκο Κύνθιλορ, η µαγεία της οποίας προκαλεί σάλο µέσα σε µια κοινωνία όπου κυριαρχούν οι Επικλήσεις των Τεσσάρων Στοιχείων.
Γράφει η _xristof.simelina_, _vivliothiki_ :
Το έργο "Κύριος Λάκης: Μια ψεύτικη βιογραφία" είναι το δεύτερο βιβλίο της συγγραφέως, το οποίο εκδόθηκε από τις εκδόσεις ΚΨΜ μόλις και έχει εικονογραφηθεί από τον Θανάση Πετρόπουλο. Μόλις έμαθα για την κυκλοφορία του, αμέσως φρόντισα να το κρατήσω στα χέρια μου και επικοινώνησα με τη γλυκύτατη συγγραφέα του. Εκείνη με ένα πλατύ χαμόγελο με προϊδέασε για την ζεστασιά και το όμορφο νόημα του βιβλίου της μού το παρέδωσε.
Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, σε ένα χωριό της κρητικής ενδοχώρας, ο δεκαπεντάχρονος Φανούρης ανακαλύπτει σε μια κηδεία πως μπορεί να ακούει τις σκέψεις των νεκρών. Ένας θείος του, βλέποντας το οικονομικό δυναμικό αυτής της ικανότητας, τον πείθει να εγκαταλείψουν το χωριό και να περιοδεύουν ως “διερμηνείς των πεθαμένων”.
Γράφει η Βασιλική Διαμάντη, @diamond.s.world
Ένα βιβλίο διδακτικό και τεκμηριωμένο! Ακόμα και τα λογοπαίγνια που υπάρχουν μέσα μάς διδάσκουν ότι καμία λέξη δεν είναι ούτε κακή αλλά ούτε πρέπει να την κοιτάμε με σκεπτικισμό και φόβο. Επίσης, είναι τόσο έξυπνα διατυπωμένα, τα λογοπαίγνια, για να κατανοήσουμε ότι η ονομασία της ασθένειας είναι απλώς μία απλή και κοινή λέξη! Τελικά, σχεδόν κανένας δε ζει το βαθύ νόημα της ζωής αλλά την ευτυχία των στιγμών! Χάνουμε το δάσος και κοιτάμε το ξερό δέντρο, χάνουμε τη μαγεία και κοιτάμε την αρνητικότητα, δίνουμε βάση στα κακώς κείμενα των ανθρώπων και της ζωής και χάνουμε την ουσία, τη συντροφικότητα.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Μια μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή ανάγκασε τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τη Γη και να αναζητήσουν ένα νέο μέρος για να μείνουν. Όταν συνάντησαν τον πλανήτη Κιντόρα, έναν τόπο ανέγγιχτο και γεμάτο ομορφιά, αποφάσισαν να εγκατασταθούν εκεί. Παρόλο που αρχικά μετέφεραν μαζί τους τις επιβλαβείς συνήθειες του παρελθόντος, συνήθειες που οδήγησαν στην καταστροφή του δικού μας πλανήτη, η αλληλεπίδρασή τους με τους ευγενικούς κατοίκους του νέου αυτού κόσμου αποτέλεσε αφορμή για μια βαθιά αλλαγή στον τρόπο σκέψης και στάσης τους. Το πώς συνέβη αυτή η μεταμόρφωση αποκαλύπτεται μέσα στις σελίδες της ιστορίας και μένει να το ανακαλύψετε και εσείς ως αναγνώστες του βιβλίου!
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Ένας ηλικιωμένος ιερέας συναντά μια μοναχική γυναίκα, πλύστρα σε ένα φτωχικό ορεινό χωριό, ξεχασμένο από Θεό και ανθρώπους. Η γυναίκα ζητά απεγνωσμένα μια απάντηση: την άδεια να δώσει τέλος στη ζωή της ή ίσως έναν λόγο να συνεχίσει να ζει. Ο ιερέας, διχασμένος ανάμεσα στο καθήκον και στη συμπόνια, αναζητά μέσα του εκείνη την αλήθεια που θα μπορούσε να τη λυτρώσει. Μέσα από λιγοστούς διαλόγους και απέραντες σιωπές που μοιάζουν να αντηχούν στα φαράγγια της επιβλητικής φύσης, το Σπίτι των άλλων συμπυκνώνει τη βαθιά αγωνία του ανθρώπου μπροστά στο ανείπωτο, την αδυναμία της πίστης να απαντήσει στα πιο ουσιώδη ερωτήματα της ύπαρξης.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο διακεκριμένος καθηγητής Φυσικής και Φιλοσοφίας Όττο Χίγκελ επιστρέφει στο πατρικό του σπίτι με έναν τελευταίο στόχο: να ολοκληρώσει τη διατριβή που τον απασχολούσε για ολόκληρη τη ζωή του. Αντικείμενό της είναι η φιλοσοφική θεώρηση του χρόνου και πιο συγκεκριμένα, η σύγκριση της γραμμικής και της κυκλικής αντίληψης του χρόνου, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι δύο διαφορετικές κοσμοθεωρίες διαμόρφωσαν τον δυτικό και τον ανατολικό πολιτισμό.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
"Η γιαγιά ανέβαλλε πάντοτε επ’ αόριστον κάθε συζήτηση ‘για τα παλιά’. ‘Μην το ξυπνάς το παρελθόν’, μου έλεγε τα βράδια, αν καμιά φορά της ζητούσα ιστορίες από ‘τα παλιά’, από τη ζωή πριν γεννηθώ. ‘Μην το ξυπνάς το παρελθόν, είναι κουρασμένο’. Το έλεγε ψιθυριστά λες και το παρελθόν κοιμόταν εκεί, ανάμεσά μας, και υπήρχε φόβος να το ξυπνήσουμε. […] Όχι, η γιαγιά δεν ήθελε να το ενοχλούμε το παρελθόν. ‘Μην τα σκαλίζεις’, έλεγε, ‘όχου τώρα κι εσύ, παλιές ιστορίες, τις θες και τις σκαλίζεις;’ Και πέρναγε το χέρι μπροστά απ’ το πρόσωπο σαν για να διώξει ένα αόρατο μυγάκι."
Αλλά το μυγάκι δεν φεύγει έτσι εύκολα, συχνά εμφανίζεται μπροστά μας απρόσμενα και γίνεται η αλογόμυγα του Σωκράτη που μας τσιγκλάει. Αυτό συμβαίνει και στον ήρωα: μια τυχαία ημέρα, το παρελθόν έρχεται ορμητικό καταπάνω του και δεν μπορεί να το αποφύγει.
Γράφει η Σοφία Αργυρόπαις, @silverchildsbooks
Αυτό το καλοκαίρι διάβασα το πολυσέλιδο βιβλίο της Ονορέ Φανόν Τζέφερς “Τραγούδια αγάπης του Γ.Ε.Μπ. Ντυ Μπουά”, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση Μυρτούς Καλοφωλιά κι έχει λάβει πλήθος βραβείων. Είναι ένα βιβλίο για τη μαύρη φυλή και τα βάσανά της και ταυτόχρονα μια ιστορία της σύγχρονης Αμερικής.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Στην καρδιά της Βαρκελώνης, σ’ ένα εγκαταλειμμένο μέγαρο, ένας νεαρός άντρας, ο Νταβίδ Μαρτίν, βγάζει τα προς το ζην γράφοντας ερωτικά μυθιστορήματα τρόμου με ψευδώνυμο. Στιγματισμένος από τα δύσκολα παιδικά του χρόνια και βασανισμένος από έναν ανέφικτο έρωτα, έχει βρει καταφύγιο στον κόσμο των βιβλίων και περνάει τις νύχτες του επινοώντας μπαρόκ ιστορίες για τον υπόκοσμο της πόλης. Μια μέρα, τα βήματά του τον οδηγούν σ’ ένα μυστικό κλειδωμένο δωμάτιο, όπου ανακαλύπτει φωτογραφίες και γράμματα που μιλάνε για τον μυστηριώδη θάνατο του προηγούμενου ιδιοκτήτη του σπιτιού. Ο Νταβίδ αποφασίζει να εξιχνιάσει την υπόθεση που εμποτίζει σιγά σιγά το είναι του σαν αργό δηλητήριο. Η παράλληλη πρόταση ενός Γάλλου εκδότη να γράψει ένα βιβλίο που όμοιό του δεν έχει υπάρξει ποτέ, με αντάλλαγμα μια περιουσία και κάτι παραπάνω, θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Σύντομα ο Νταβίδ θα συνειδητοποιήσει ότι περιβάλλεται από σκιές που απειλούν την ίδια του τη ζωή.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Διαβάζοντας τη συγκεκριμένη ποιητική συλλογή, ήρθα αμέσως αντιμέτωπη με μια ωμή, αλλά βαθιά συναισθηματική πραγματικότητα. Η Ραφαέλα Σταματάκη γράφει για τη πιστή αποτύπωση των ανθρώπινων σχέσεων όπως τις βιώνουμε σήμερα, με όλες τις αμηχανίες, τα χάσματα και την αίσθηση ότι πολλές φορές βρισκόμαστε δίπλα στον άλλο, αλλά ταυτόχρονα απέχουμε από αυτόν χιλιόμετρα. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται σε έναν από τους στίχους: «σε κοιτάζω / αλλά δεν σε βλέπω πια / τα χείλια μου ακουμπάνε τα δικά σου / αλλά δεν σε φιλάω πια».
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Το βιβλίο "Το φεγγάρι μέσα στη θάλασσα" της Σάντρα Ντίκμαν προσεγγίζει με σπάνια αισθητική και συναισθηματική ωριμότητα έννοιες όπως η ενοχή, η αλληλεγγύη και η ανάγκη του "ανήκειν".
Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Στους "Θεριστές", ο Ζαχαρίας Μαυροειδής στρέφει το βλέμμα του στο ελληνικό καλοκαίρι και στους ανθρώπους που το κατοικούν. Η συλλογή αποτελείται από σαράντα δύο διηγήματα, μικρές ιστορίες που εκτυλίσσονται σε διαφορετικούς τόπους και φωτίζουν στιγμές από τις ζωές ανθρώπων που συναντιούνται, απομακρύνονται, θυμούνται ή απλώς συνεχίζουν να πορεύονται με τις μικρές τους χαρές και ματαιώσεις.