Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα που υπερβαίνει τα όρια του αστυνομικού και του πολιτικού αφηγήματος, εξελισσόμενο σε μια βαθιά υπαρξιακή αναζήτηση γύρω από την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και τις ανθρώπινες επιλογές.
Πριν από πολλά χρόνια, ο πρωταγωνιστής, ένας έμπειρος ορειβάτης, καταδικάστηκε σε πολυετή κάθειρξη ως μέλος μιας αντιεξουσιαστικής οργάνωσης. Η τύχη του θα τον φέρει ξανά αντιμέτωπο, κυριολεκτικά πρόσωπο με πρόσωπο σε ένα ορειβατικό μονοπάτι, με τον πάλαι ποτέ συναγωνιστή του, τον άνθρωπο που τον πρόδωσε και που συνέβαλε στην καταδίκη του. Μετά τη συνάντησή τους, ο πρώην σύντροφός του κείτεται νεκρός στον πυθμένα ενός γκρεμού.
Ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας; Μα φυσικά είναι ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, ο οποίος μετατρέπεται αυτόματα σε βασικό ύποπτο για τις αστυνομικές αρχές και συγκεκριμένα για τον εισαγγελέα που πάση θυσία θέλει να βρει την αλήθεια.το έργο αυτό είναι μοναδικό, μιας και εκτυλίσσεται μέσα από έναν εκτενή διάλογο, μια ανάκριση, όπου συγκρούονται δύο διαφορετικές αντιλήψεις για τη δικαιοσύνη, την ηθική, τον πολιτικό αγώνα και την προδοσία.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου: «ανακριτής και κατηγορούμενος μάχονται καθένας για το δικό του δίκαιο», μετατρέποντας την ανάκριση του κατηγορούμενου σε μια ιδεολογική και φιλοσοφική αντιπαράθεση. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες γεννιέται στους αναγνώστες το βασικό ερώτημα που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον τους: πρόκειται για ένα τραγικό δυστύχημα ή για μια καλά σχεδιασμένη (και προσχεδιασμένη θα μπορούσαμε να πούμε) δολοφονία; Η αφηγηματική μορφή του βιβλίου ξεχωρίζει, κατά την άποψή μου, διότι το κείμενο αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από ερωτήσεις και απαντήσεις ανάμεσα στον ανακριτή και τον κατηγορούμενο, όπως ήδη αναφέρθηκε.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία εκφράζονται σταδιακά και οι απορίες του ίδιου του αναγνώστη, ενώ οι απαντήσεις του πρωταγωνιστή αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα, τις αξίες και τα κίνητρά του. Μολονότι το βαρύ πολιτικό του παρελθόν και το γεγονός ότι το θύμα υπήρξε ο άνθρωπος που τον πρόδωσε οδηγούν τον αναγνώστη να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο της αθωότητάς του, ο συγγραφέας αφήνει χώρο για αμφιβολίες.
Για να φωτίσει ακόμη περισσότερο την προσωπικότητα του ήρωα, ο συγγραφέας παρεμβάλλει τις ερωτικές επιστολές που απευθύνει στην αγαπημένη του. Μέσα από αυτές αναβιώνουν τις κοινές τους στιγμές, ενώ αποκαλύπτεται μια πιο ευάλωτη και ανθρώπινη πλευρά του χαρακτήρα του πρωταγωνιστή. Κατά τη γνώμη μου, αυτές οι επιστολές αποτελούν ένα από τα πιο ουσιαστικά στοιχεία του έργου, αφού αναδεικνύουν τη συνύπαρξη δύο φαινομενικά αντίθετων όψεων του ίδιου ανθρώπου: του αμετανόητου πολιτικού κρατούμενου και του βαθιά ερωτευμένου άνδρα.
Ως αποτέλεσμα, η ερωτική ιστορία δεν λειτουργεί μονόπλευρα ως παρέκβαση από τον πολιτικό προβληματισμό του βιβλίου· αντίθετα, συμπληρώνει και εμβαθύνει την εικόνα του πρωταγωνιστή, υπενθυμίζοντας ότι ακόμη και μέσα στην ακαμψία των ιδεολογικών πεποιθήσεων μπορεί να επιβιώσει η τρυφερότητα και η ανάγκη για αγάπη.
Μπορείτε να δείτε το βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέλευθος σε μετάφραση Άννας Παπασταύρου πατώντας τον ακόλουθο σύνδεσμο: https://www.kelefthos.gr/shop/pezografia/to-adynato/