Γράγφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Το 6ο Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας είχε για μια ακόμα φορά πολλές και ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις για το συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος που, πραγματικά, ενθουσίασαν εμάς τους λάτρεις του.
Μία, όμως, από τις εκδηλώσεις που για μένα ήταν πολύ συγκινητική θα έλεγα, ήταν η συζήτηση με τον καταπληκτικό κύριο Πέτρο Μάρκαρη, τον "πατριάρχη" του αστυνομικού μυθιστορήματος στην Ελλάδα. Διαπίστωσα ότι δεν είναι μόνο ένας εξαιρετικός συγγραφέας, αλλά και ένας άνθρωπος με ευγένεια και πολύ χιούμορ!
Είμαι χαρούμενη, λοιπόν, που βρέθηκα εκεί, φωτογραφηθήκαμε μαζί και άκουσα μια συναρπαστική συζήτηση όπου έμαθα πράγματα που δεν ήξερα ούτε για τον συγγραφέα ούτε για τον ήρωά του, τον γνωστό Αστυνόμο Χαρίτο.
Σας παρουσιάζω μερικά από τα highlights:
֍ Ο Πέτρος Μάρκαρης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Χάλκη, η οποία είναι ένα πολύ μικρό νησί, και αυτό ακριβώς το γεγονός τον ώθησε να γίνει συγγραφέας καθώς ανακάλυψε την ελληνική λογοτεχνία για να γεμίζει τον χρόνο του.
֍ Λατρεύει τα ταξίδια που τα ξεκίνησε γιατί ο μπαμπάς του τον έστειλε να σπουδάσει οικονομικά που τα σιχαινόταν (εδώ μοιάζουμε) στη Βιέννη για να τον δελεάσει και έκτοτε δεν σταμάτησε να ταξιδεύει. Και αυτό είναι κάτι που το θεωρεί «τύχη» και συμφωνώ απόλυτα!
֍ Το στοιχείο που πρόσθεσε και διαφοροποιεί τον Χαρίτο από τους υπόλοιπους ήρωες αυτού του είδους είναι ότι έχει οικογένεια. Ήθελε να δημιουργήσει έναν Έλληνα μικροαστικής καταγωγής, οπότε του "έδωσε" μια οικογένεια. Και, όπως είπε του "βγήκε σε καλό". Αυτό γιατί σε πολλές χώρες που πηγαίνει για υπογραφή βιβλίων πολλοί αναγνώστες του λένε ότι η Ανδριανή (η σύζυγος του Χαρίτου) τους θυμίζει τη μητέρα τους. Φυσικά, η φιγούρα της Ανδριανής βασίστηκε στη δική του μητέρα. Όπως είπε, αυτή η ταύτιση συμβαίνει στις χώρες του Νότου, π.χ. Ιταλία, Ισπανία κ.λπ. Στη Γερμανία η αντίδραση είναι διαφορετική, καθώς θεωρούν ότι η Ανδριανή εξαρτάται από τον άντρα της. Καμία σχέση βέβαια, γιατί η Ανδριανή κάνει τον Χαρίτο ό,τι θέλει και γι’ αυτό δεν ασχολείται με τα επαγγελματικά του. Το παρατήρησα όταν το είπε γιατί, πραγματικά, οι περισσότεροι ήρωες των αστυνομικών μυθιστορημάτων είναι άνθρωποι μοναχικοί και με κατεστραμμένες σχέσεις.
֍ Η Κλαούντια Πινιέρο τον λατρεύει!!! Σε συνέντευξή της ήθελε να μιλήσει μόνο για τον κύριο Χαρίτο και τον Πέτρο Μάρκαρη και όχι για τη λογοτεχνία της Αργεντινής!
֍ Οι χαρακτήρες του βασίζονται πάντα σε υπαρκτά πρόσωπα. Δεν βγαίνουν από τη φαντασία του και μπορεί να είναι οποιοσδήποτε μπορεί να έχει γνωρίσει! Αναρωτιέμαι αν κάποιοι έχουν αναγνωρίσει τον εαυτό τους, διαβάζοντας τα βιβλία του.
֍ Σχεδόν οραματίστηκε τον Χαρίτο καθώς εκεί που έγραφε είδε έναν άντρα, μια γυναίκα και ένα παιδί. Ο άντρας του φάνηκε πολύ επίμονος και σκέφτηκε ότι ή είναι αστυνομικός ή είναι οδοντίατρος. Επειδή ο οδοντίατρος συνδέεται με τον πόνο, αποφάσισε να τον κάνει αστυνομικό. Κι έτσι γεννήθηκε ο Χαρίτος και η οικογένειά του.
֍ Πιστεύει ότι το σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα στην Ευρώπη, στη νότια Ευρώπη και στη Νότια Αμερική έχει τις ρίζες του στο αστικό μυθιστόρημα του 19ου αιώνα, π.χ. οι Άθλιοι, Έγκλημα και τιμωρία. Κι αυτό γιατί οι συγγραφείς ξεκινούσαν από την αστυνομική ιστορία για να μιλήσουν για την κοινωνία.
֍ Το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα δεν γράφτηκε από τον Άρθουρ Κόναν Ντόιλ ή την Άγκαθα Κρίστι (την αγαπημένη μου), αλλά από τον Τσαρλς Ντίκενς και ήταν «Το μυστήριο του Έντουιν Ντρουντ, που δεν πρόλαβε να το τελειώσει.
֍ Στο μεσογειακό αστυνομικό μυθιστόρημα βλέπουμε την απόλυτη κυριαρχία του φαγητού γιατί «Η φτώχεια θέλει καλοπέραση».
֍ Ο Χαρίτος είναι συντηρητικός, μικροαστός και αστυνομικός. Όμως εκτιμά τον ανθρώπινο χαρακτήρα και έτσι αναπτύσσεται η δυνατή φιλία του με τον Ζήση παρά την τεράστια διαφορά στην ιδεολογία. Δεν μιλάνε ποτέ για πολιτικά, αλλά έχουν καταφέρει να γίνουν κολλητοί. Όπως είπε ο κ. Μάρκαρης, με αυτό θέλει να δείξει ότι πρέπει να αναγνωρίζονται τα ανθρωπιστικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης διάστασης. Αυτό που τον βοήθησε να αναπτύξει αυτό το στοιχείο του χαρακτήρα του Χαρίτου είναι ότι ζούσε στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο του Εμφυλίου και, όπως είπε ο ίδιος, «η τύχη τον προφύλαξε από τα τραύματα του Εμφυλίου».
Ευχαριστούμε πολύ τους συντονιστές αυτής της καταπληκτικής συζήτησης, την κυρία Βάσω Κυριαζάκου (μεταφράστρια και επιμελήτρια) και τον κύριο Γρηγόρη Αζαριάδη (συγγραφέας και κριτικός αστυνομικής λογοτεχνίας).
Φυσικά, ένα μεγάλο ευχαριστώ στους διοργανωτές του 6ου Φεστιβάλ Αστυνομικής λογοτεχνίας και εύχομαι να μας προσφέρουν κάθε χρόνο μια τόσο επιτυχημένη διοργάνωση.