Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Η Μαρίτα Τυράκη είναι δασκάλα δημοτικής εκπαίδευσης κι ειδική παιδαγωγός. Στο παρόν ζει κι εργάζεται στο Ηράκλειο Κρήτης. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής και παραμυθιού με τη συγγραφέα Αντιγόνη Πόμμερ στη σχολή Tabula Rasa. Έχει συμμετάσχει με διηγήματα της σε αρκετά συλλογικά βιβλία και e-books. Ο «Μπλε Παπαγάλος» αποτελεί το πρώτο της ατομικό μυθιστόρημα.
Πώς ξεκίνησε η επιθυμία σας να εκφραστείτε μέσω της συγγραφής; Νιώσατε αυτή την ανάγκη από νεαρή ηλικία;
Από παιδάκι αγαπούσα τις ιστορίες. Διάβαζα ξανά και ξανά τα ίδια βιβλία και σιγά σιγά άρχισα να θέλω να γράφω κι εγώ. Στις πρώτες τάξεις του δημοτικού άρχισα να γράφω μικρές ιστοριούλες. Κάθε φορά που ολοκλήρωνα μία ένιωθα απίστευτη ευτυχία.
Είστε εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής, ένα επάγγελμα με δυσκολίες και συναισθηματική φόρτιση πολλές φορές. Πιστεύετε ότι αποτέλεσε ένα ακόμα έναυσμα για την ενασχόληση με τη συγγραφή;
Η Ειδική Αγωγή υπήρξε ανέκαθεν για εμένα πηγή μάθησης. Σίγουρα με έχει επηρεάσει βαθιά στον τρόπο ζωής και σκέψης μου και κατά συνέπεια και στη συγγραφή. Ο βασικός ήρωας του βιβλίου μου, ο ντετέκτιβ Χανς, είναι ένας ενήλικας με διαταραχή αυτιστικού φάσματος. Οι ίδιοι οι μαθητές μου με ενέπνευσαν βαθιά ως προς τη δημιουργία του συγκεκριμένου χαρακτήρα.
Το πρώτο σας ατομικό μυθιστόρημα, ο Μπλε Παπαγάλος, ανήκει στην αστυνομική λογοτεχνία. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να επιλέξετε αυτό το είδος;
Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα σκοπό να γράψω απαραίτητα ένα αστυνομικό βιβλίο. Αγαπάω την αστυνομική λογοτεχνία αλλά δεν είναι το πρώτο είδος που επιλέγω συνήθως. Απλώς μου ήρθε η ιδέα κι απλώς έτυχε να ανήκει στο αστυνομικό είδος.
Θα μπορούσατε να μας πείτε λίγα λόγια για την υπόθεση, χωρίς να αποκαλύψετε πολλά;
Στην ουσία πρόκειται για μια αστυνομική ιστορία που διαδραματίζεται στο Ναύπλιο αρκετές δεκαετίες πριν. Το τσίρκο «Μπλε Παπαγάλος» περιοδεύει στην περιοχή, όταν δολοφονείται ο καλύτερος χορευτής του τσίρκου. Ο ντετέκτιβ Χανς, ένας ενήλικας γερμανικής καταγωγής με διαταραχή αυτιστικού φάσματος, καλείται να λύσει την υπόθεση. Ο ίδιος προσπαθεί με τον δικό του μοναδικό τρόπο σκέψης να διαλευκάνει τη δολοφονία, αλλά κυρίως να αποδείξει την αξία του ως ντετέκτιβ και να κερδίσει την κοινωνική αποδοχή. Στο πλευρό του σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας είναι ο πιστός του σκύλος Τσοπ και ο πατέρας του, ο Καρλ, που είναι συνταξιούχος αστυνομικός.
Έχετε γράψει και διηγήματα που συμπεριλήφθηκαν σε συλλογές. Πώς ήταν η μετάβαση από τη μικρή στη μεγάλη φόρμα;
Η μετάβαση ήταν μια πολύ όμορφη και δημιουργική διαδικασία. Είναι μεγάλη ευτυχία να δημιουργείς την δικιά σου ιστορία, με όλες τις λεπτομέρειες που θέλεις και φαντάζεσαι. Η συγγραφή ενός μυθιστορήματος απαιτεί πολύ χρόνο κι όσο γράφεις νιώθεις να δένεσαι με τους ήρωες – αυτό νομίζω είναι ένα από τα πιο μαγικα συναισθήματα και δεν το είχα νιώσει στα διηγήματα σε τόσο έντονο βαθμό.
Από ποιους συγγραφείς αντλήσατε έμπνευση και, ίσως, άσκησαν επιρροή στο στυλ γραφής σας;
Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ποιοι συγγραφείς με επηρέασαν στο στυλ γραφής μου. Λατρεύω και διαβάζω εδώ και χρόνια τον Stephen King και την Agatha Christie – αποτελούν συγγραφικά πρότυπα για εμένα. Επίσης θαυμάζω τη συγγραφέα Αντιγόνη Πόμμερ, από την οποία έχω λάβει μεγάλη βοήθεια και καθοδήγηση στη συγγραφή – υπήρξε δασκάλα μου στη σχολή Tabula Rasa και πλέον είναι για εμένα μέντορας και πολύ καλή φίλη.
Υπάρχει κάποιος συγγραφέας που θα θέλατε να γνωρίσετε; Και γιατί;
Θα ήθελα να γνωρίσω από κοντά τον Εντουάρ Λουί, τον οποίο έμαθα σχετικά πρόσφατα. Τον τελευταίο χρόνο διάβασα σχεδόν όλα τα βιβλία του. Με εντυπωσιάζει το γεγονός ότι είναι ακριβώς στην ίδια ηλικία με εμένα κι έχει γράψει τόσα βιβλία. Θαυμάζω και τον τρόπο γραφής του και το θάρρος του να εκτεθεί μπροστά στο αναγνωστικό κοινό. Μέσα από τα βιώματα του θίγει πολύ σημαντικά κοινωνικά ζητήματα. Θα ήθελα πολύ να είχα την ευκαιρία να συζητήσω μαζί του για όλα αυτά.
Ποια είναι η άποψή σας για τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία; Θεωρείτε ότι παρέχεται στήριξη στους νέους συγγραφείς;
Θεωρώ ότι υπάρχουν εξαιρετικά δείγματα σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Τελευταία έχω διαβάσει αρκετούς νέους συγγραφείς που με έχουν εντυπωσιάσει και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό. Δυστυχώς όμως όχι μόνο δεν λαμβάνουν στήριξη, αντιθέτως βλέπω να σαμποτάρονται. Το γεγονός ότι γίνονται ολοένα και περισσότερες αυτοεκδόσεις ή ότι αρκετοί εκδοτικοί οίκοι ζητούν από τους συγγραφείς να στηρίξουν οικονομικά την έκδοση του βιβλίου τους πιστεύω λέει πολλά – υπάρχουν σίγουρα και οίκοι που είναι πιο υποστηρικτικοί αλλά στα δικά μου μάτια αποτελούν την εξαίρεση όχι τον κανόνα. Για εμένα οι ενεργοί αναγνώστες είναι οι μόνοι που στηρίζουν ουσιαστικά τις νέες συγγραφικές προσπάθειες.
Πιστεύετε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στους συγγραφείς προσφέρουν ευκαιρίες ή μπορεί να αποτελέσουν «τροχοπέδη» για τους συγγραφείς;
Όπως κάθε πράγμα στη ζωή πιστεύω ότι και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν είτε να βοηθήσουν είτε να βλάψουν ανάλογα με το πως χρησιμοποιούνται. Σίγουρα βοηθούν στην προβολή, μιας που ζούμε στην εποχή του διαδικτύου - η ποιότητα της προβολής όμως εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.
Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για τα μελλοντικά σας σχέδια;
Αυτή τη στιγμή γράφω το δεύτερο βιβλίο μου, με πρωταγωνιστή ξανά τον ντετέκτιβ Χανς σε μια νέα υπόθεση. Ελπίζω να ακολουθήσει σύντομα η έκδοση του και να αγαπηθεί από το αναγνωστικό κοινό.
Ευχαριστούμε πολύ τη συγγραφέα για τη συνέντευξη.