Γράφει η Σιμέλα Θωίδη
Ο Πάνος Αργυρόπουλος συστήνεται στο αναγνωστικό κοινό μέσα από τη λογοτεχνία, επιλέγοντας να εκφράσει σκέψεις, βιώματα και συναισθήματα που συχνά μένουν ανείπωτα. Με ευαισθησία και αμεσότητα στη γραφή του, παρατηρεί τις ανθρώπινες σχέσεις και αναζητά μέσα από τις λέξεις έναν τρόπο επικοινωνίας με τον αναγνώστη. Η ‘‘Μοναξιά στη βουή’’ αποτελεί την πρώτη του συγγραφική κατάθεση και την αφορμή για τη δική μας γνωριμία μαζί του.
Ο συγγραφέας γεννήθηκε το 1988 στην Αθήνα. Σπούδασε Ψηφιακά Μέσα και Επικοινωνία στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και μένει στη Κεφαλλονιά. Έχει εργαστεί στον κλάδο της προσωπικής ασφάλειας αλλά και σαν επαγγελματίας οδηγός. Η συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου αποτέλεσε ένα μέσο προσωπικής έκφρασης και ψυχικής εκτόνωσης, καθότι, όπως ο ίδιος αναφέρει, είχε περάσει από κάποιου τύπου ήπιας μορφής κατάθλιψη στο παρελθόν. Στο βιβλίο θίγεται ο έρωτας η μοναξιά τα ανεκπλήρωτα συναισθήματα αλλά και κοινωνικοί προβληματισμοί.
Ανάμεσα σε ανθρώπους, σχέσεις, έρωτες που άφησαν το αποτύπωμά τους, απώλειες και συναισθήματα που πολλές φορές δυσκολευόμαστε να χωρέσουμε σε λέξεις. Σε αυτόν ακριβώς τον εσωτερικό κόσμο μάς προσκαλεί ο Πάνος Αργυρόπουλος μέσα από την ποιητική του συλλογή ‘‘Μοναξιά στη βουή’’. Με μια γραφή που στρέφεται προς το συναίσθημα και το βίωμα, ο δημιουργός μιλά για όσα μας ενώνουν αλλά και για όσα μας απομακρύνουν: τον έρωτα, τη μοναξιά, τις ανθρώπινες σχέσεις, τη μνήμη και την ανάγκη να ακουστούμε πραγματικά από κάποιον.
Με αφορμή την έκδοση της συλλογής του, συνομίλησα με τον Πάνο Αργυρόπουλο για την ποίηση και τις προσωπικές αφετηρίες της γραφής του, για τη μοναξιά που μπορεί να κρύβεται ακόμη και μέσα στο πλήθος, αλλά και για εκείνη τη στιγμή κατά την οποία ένα βαθιά προσωπικό συναίσθημα γίνεται στίχος και, τελικά, συναντά τον αναγνώστη.
‘‘Μοναξιά στη βουή’’. Δύο έννοιες που μοιάζουν σχεδόν αντίθετες. Τι σημαίνει για εσάς αυτός ο τίτλος και πώς γεννήθηκε;
Μεγάλωσα σε ένα αστικό περιβάλλον και συγκεκριμένα στην Αθήνα. Παρατηρούσα τους ανθρώπους από μικρός, την αγάπη και την όμορφη επικοινωνία που έδειχναν στις διαπροσωπικές τους επαφές σε όλες τις εκφάνσεις του προσωπικού και δημόσιου βίου τους. Τις τελευταίες δεκαετίες με την αύξηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, την οικονομική κρίση, την πανδημία θεωρώ ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας παλεύει με τη μοναξιά ή βρίσκει υποκατάστατα για να τη ξεπεράσει. Βρίσκεται σε χιλιάδες κόσμο αλλά παραμένει μόνος, γιατί οι συνθήκες τον άλλαξαν. Μπορεί να γνωρίζεις κόσμο και να περνάς όμορφα, αλλά απουσιάζει αυτό το μοίρασμα, αυτή η δοτικότητα και η ενσυναίσθηση που χαρακτήριζαν παλαιότερες δεκαετίες. Έτσι γεννήθηκε αυτός ο τίτλος.
Πόσο προσωπικό και βιωματικό είναι το υλικό της συλλογής; Υπάρχουν κομμάτια του εαυτού σας κρυμμένα στους στίχους της;
Το υλικό της συλλογής είναι σε ένα μεγάλο βαθμό βιωματικό και προέρχεται από διάφορες εμπειρίες που έχω περάσει στα 37 μου χρόνια. Ποιήματα όπως ‘‘To μετρό’’ και το ‘‘Tο φιλί’’ αναφέρονται σε βιώματα μου σε σχέση με τον έρωτα και την επιθυμία για σύνδεση.
Υπάρχουν συναισθήματα που καταφέρατε να εκφράσετε μέσα από την ποίηση, αλλά δυσκολευτήκατε να πείτε σε έναν άνθρωπο απέναντί σας;
Βρίσκοντας διέξοδο στη πένα και στη γραφή κατάφερα να απογυμνώσω τον εσωτερικό μου κόσμο και να τον μετατρέψω σε λέξεις και στίχους. Το συναίσθημα της μοναξιάς της λύπης της απομόνωσης τα αποτύπωσα μέσα από τη ποίηση, γιατί δύσκολα εκφράζονται στις διαπροσωπικές επαφές. Αντίθετα ο έρωτας και η αγάπη αποτυπώνονται με αρκετούς τρόπους.
Η μοναξιά μπορεί να είναι πληγή, αλλά και καταφύγιο. Εσείς πώς τη βιώνετε και πώς μεταμορφώνεται μέσα στην ποίησή σας;
Η μοναξιά είναι μια κατάσταση που δεν την επιδιώκει νομίζω κάποιος απλά σε βρίσκει. Την έχω βιώσει σε μεγάλο βαθμό αλλά τη μετέτρεψα σε μοναχικότητα και σε δημιουργία με σκοπό τη προσωπική και πνευματική εξέλιξη μου. Μέσα από τη ποίηση μου αποτυπώνεται άλλοτε σαν πληγή και άλλοτε ως κάθαρση.
Ο έρωτας έχει έντονη παρουσία στη συλλογή. Πιστεύετε ότι γράφουμε πιο αληθινά για έναν έρωτα όταν τον ζούμε ή όταν έχει ήδη γίνει ανάμνηση;
Ο έρωτας είναι το ποιο δυνατό συναίσθημα. Όταν τον βιώνουμε γράφουμε και αποτυπώνονται ευχάριστα συναισθήματα και σκέψεις. Αντίθετα, ο χωρισμός οδηγεί σε αρνητικά συναισθήματα και λύπη. Όμως, υπάρχει και ο ανεκπλήρωτος έρωτας και πάθος που ακριβώς λόγω αυτής της ιδιότητας του είναι μια εξίσου δυνατή πηγή έμπνευσης.
Πώς γεννιέται συνήθως ένα ποίημά σας; Από μια εικόνα, έναν στίχο, ένα συναίσθημα ή από ένα πραγματικό γεγονός;
Όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά είναι σημαντικά. Ίσως και μία ιστορία που άκουσα να αποτελεί πηγή έμπνευσης.
Υπήρξε κάποιο ποίημα στη ‘‘Μοναξιά στη βουή’’ που διστάσατε να συμπεριλάβετε επειδή σας εξέθετε περισσότερο συναισθηματικά;
Δε νομίζω να υπήρξε κάποιο, γιατί ακριβώς αυτός ήταν ο στόχος μου να αδειάσω και να μοιραστώ τον εσωτερικό μου κόσμο τις εμπειρίες μου και το τρόπο που αντιλαμβάνομαι τις καταστάσεις και τα συναισθήματα.
Όταν ένας αναγνώστης αναγνωρίζει τη δική του ιστορία μέσα σε έναν δικό σας στίχο, τι σημαίνει αυτό για εσάς ως δημιουργό;
Με χαροποιεί ιδιαίτερα, γιατί σκοπός του βιβλίου είναι η ταύτιση με τον αναγνώστη και το μοίρασμα συναισθημάτων και εμπειριών. Για αυτό το λόγο η γραφή είναι απλή σχεδόν προφορική σε κάποια ποιήματα, ώστε να είναι κατανοητή. Βέβαια υπάρχουν και ποιήματα με έντονο λυρικό ύφος.
Η ‘‘Μοναξιά στη βουή’’ αποτελεί την πρώτη σας συγγραφική κατάθεση. Τι ήταν δυσκολότερο: να γράψετε αυτά τα ποιήματα ή να αποφασίσετε ότι είστε έτοιμος να τα παραδώσετε στο αναγνωστικό κοινό;
Και τα δύο ήταν εξίσου δύσκολα, καθώς δεν είχα κάποια εμπειρία ούτε είχα κάνει κάποιες σπουδές η σεμινάρια στη δημιουργική γραφή. Απλώς έγραφα στίχους σε ένα τετράδιο. Έπειτα όμως, έπρεπε να προβώ σε αρκετές αλλαγές και σε φιλολογική επιμέλεια, ώστε να πάρουν τη τελική τους μορφή Ήταν από τις ποιο δημιουργικές αλλά και χρονοβόρες διαδικασίες που έχω κάνει στη ζωή μου.
Αν μπορούσατε να αφήσετε στον αναγνώστη μία μόνο σκέψη ή ένα συναίσθημα. αφού κλείσει τη ‘‘Μοναξιά στη βουή’’, ποιο θα θέλατε να είναι αυτό;
Τη σκέψη ότι δεν είναι μόνος ή μόνη και ότι ο έρωτας και η αγάπη πάντα κερδίζουν το σκοτάδι και τη μοναξιά.
Κλείνοντας, ευχαριστώ θερμά τον Πάνο για τη συζήτηση και εύχομαι η ‘’Μοναξιά στη βουή’’ να αγαπηθεί.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φύλατος: