Γράφει η Σιμέλα Θωίδη, @ _xristof.simelina_ /@ _vivliothiki_

Η Ολυμπία Παπαδημητρίου γεννήθηκε το 1991 και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη. Ασχολήθηκε από παιδική ηλικία με την τέχνη του θεάτρου και της μουσικής, με μαθήματα πιάνου και με τις ξένες γλώσσες. Με πρώτες σπουδές στο θεατρικό εργαστήρι Φλέμινγκ και με συνεχή δίψα για μάθηση συνεχίζει σε δεύτερες σπουδές στο πρόγραμμα μαθητείας εξ αποστάσεως του ΕΚΠΑ στον τομέα του marketing τροφίμων. Ο κύκλος των σπουδών κλείνει με την αποφοίτηση από Δημόσιο Ινστιτούτο Εργασιακής Κατάρτισης, στον τομέα των Τουριστικών Μονάδων και Επιχειρήσεων Φιλοξενίας και με το πτυχίο Δημιουργικής Γραφής του Κ.Π.Α.

Κατόπιν της ανάγνωσης του έργου της ‘‘Μαγικό Περίπτερο’’ εντυπωσιάστηκα και θέλησα να την γνωρίσω καλύτερα, όπως κι εσείς…

Σιμέλα: Πότε γεννήθηκε μέσα σου η αγάπη για τη συγγραφή και ποια ήταν η στιγμή που σε έκανε να πεις ‘‘θέλω να γράψω ένα βιβλίο’’;

Ολυμπία: Η αγάπη μου για τη συγγραφή γεννήθηκε στην εφηβεία μου και νομίζω πως από τότε ήθελα να γράψω κάτι δικό μου. Δεν ήταν όμως μόνο η ίδια η συγγραφή που με έλκυε, αλλά ολόκληρη η διαδικασία: από τη στιγμή που γεννιέται μια ιστορία στο μυαλό σου, την εξερευνάς σαν να είναι ένας υπαρκτός κόσμος, μέχρι τη στιγμή που κάθεσαι πραγματικά να την αποτυπώσεις στο χαρτί. Αυτή η διαδρομή ήταν πάντα κάτι που με γοήτευε.

Σιμέλα: Τι είναι αυτό που σε γοητεύει περισσότερο στη συγγραφή για παιδιά και εφήβους; Νιώθεις ότι υπάρχει μια ιδιαίτερη ευθύνη όταν απευθύνεσαι σε αναγνώστες αυτών των ηλικιών;

Ολυμπία: Με γοητεύει η συγγραφή γενικά. Αρχικά, δεν θεωρώ πως υπάρχουν ‘‘παιδικά’’ και ‘‘εφηβικά’’ βιβλία· τα βιβλία είναι για όλους. Ως ανθρώπινο είδος, φυσικά και έχουμε ευθύνη απέναντι στις νεότερες γενιές. Ως συγγραφέας, όμως, αυτή η ευθύνη γίνεται βαθύτερη, ειδικά όταν απευθύνεσαι σε τρυφερές ηλικίες, όπου η κριτική σκέψη δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί πλήρως. Κάθε ιστορία και κάθε μήνυμα μπορεί να αφήσει ένα αποτύπωμα, γι’ αυτό πιστεύω πως αυτή η ευθύνη πρέπει να υπάρχει πάντα στη σκέψη του συγγραφέα.

Σιμέλα: Πώς είναι για σένα η διαδικασία της συγγραφής; Ακολουθείς ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα και σχεδιάζεις από πριν την ιστορία ή αφήνεις τους ήρωές σου να σε οδηγήσουν;

Ολυμπία: Νομίζω πως στη διαδικασία της συγγραφής υπάρχει μια “υλική” και μια “ψυχική” οδός. Η “ψυχική” είναι συνήθως εκείνη που αναζητά την ουσία της ιστορίας και την πλέκει, ενώ η “υλική” είναι αυτή που κάνει την έρευνα, οργανώνει και τελικά καταγράφει την ιστορία. Ναι, την οργανώνω και τη σχεδιάζω από πριν· το αν μένω πιστή σε αυτή την οργάνωση και το σχέδιο είναι μια άλλη συζήτηση! Όσο για τους ήρωες, εκεί τα πράγματα γίνονται κάπως αστεία. Κάποιοι μένουν όπως ακριβώς τους έχω σχεδιάσει, ενώ κάποιοι άλλοι αποκτούν τη δική τους ζωή και αρχίζουν να με οδηγούν εκείνοι στην εξέλιξη της ιστορίας, ακόμη και στο δικό τους τέλος.

Σιμέλα: Τι θα ήθελες να γνωρίζουν οι αναγνώστες για την Ολυμπία Παπαδημητρίου πέρα από την ιδιότητά σου ως συγγραφέα;

Ολυμπία: Δύσκολη ερώτηση. Ένας άνθρωπος δεν είναι μόνο ένα πράγμα. Θα ήθελα να το γνωρίζουν αυτό όχι μόνο για εμένα, αλλά γενικά. Αν καταφέρουμε να δούμε τον άνθρωπο ως κάτι πολυεπίπεδο, ίσως κάπου εκεί, ανάμεσα στις διαφορετικές πλευρές του, βρούμε κομμάτια με τα οποία μπορούμε να ταυτιστούμε και να συνειδητοποιήσουμε, επιτέλους, πως μας ενώνουν περισσότερα απ’ όσα μας χωρίζουν. Ίσως αυτή η ανάγκη να εξερευνώ τις διαφορετικές πλευρές του ανθρώπου να είναι και ένας από τους λόγους που συνεχίζω να γράφω. Από το νέο έτος, μάλιστα, θα κυκλοφορήσει το δεύτερο βιβλίο μου, ‘‘Παλιά Γη’’, από τις Εκδόσεις Διάνοια.

Σιμέλα: Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το ‘‘Μαγικό Περίπτερο’’ και γιατί επέλεξες ένα περίπτερο ως το μαγικό σημείο από το οποίο ξεκινά η περιπέτεια;

Ολυμπία: Το ‘‘Μαγικό Περίπτερο’’ γεννήθηκε από τις δύο οδούς που ανέφερα και παραπάνω. Η ‘‘ψυχική’’ ήταν η ενσάρκωση των ηρώων από τη δική μου παρέα στο γυμνάσιο, ενώ η ‘‘υλική’’ ήρθε μέσα από την παρατήρηση και την έρευνα. Από τη μία, η έρευνα γύρω από τις Μοίρες και το προνόμιο της αμφιβολίας και, από την άλλη, η παρατήρηση του κόσμου γύρω μας. Ήταν ένα πρωινό που περίμενα το λεωφορείο και δίπλα στη στάση έστεκε ένα κλειστό περίπτερο. Σκέφτηκα τον Doctor Who και, από εκεί και πέρα, η σκέψη πήγε μόνη της.

Σιμέλα: Στο βιβλίο συναντάμε δέκα παιδιά που βιώνουν με διαφορετικό τρόπο το περιθώριο και την ανάγκη να γίνουν αποδεκτά. Γιατί θέλησες να ασχοληθείς με το ζήτημα της αποδοχής και της διαφορετικότητας;

Ολυμπία: Γιατί δεν μας έβρισκα ποτέ πραγματικά διαφορετικούς. Πιστεύω πως το πιο δύσκολο πράγμα που έχουμε να κάνουμε στη ζωή είναι να αποδεχτούμε και να αγαπήσουμε τον εαυτό μας και μέσα από αυτή τη διαδικασία, να εξελιχθούμε γνωρίζοντας τη δική μας “διαφορετικότητα”. 

Σιμέλα: Οι μύθοι και οι λαϊκές παραδόσεις έχουν σημαντική θέση στην ιστορία. Τι σε οδήγησε να συνδυάσεις αυτά τα στοιχεία με τη ζωή και τις ανησυχίες των σημερινών  παιδιών;

Ολυμπία: Η πλούσια σε μυθολογία χώρα στην οποία ζούμε. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, έναν μύθο ή έναν θρύλο θα τον βρεις. Το μαγικό είναι να μπορέσεις να τους προσαρμόσεις και να τους εφαρμόσεις στη σύγχρονη πραγματικότητα, ώστε να αποκτήσουν ξανά ζωή και να συνομιλήσουν με τις ανησυχίες των σημερινών παιδιών.

Σιμέλα: Από τους δέκα νεαρούς ήρωες υπάρχει κάποιος που νιώθεις πιο κοντά σου ή που ήταν πιο δύσκολο να δημιουργήσεις; Τι ιδιαίτερο έχει για σένα;

Ολυμπία: Νομίζω πως είμαι το ‘‘αρχέτυπο’’ της Κοραλίας. Όλοι οι ήρωες ήταν εμπνευσμένοι από αληθινούς ανθρώπους, με τις απαραίτητες μικρές αλλαγές, οπότε η δημιουργία τους ήταν αρκετά εύκολη. Είχαν ήδη, κατά κάποιον τρόπο, τη δική τους βάση και προσωπικότητα· εγώ απλώς τους έδωσα μια θέση μέσα στην ιστορία.

Σιμέλα: Αν οι αναγνώστες έκλειναν την τελευταία σελίδα του «Μαγικού Περιπτέρου» κρατώντας μόνο ένα μήνυμα από την ιστορία, ποιο θα ήθελες να είναι αυτό;

Ολυμπία: Να μην σταματήσουν να είναι παιδιά. Να κρατήσουν τη φαντασία, την περιέργεια, την αθωότητα και την ικανότητά τους να βλέπουν τον κόσμο με ανοιχτά μάτια, ακόμη κι όταν μεγαλώσουν.

Το έργο της ‘‘Μαγικό Περίπτερο’’ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κύκνος και μπορείτε να το βρείτε στον σύνδεσμο παρακάτω:

https://kyknospublications.gr/product/ekdosi-paidikou-vivliou-to-magiko-periptero-ekdoseis-kyknos/