Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Η Ευτυχία Δοβλέτογλου είναι γραφίστρια και υπάλληλος γραφείου. Υπήρξε για τέσσερα χρόνια επίτιμη δημοσιογράφος για το σάιτ της κορεατικής κυβέρνησης, γράφοντας άρθρα και παίρνοντας συνεντεύξεις από διάφορα ονόματα του καλλιτεχνικού χώρου, του αθλητισμού και των επιστημών, Έλληνες και ξένους, και έλαβε δύο βραβεία και μια διάκριση. Όμως, δεν ανανέωσε τη θητεία της γιατί ήθελε να εστιάσει στα βιβλία της. Είναι εθελόντρια προώθησης τουρισμού της Κορέας για τον Οργανισμό Τουρισμού της Κορέας, αλλά δεν είναι τόσο ενεργή πλέον λόγω έλλειψης χρόνου. Τον ελεύθερο χρόνο της γράφει βιβλία, διαβάζει και βλέπει τις αγαπημένες της κορεατικές σειρές. Αγαπάει το γαλάζιο, τα μακαρόν και τις καλαμπογκοφρέτες με γεύση πίτσα.
Από την τέχνη της γραφιστικής στην τέχνη της συγγραφής. Και οι δυο συνδέονται με την καλλιτεχνική φύση. Ποιο ήταν, όμως, το στοιχείο της συγγραφής που σε προσέλκυσε να ασχοληθείς με το γράψιμο;
Ανακάλυψα ότι αγαπώ τη λογοτεχνία όταν η δασκάλα μας στο δημοτικό ζήτησε να πάρουμε ένα βιβλίο από τη δανειστική βιβλιοθήκη και να γράψουμε μια περίληψη. Τότε, πήρα το βιβλίο “Οι Μικρές Κυρίες” και αυτή ήταν η αρχή για να επιστρέψω στη βιβλιοθήκη και να δανειστώ κι άλλα βιβλία. Ανάμεσά τους ήταν και το βιβλίο “Οι Άθλιοι”, “Το Καπλάνι της Βιτρίνας” και άλλα πολλά. Αυτό ήταν το ξεκίνημα για να γράφω μικρές ιστοριούλες στο τετράδιο, αλλά η πραγματική ώθηση δόθηκε όταν η καθηγήτρια των Νέων Ελληνικών ανακάλυψε την κλίση μου μέσα από μια έκθεση που έγραψα και συζήτησε λίγο παραπάνω μαζί μου. Μετά από εκείνη τη στιγμή, ξεκίνησα να γράφω περισσότερο μιας και είχα αρκετή έμπνευση.
Τα βιβλία σου ταξιδεύουν τους αναγνώστες στη γοητευτική Κορέα. Πώς έγινε το "κλικ" με αυτή τη χώρα;
Ξεκίνησε λόγω της αλληλογράφου μου από την Ινδονησία που μου έστειλε ένα DVD. Ήταν στα πλαίσια μιας πρόκλησης που είχαμε δεχτεί πολλά παιδιά από όλο τον κόσμο και στέλναμε DVD από σειρές ή ταινίας της χώρας μας και περνούσαν από χέρι σε χέρι για να γνωρίσουμε όλοι έναν πολιτισμό που πιθανόν δεν ξέραμε. Έλαβα πολλά DVD από διάφορες χώρες, αλλά η κορεατική σειρά “Boys Over Flowers” πήγαινε συνεχώς πίσω. Και όταν η κοπέλα που μου έστειλε το DVD, με ρωτούσε συνεχώς για το αν είδα τη σειρά, κατάλαβα ότι έπρεπε να δω λίγο αρχή, λίγο μέση και λίγο τέλος για να με αφήσει ήσυχη. Ναι, δεν ήθελα και πολύ να δω μια σειρά με 25 επεισόδια που θα ήταν γεμάτη Ασιάτες που πίστευα ότι δε θα τους ξεχωρίζω. Αυτό ήταν πίσω στο 2010 και δεν ήξερα πολλά τότε. Ε, αυτό ήταν. Είδα τη σειρά πέντε φορές και μετά έψαξα να βρω και άλλες και να ψάξω περισσότερα για τη συγκεκριμένη χώρα.
Ποιο ήταν το στοιχείο που σε έκανε να θέλεις να μάθεις περισσότερα για αυτήν και όχι για κάποια άλλη χώρα της Ασίας;
Πέρα από τις σειρές που μου αρέσουν, έβαλα να δω και σειρές από άλλες ασιατικές χώρες, αλλά δεν τράβηξαν το ενδιαφέρον μου. Όμως, ο κύριος λόγος που αγάπησα αυτή τη χώρα ήταν ότι έχουμε πολλές ομοιότητες. Και στα καλά και στα άσχημα. Είναι σαν να βλέπω την Ελλάδα σε μια πιο μοντέρνα και ανεπτυγμένη χώρα με μια νοοτροπία που πλησιάζει λίγο την Ελλάδα της δεκαετίας του 1960, αλλά έχει και στοιχεία της σημερινής Ελλάδας.
Θεωρείς ότι οι λαοί της Κορέας και της Ελλάδας μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά; Και αν ναι, ποια;
Ναι, έχουμε πολλά κοινά στοιχεία όπως έχω ήδη πει. Εκτός από τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά που είναι κι αυτοί κυκλωμένοι από “καλούς” γείτονες που θέλουν να πάρουν γη και θαλάσσιο έδαφος ή παραδοσιακά φαγητά και στοιχεία του πολιτισμού τους, υπάρχουν και άλλα χαρακτηριστικά που μοιάζουμε. Όπως η ενωμένη οικογένεια, τα παιδιά που συνηθίζουν να μένουν και μεγάλα στο σπίτι με τους γονείς τους μέχρι να βρουν μια δουλειά ή να παντρευτούν, οι γονείς που στέλνουν φαγητό στα παιδιά τους όταν σπουδάζουν ή ζουν μόνα τους. Έχουν κι αυτοί φροντιστήρια και οι γονείς πληρώνουν πολλά λεφτά για να στείλουν το παιδί τους. Όπως και οι δικοί μας γονείς και αυτοί ευελπιστούν σε έναν καλό γάμο και καλές σπουδές για να βρουν μια δουλειά σε καλή πολυεθνική εταιρεία ή στο δημόσιο. Έχουν και αυτοί τις μίζες, τη διαφθορά, αγαπάνε να βγαίνουνε για καφέ και φαγητό και πάει λέγοντας.
Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ότι η Κορέα έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής στη χώρα μας. Πού πιστεύεις ότι οφείλεται αυτό;
Στις σειρές τους και στη μουσική τους. Ο κορεατικός κινηματογράφος ήταν και παλιότερα γνωστός, αλλά δεν έκανε το μεγάλο μπαμ. Όλα αυτά ξεκίνησαν με τον Psy και το “Gangnam Style” για να συνεχιστεί με τις Blackpink και τους BTS και να φτάσουμε στις σειρές με το “Squid Game” και άλλες πολλές. Βέβαια, η Κορέα ήταν αγαπητή σε μένα και σε αρκετούς άλλους και πριν από αυτά τα ονόματα που ανέφερα, αλλά δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής σε όλη τη χώρα και υπήρχαν και αρκετές ειρωνείες. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ακόμη, αλλά δεν είναι στον ίδιο βαθμό. Επίσης, αυτό φαίνεται και στη λογοτεχνία που άργησε πολύ η Ελλάδα ΚΑΙ η Ευρώπη για να ξεκινήσει να διαβάζει κορεατική λογοτεχνία. Επίσης, να τονίσω ότι με εντυπωσιάζει που διαβάζω σχόλια από μερικούς “βιβλιόφιλους” που λένε ότι δε θέλουν να διαβάσουν ένα βιβλίο για την Κορέα ή από Κορεάτη συγγραφέα, γιατί δεν τους αρέσει η χώρα. Πίστευα ότι ένας άνθρωπος που διαβάζει βιβλία έχει διευρυμένους τους ορίζοντές του και θέλει να μαθαίνει για νέους πολιτισμούς, αλλά τελικά δεν ισχύει αυτό.
Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για το βιβλίο "Χριστούγεννα στη Σεούλ";
Ήταν το σχόλιο μιας κοπέλας στο διαδίκτυο που έγραψε ότι κουράστηκε να βλέπει ταινίες και σειρές με νεαρούς πρωταγωνιστές. Το σκέφτηκα και συμφώνησα μαζί της. Δικαίωμα στην αγάπη, αλλά και στο να τραβήξουν την προσοχή έχουν και οι μεγαλύτερες ηλικίες. Επίσης, είναι σημαντικό να υπάρχουν και οι δεύτερες ευκαιρίες στη ζωή. Έτσι, άρχισα να μελετώ τα ζευγάρια και τους ανθρώπους στα πενήντα τους και τελικά έχτισα λέξη λέξη την ιστορία μου και έφτιαξα μια ιστορία που εστίαζε σε μια δουλειά που είχε ενδιαφέρον για μένα. Ένας άλλος λόγος είναι ότι ήθελα να γράψω μια χριστουγεννιάτικη ιστορία. Αγαπώ αυτή την περίοδο του χρόνου και ήθελα να βάλω κι εγώ το λιθαράκι μου στη χριστουγεννιάτικη λογοτεχνία.
Ήταν ένα βιβλίο που διάβασα "απνευστί". Κι αυτό όχι μόνο γιατί είναι μια ιδιαίτερη ερωτική ιστορία με αρκετό σασπένς θα έλεγα, αλλά και γιατί περιλαμβάνεις πολλά πραγματολογικά στοιχεία και πληροφορίες για τη Σεούλ κι ένιωσα ότι βρέθηκα εκεί. Πιστεύεις ότι θα ήταν εύκολο για έναν Έλληνα να ζήσει εκεί;
Ευχαριστώ θερμά για τα καλά σου λόγια. Χαίρομαι να ακούω ότι κατάφερα να ταξιδέψω κάποιον μέσα από τις ιστορίες μου. Τώρα, για το αν είναι εύκολο να ζήσει ένας Έλληνας στη Νότια Κορέα εξαρτάται από πολλά πράγματα. Πρώτον και κύριον, από τον χαρακτήρα του. Αν έχει μάθει να ταξιδεύει, να προσαρμόζεται, αν αγαπά να γνωρίζει νέους πολιτισμούς, τρελαίνεται με την Κορέα και θεωρώ πως ένα ακόμα βασικό στοιχείο είναι να είναι νέος. Βέβαια, δε σημαίνει ότι ένας μεγάλος δεν μπορεί να ζήσει εκεί. Απλά, ο μεγάλος θεωρώ ότι το σκέφτεται δύο και τρεις φορές πριν πάρει μια μεγάλη απόφαση, ενώ ο νέος είναι πιο παρορμητικός. Πάντως, επειδή μοιάζουμε στη νοοτροπία με τους Κορεάτες δεν είναι δύσκολο.
Μέσα από το βιβλίο ο αναγνώστης σχηματίζει μια εικόνα για το πώς λειτουργούν οι σχέσεις των ανθρώπων, είτε είναι ερωτικές η κοινωνικές είτε εργασιακές. Είναι εμφανές ότι η βάση είναι ο σεβασμός και η αξιοπρέπεια. Αυτό είναι κάτι που κάνει τους Κορεάτες να ξεχωρίζουν;
Ναι, είναι ένα στοιχείο της κουλτούρας τους που τους κάνει να ξεχωρίζουν. Υπάρχει ο σεβασμός και η αξιοπρέπεια, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και αρνητικά στοιχεία που τους κρατάνε πίσω, όπως η πίεση για το καλύτερο κι ο ανταγωνισμός. Δεν παύει να είναι μια συντηρητική κοινωνία που φορά το πέπλο της μοντέρνας κοινωνίας και αυτό είναι που τους κάνει ξεχωριστούς και μας δίνουν αυτές τις σειρές που έχουν σεβασμό προς την οικογένεια και τον τηλεθεατή/θεατή.
Είσαι εθελόντρια προώθησης του τουρισμού της Κορέας. Πόσο έχουν βοηθήσει ενέργειες, όπως ο συνδυασμός εργασίας και τουρισμού, που προωθεί το κράτος στην ενίσχυση του συγκεκριμένου τομέα;
Η Κορέα εστιάζει πολύ στον τουρισμό και προσπαθεί να τον προωθεί με διάφορες δράσεις. Πέρα από τους εθελοντές από όλο τον κόσμο που προωθούν τον τουρισμό μέσα από τους λογαριασμούς τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κάνει και καλές εκπτώσεις στους τουρίστες, κανονίζει εκδρομές σε πολλές μικρές πόλεις και χωριά της Κορέας, κλείνει θέσεις σε όποιον ενδιαφέρεται για διάφορες γευστικές εκδηλώσεις και υπάρχει και ο τουρισμός με εργασία που είναι ό,τι πρέπει για έναν άνθρωπο που θέλει να μείνει αρκετό καιρό στην Κορέα και να του βγει φθηνά ή και δωρεάν. Τα τελευταία χρόνια έχει ενισχύσει τον τουρισμό της με διάφορες εφαρμογές και με δωρεάν ξεναγούς για τους μεμονωμένους τουρίστες και αυτό απέδωσε καρπούς, αφού ολοένα και περισσότεροι τουρίστες από όλο τον κόσμο συρρέουν στη Σεούλ, το Μπουσάν και το Τζέτζου κυρίως.
Υπάρχουν κάποια "μυστικά" για τη χώρα και που θα ήθελες να μοιραστείς με τους μελλοντικούς επισκέπτες της;
Θα ήταν καλός ένας τουρίστας να μη στηριχτεί στο Google maps, γιατί δεν είναι τόσο συμβατό στην Κορέα. Είναι καλύτερο το NAVER maps ή το Kakao maps. Μετά, θα ήταν καλό να κατεβάσουν την εφαρμογή papago για να ζητήσουν βοήθεια, αν χρειαστεί, από κάποιον ντόπιο. Το papago είναι το Google Translator της Κορέας και είναι ό,τι πρέπει για να γράψεις κάτι στα αγγλικά και να το διαβάσει ο Κορεάτης στη γλώσσα του. Βέβαια, ξέρουν Αγγλικά, αλλά δε μιλούν τη γλώσσα όλοι, αν και θα προσπαθήσουν να σε εξυπηρετήσουν όπως μπορούν και χωρίς το papago. Αν μπεις στο μετρό να προσέχεις να μην κάτσεις στις θέσεις για εγκύους ή ηλικιωμένους. Αυτές οι θέσεις παραμένουν άδειες, ακόμη και αν είναι γεμάτο το μετρό. Από την άλλη, θα πρότεινα να δοκιμάσει κάποιος να φάει και φθηνά ράμιον στα 24ώρα ψιλικατζίδικα που είναι παντού σε όλη την Κορέα. Να επισκεφτούν τους σταθμούς του μετρό, γιατί υπόγεια υπάρχουν πολλά μαγαζιά για να χαζέψουν και να φάνε. Στην ουσία είναι υπόγεια εμπορικά κέντρα. Έχουν πολύ ωραία βιβλιοπωλεία και μεγάλες βιβλιοθήκες ανοιχτές προς το κοινό με εντυπωσιακές εγκαταστάσεις, όπως αυτή που είναι στο εμπορικό κέντρο COEX.
Συνεργάζεσαι με τις εκδόσεις Φύλατος και, συνάμα, προωθείς τα έργα σου μέσω ιστοσελίδων του εξωτερικού. Αυτό σου προσφέρει ένα είδος ελευθερίας στη διαχείριση και προώθηση της δουλειάς σου;
Τρία από τα βιβλία μου κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Φυλάτος και τα υπόλοιπα βιβλία από το αμερικανικό σάιτ lulu. Αυτό το σάιτ έχει υπηρεσίες αυτοέκδοσης που προσφέρουν μια άνεση στον συγγραφέα να βγάλει το βιβλίο του στον χρόνο που θέλει και να μην έχει γενικότερα πολλές σκοτούρες. Βέβαια, για να γίνει αυτό θα πρέπει να ξέρει να φτιάξει το εξώφυλλο, να κάνει σελιδοποίηση και όλα τα σχετικά. Δεν υπάρχει η προώθηση και η προώθηση των βιβλίων σε ελληνικά βιβλιοπωλεία, αλλά ένα πρόσθετο συν είναι ότι μπορεί να παραγγείλει ο αναγνώστης το βιβλίο από όλα τα μέρη του κόσμου. Μην ξεχνάμε ότι έχουμε πολλούς Έλληνες σε πολλές χώρες πλέον.
Θα ήθελες να μας μιλήσεις για τα μελλοντικά συγγραφικά σου σχέδια; Τι θα έχει να περιμένει το αναγνωστικό κοινό σου;
Τον Απρίλιο θα κυκλοφορήσει το βιβλίο “Η Επιστροφή του Μανδύα” από το lulu.com. Είναι το δεύτερο και τελευταίο βιβλίο που θα κλείσει την ιστορία “Ο Ελληνοκορεατικός Μανδύας” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φυλάτος. Έχω γράψει και τρεις άλλες μικρότερες ρομαντικές ιστορίες με Ελλάδα και Κορέα και έχω στα σχέδιά μου να γράψω ένα σατυρικό, κοινωνικό βιβλίο που το έχω χτίσει στο μυαλό μου αρκετά καλά. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι δεν έχω πολύ χρόνο αυτόν τον καιρό, αλλά ευελπιστώ να το ολοκληρώσω μέσα στο καλοκαίρι. Εξάλλου, περιμένουν τη σειρά τους άλλες τρεις ιστορίες.
Ευτυχία, ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη και ευχόμαστε πολλές ακόμα συγγραφικές επιτυχίες!
Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και τον χώρο που μου δώσατε και εύχομαι να έχετε πολλές όμορφες αναγνώσεις και συναντήσεις. Το πιο όμορφο βιβλίο που θα έχετε διαβάσει να είναι αυτό που αγαπήσατε και να είναι η ιστορία της ζωής σας.
