Η συγγραφέας Ελένη Ισπόγλου μίλησε στη Ροδαμάνθη Σοφικίτου για το βιβλίο της "Για όσα τόλμησα", ένα έργο με επίκαιρο θέμα σε μοντέρνα γραφή, που πραγματεύεται μεταξύ άλλων την αναζήτηση του πραγματικού εαυτού μας, καθώς επίσης και τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας.
Ηρωίδα του βιβλίου σας είναι η Δάφνη, μια γυναίκα που έρχεται αντιμέτωπη με τις προκλήσεις της καθημερινότητας και των κοινωνικών προσδοκιών. Πώς γεννήθηκε η ιδέα για αυτόν τον χαρακτήρα και πόσο κοντά είναι στην προσωπική σας εμπειρία;
Η Δάφνη είναι ένα κομμάτι μου, αλλά και ένα κομμάτι πολλών γυναικών. Η ιδέα για εκείνη γεννήθηκε από τη βαθιά ανάγκη μου να αποτυπώσω τον εσωτερικό αγώνα που πολλές από εμάς βιώνουμε – τις αόρατες μάχες με τις προσδοκίες, την κοινωνική πίεση, αλλά και την αναζήτηση του εαυτού μας. Αν και δεν είναι αυτοβιογραφική η ιστορία της, συνδέεται με εμένα σε συναισθηματικό επίπεδο. Πολλές φορές, ένιωθα πως, γράφοντας για τη Δάφνη, άγγιζα κάποιες δικές μου αγωνίες και φόβους, αλλά και στιγμές θάρρους. Θέλησα να δημιουργήσω έναν χαρακτήρα που αντιπροσωπεύει πολλές γυναίκες, που τολμούν να σπάσουν τα δεσμά που οι άλλοι – ή ακόμα και οι ίδιες – βάζουν στον εαυτό τους.
Το βιβλίο σας αναφέρεται στην πάλη των γυναικών για να ανακαλύψουν και να διεκδικήσουν τον αληθινό εαυτό τους. Ποιο πιστεύετε ότι είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σήμερα στην πραγματοποίηση των ονείρων τους;
Πιστεύω ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σήμερα είναι οι περιορισμοί που τους επιβάλλονται, είτε εξωτερικοί είτε εσωτερικοί. Από τη μία, οι κοινωνικές προσδοκίες και τα στερεότυπα εξακολουθούν να πιέζουν τις γυναίκες να προσαρμόζονται σε συγκεκριμένους ρόλους – της τέλειας μητέρας, της επιτυχημένης επαγγελματία, της "καλής κόρης." Από την άλλη, πολλές φορές οι ίδιες οι γυναίκες δυσκολεύονται να πιστέψουν στις δυνατότητές τους και να αποδεχτούν ότι αξίζουν να ζουν τη ζωή που ονειρεύονται. Είναι εύκολο να χαθούμε μέσα στις φωνές που μας λένε τι "πρέπει" να κάνουμε, αλλά η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να βρούμε τη δική μας φωνή και να τη διεκδικήσουμε χωρίς φόβο. Το να σταθούμε μπροστά στον καθρέφτη και να πούμε: «Αυτή είμαι εγώ, και αξίζω να κυνηγήσω τα όνειρά μου» είναι μια βαθιά επαναστατική πράξη για κάθε γυναίκα.
Μέσα από τη Δάφνη, δείχνετε πως μια προσωπική "συγκλονιστική στιγμή" μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Μιλήστε μας λίγο για αυτό το κομβικό σημείο στην ιστορία και πώς πιστεύετε ότι τέτοιες στιγμές μπορούν να επηρεάσουν τις ζωές μας στην πραγματικότητα.
Η συγκλονιστική στιγμή για τη Δάφνη έρχεται όταν ένα γεγονός από το παρελθόν έρχεται στην επιφάνεια και την κάνει να σκεφτεί όλα όσα νόμιζε ότι ήξερε για τον εαυτό της και τη ζωή της. Αυτή η κρίσιμη στιγμή είναι ουσιαστικά η αφετηρία της αναγέννησής της. Πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε τέτοιες στιγμές, είτε πρόκειται για ένα γεγονός που μας ταρακουνά είτε για μια αναπάντεχη συνάντηση ή ακόμα και μια απλή συζήτηση που μας βάζει σε σκέψεις.
Αυτές οι στιγμές είναι σαν σπόροι αλλαγής – μπορεί να μας τρομάζουν, αλλά ταυτόχρονα μας δίνουν την ευκαιρία να επαναστατήσουμε και να εξελιχθούμε. Στην πραγματικότητα, είναι αυτοί οι κομβικοί σταθμοί που μας κάνουν να επανασυνδεθούμε με τους στόχους και τα όνειρά μας. Το να αναγνωρίσουμε ότι οι πιο δύσκολες στιγμές μπορούν να γίνουν η βάση για την προσωπική μας ανάπτυξη είναι μια πολύτιμη και ενδυναμωτική συνειδητοποίηση.
Ο τίτλος και η περιγραφή του βιβλίου σας δίνουν την εντύπωση ότι είναι μια ιστορία ελπίδας και αναγέννησης. Υπήρχαν συγκεκριμένα γεγονότα ή εμπειρίες που σας ενέπνευσαν να εξερευνήσετε αυτό το θέμα;
Ο τίτλος “Για όσα τόλμησα” αποτυπώνει την ουσία αυτής της ιστορίας: την ελπίδα, την αναγέννηση και την τολμηρή επιλογή να ακολουθήσουμε την καρδιά μας, ακόμη και όταν οι συνθήκες είναι δύσκολες. Ακόμη και όταν οι επιλογές μπροστά μας είναι επαναστατικές.
Υπήρξαν αρκετές εμπειρίες στη ζωή μου που με ενέπνευσαν να εξερευνήσω αυτό το θέμα. Πρώτον, οι ιστορίες γυναικών γύρω μου, που αντιμετωπίζουν προκλήσεις και καταφέρνουν να σταθούν όρθιες, με ενέπνευσαν βαθιά. Κάθε γυναίκα έχει τη δική της ιστορία αγώνα και θριάμβου. Δεύτερον, οι δικές μου προσωπικές εμπειρίες, οι στιγμές αβεβαιότητας αλλά και οι στιγμές φώτισης, με οδήγησαν να αναρωτηθώ: Πώς μπορεί η ελπίδα να αναδυθεί από τις πιο σκοτεινές περιόδους;
Ποιο μήνυμα ελπίζετε να πάρουν οι αναγνώστριες από την ιστορία της Δάφνης και το ταξίδι της προς την αυτοπραγμάτωση;
Ελπίζω οι αναγνώστριες να νιώσουν ότι δεν είναι μόνες στον αγώνα για να βρουν τον αληθινό εαυτό τους. Το μήνυμα που θέλω να περάσω είναι ότι οι προκλήσεις και οι δυσκολίες είναι κομμάτι της ζωής, αλλά δεν ορίζουν ποιοι είμαστε. Μέσα από την ιστορία της Δάφνης, ελπίζω να κατανοήσουν ότι η αναζήτηση του εαυτού μας είναι μια διαρκής διαδικασία και ότι η δύναμη να αλλάξουμε και να εξελιχθούμε υπάρχει μέσα μας.
Θέλω να τους θυμίσω ότι οι συγκρούσεις και οι αμφιβολίες μπορούν να γίνουν ένα σημείο εκκίνησης για την ανάπτυξη και την αλλαγή. Κάθε γυναίκα έχει τη δική της μοναδική διαδρομή, και το πιο σημαντικό είναι να αναγνωρίσουμε και να αγκαλιάσουμε τις αδυναμίες και τις δυνάμεις μας. Ελπίζω να εμπνεύσω τις αναγνώστριες να τολμήσουν να ακολουθήσουν τα όνειρά τους, να αγκαλιάσουν τον εαυτό τους με όλη την αγάπη και την αποδοχή που τους αξίζει, και να θυμούνται ότι η ζωή είναι ένα ταξίδι γεμάτο ανακαλύψεις, και κάθε βήμα μετράει.
Στο βιβλίο σας, η Δάφνη θυσιάζει τα όνειρά της για την οικογένειά της. Σαν γυναίκα και συγγραφέας, είχατε ποτέ παρόμοιες προσωπικές εμπειρίες, όπου νιώσατε ότι έπρεπε να παραμερίσετε τα δικά σας όνειρα για άλλους;
Έχω βιώσει στιγμές όπου ένιωσα την πίεση να παραμερίσω τα δικά μου όνειρα για να στηρίξω άλλους – είτε πρόκειται για την οικογένεια, τους φίλους ή ακόμα και τις επαγγελματικές υποχρεώσεις. Υπάρχουν φορές που η κοινωνία μας και οι ρόλοι που μας επιβάλλονται μπορεί να μας κάνουν να νιώσουμε ότι πρέπει να κάνουμε θυσίες για να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες των άλλων. Αυτή η εσωτερική σύγκρουση, το να νιώθεις ότι πρέπει να επιλέξεις ανάμεσα στα δικά σου θέλω και τις ανάγκες των άλλων, είναι μια πραγματικότητα που πολλές φορές βιώνουμε.
Όμως, μέσα από αυτές τις εμπειρίες, συνειδητοποίησα ότι η αληθινή αγάπη και η στήριξη δεν πρέπει να έρχονται σε βάρος των ονείρων ας. Εάν παραμερίσουμε τα όνειρά μας, μπορεί να χάσουμε την επαφή με τον εαυτό μας. Η δική μου πορεία με έχει διδάξει ότι είναι δυνατό να συνδυάζουμε την υποστήριξη προς τους άλλους με την πίστη στα δικά μας όνειρα. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η ατομική μας ευτυχία και η επίτευξη των ονείρων μας δεν είναι εγωισμός, αλλά μια πράξη αυτοαγάπης και αυτοσεβασμού που μπορεί να ωφελήσει και τις σχέσεις μας.
Ποια ήταν η δική σας "συγκλονιστική στιγμή" που σας ώθησε να ακολουθήσετε το δρόμο της συγγραφής; Υπήρχε κάτι στη ζωή σας που σας έκανε να πείτε "τώρα ή ποτέ";
Η δική μου "συγκλονιστική στιγμή" συνέβη το 2018, όταν μία εσωτερική ανάγκη με ώθησε να δημοσιεύσω κάποια κείμενά μου στο διαδίκτυο. Ήταν μια περίοδος στη ζωή μου που ένιωθα ότι έπρεπε να κάνω το βήμα να εκφραστώ, να μοιραστώ τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου με τον κόσμο. Αυτή η απόφαση ήρθε με πολλούς φόβους και αμφιβολίες. Αναρωτιόμουν: "Θα αρέσει σε κάποιον; Θα κριθούν τα συναισθήματά μου;" Όμως, την ίδια στιγμή, ένιωθα μια ακαταμάχητη επιθυμία να τολμήσω, να μοιραστώ τη φωνή μου και να ανοίξω την καρδιά μου. Όταν τελικά πάτησα στο πρώτο κείμενο το κουμπί δημοσίευσης, ένιωσα μια ανακούφιση και μια απελευθέρωση που δεν είχα ξαναζήσει. Ήξερα ότι, ανεξαρτήτως της αντίδρασης του κοινού, είχα επιτέλους δώσει ζωή σε αυτό που είχα μέσα μου.
Αυτή η στιγμή με ώθησε να συνεχίσω τη συγγραφή και να πιστέψω στην αξία της φωνής μου. Είναι σημαντικό να τολμάμε να μοιραζόμαστε τις ιστορίες μας, γιατί κάθε λέξη που γράφουμε μπορεί να αγγίξει και να εμπνεύσει κάποιον άλλο, όπως ακριβώς συνέβη και με εμένα. Από τότε, η συγγραφή έχει γίνει ένα από τα πιο πολύτιμα κομμάτια της ζωής μου, και νιώθω ευγνωμοσύνη που ακολούθησα αυτήν την πορεία.
Ως εργαζόμενη μητέρα, όπως η ηρωίδα σας, πώς καταφέρνετε να ισορροπήσετε την οικογενειακή ζωή με τη συγγραφική σας καριέρα; Έχετε κάποιο σύστημα ή μέθοδο που σας βοηθά να συνδυάζετε τους δύο αυτούς ρόλους;
Ως εργαζόμενη μητέρα, η ισορροπία ανάμεσα στην οικογενειακή ζωή και τη συγγραφική μου καριέρα είναι μια καθημερινή πρόκληση. Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που νιώθω ότι πρέπει να χωρέσω πολλά πράγματα σε περιορισμένο χρόνο, αλλά πιστεύω ότι η οργάνωση και η ευελιξία είναι τα κλειδιά για να τα καταφέρω. Έχω υιοθετήσει κάποιες μεθόδους που με βοηθούν να συνδυάζω αυτούς τους δύο ρόλους.
Αρχικά, προσπαθώ να δημιουργώ ένα σταθερό πρόγραμμα, όπου αφιερώνω συγκεκριμένες ώρες στη συγγραφή, ενώ ταυτόχρονα βάζω προτεραιότητες στην οικογένεια. Για παράδειγμα, επειδή εργάζομαι από το σπίτι, όταν τα παιδιά είναι στο σχολείο εκμεταλλεύομαι αυτές τις στιγμές για να γράψω ή να επεξεργαστώ τα κείμενά μου.
Επίσης, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η ευελιξία είναι βασική. Υπάρχουν ημέρες που οι υποχρεώσεις της οικογένειας απαιτούν περισσότερη προσοχή, και είναι εντάξει να προσαρμόζω τα σχέδιά μου ανάλογα. Πάνω απ’ όλα, προσπαθώ να επικοινωνώ ανοιχτά με την οικογένειά μου σχετικά με τους στόχους μου στη συγγραφή και να ζητώ την κατανόησή τους. Αυτή η υποστήριξη είναι καθοριστική για να μπορώ να αφοσιώνομαι στη συγγραφή χωρίς ενοχές.
Υπάρχει κάποιος σημαντικός άνθρωπος στη ζωή σας που σας στήριξε ιδιαίτερα σε αυτήν την καλλιτεχνική σας πορεία; Αν ναι, πώς σας βοήθησε;
Πάντα θα οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον δάσκαλό μου, Κώστα Κρομμυδά καθώς και στη Γλυκερία Δημητροπούλου. Η καθοδήγησή τους και η ενθάρρυνσή τους με βοήθησαν να εμπλουτίσω τη συγγραφική φωνή μου και να ακολουθήσω το όνειρό μου με αυτοπεποίθηση. Είναι πραγματικά σπάνιο να συναντάς ανθρώπους του ίδιου χώρου που μπορεί να εμπνεύσουν τόσο βαθιά, και νιώθω τυχερή που είχα και τους δύο στο πλευρό μου.
Ποια ήταν η διαδικασία συγγραφής αυτού του βιβλίου; Γράψατε την ιστορία με βάση κάποια συγκεκριμένη δομή ή αφήσατε την έμπνευση να σας οδηγήσει;
Η διαδικασία συγγραφής αυτού του βιβλίου ήταν μια συνειδητή και οργανωμένη πορεία. Είχα μια δομή - έναν σκελετό - κι έχοντας αυτόν σαν βάση, εμπλούτιζα το κάθε κεφάλαιο με έμπνευση. Αυτή η προσέγγιση με βοήθησε να διαμορφώσω την πλοκή και τους χαρακτήρες με σαφήνεια, επιτρέποντάς μου να εξερευνήσω σε βάθος τα θέματα που ήθελα να αναδείξω,
Φυσικά, η έμπνευση ήταν επίσης καθοριστική. Κάθε κεφάλαιο έπαιρνε ζωή μέσα από τη δημιουργική διαδικασία, και οι χαρακτήρες με οδηγούσαν σε απρόβλεπτες κατευθύνσεις, προσθέτοντας βάθος στην ιστορία. Πιστεύω ότι ακόμη και η δομή απαιτεί έμπνευση για να είναι αποτελεσματική, καθώς χωρίς αυτήν, μπορεί να γίνει απλώς ένα κενό πλαίσιο. Έτσι, θεωρώ πως η ισορροπία ανάμεσα στη δομή και την έμπνευση είναι το μυστικό για μια επιτυχημένη συγγραφική διαδικασία.
Πόσο χρόνο χρειάστηκε να ολοκληρωθεί αυτό το βιβλίο; Υπήρξαν δυσκολίες που αντιμετωπίσατε στη συγγραφή, και πώς τις ξεπεράσατε;
Η ολοκλήρωση αυτού του βιβλίου μου πήρε περίπου δύο χρόνια. Δεν ήταν μια εύκολη διαδικασία, καθώς έπρεπε να μεταβώ από τον λυρικό τρόπο γραφής που χρησιμοποιούσα από την αρχή της συγγραφικής μου πορείας στη γραφή πεζού λόγου.
Αντιμετώπισα προκλήσεις όπως η αμφιβολία για την ικανότητά μου να γράψω μια πιο δομημένη ιστορία, αλλά σταδιακά έμαθα να πιστεύω στη διαδικασία και να αποδέχομαι ότι η συγγραφή είναι μια τέχνη που απαιτεί χρόνο και υπομονή. Κάθε φορά που αναρωτιόμουν αν ήμουν ικανή να το κάνω, υπενθύμιζα στον εαυτό μου γιατί ξεκίνησα αυτό το ταξίδι και τι σημαίνει η γραφή για μένα. Αυτή η εσωτερική στήριξη ήταν καθοριστική στην ολοκλήρωση του βιβλίου.
Το βιβλίο σας φαίνεται να συνδυάζει συναισθηματικά φορτισμένα θέματα με μια αναζήτηση ταυτότητας. Πώς επιλέξατε να συνδέσετε την προσωπική ιστορία της Δάφνης με την ευρύτερη κοινωνική διάσταση που πραγματεύεται το βιβλίο;
Η σύνδεση της προσωπικής ιστορίας της Δάφνης με την ευρύτερη κοινωνική διάσταση που πραγματεύεται το βιβλίο ήταν μια συνειδητή επιλογή. Ήθελα να δείξω πώς οι ατομικές εμπειρίες και οι εσωτερικές συγκρούσεις των γυναικών μπορούν να αντανακλούν και να επηρεάζουν την κοινωνία γύρω τους.
Η σύνθεση των ατομικών και κοινωνικών θεμάτων όχι μόνο κάνει την ιστορία πιο πλούσια και πολύπλευρη, αλλά προσφέρει και μια βαθύτερη κατανόηση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στη σύγχρονη κοινωνία.
Έχετε κάποιες αγαπημένες συγγραφείς ή έργα που σας ενέπνευσαν να ακολουθήσετε αυτήν τη θεματολογία για το βιβλίο σας;
Από τους συγγραφείς, η Rupi Kaur είναι μια σημαντική επιρροή για μένα. Ο τρόπος που εκφράζει τις συναισθηματικές της εμπειρίες και αναδεικνύει την αξία της γυναίκας με αγγίζει βαθιά.
Σχεδιάζετε να γράψετε και άλλα βιβλία με παρόμοια θέματα; Αν ναι, υπάρχει κάτι στο μυαλό σας για μια μελλοντική ιστορία;
Ναι, έχω ξεκινήσει ένα νέο μυθιστόρημα. Αυτή τη φορά, επιδιώκω να εμβαθύνω σε νέες πτυχές των ανθρώπινων σχέσεων και της προσωπικής ανάπτυξης, καθώς θέλω να εξερευνήσω διαφορετικές προσεγγίσεις στην αναζήτηση της ταυτότητας.
Η διαδικασία είναι πάντα γεμάτη προκλήσεις, αλλά είναι και εξαιρετικά συναρπαστική. Αισθάνομαι ότι κάθε ιστορία έχει τη δική της φωνή και μήνυμα, και ανυπομονώ να ανακαλύψω πού θα με οδηγήσει αυτή η νέα διαδρομή. Οι χαρακτήρες μου ήδη αρχίζουν να παίρνουν ζωή και να με καθοδηγούν στην πορεία τους, και είναι αυτή η αίσθηση του ταξιδιού που με γεμίζει ενθουσιασμό.
Ευχαριστούμε θερμά τη συγγραφέα!
Το βιβλίο της κυκλοφορεί από εκδόσεις Ιβίσκος, το οποίο θα το βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο: https://iviskospublications.gr/product/gia-osa-tolmisa/
Ακολουθεί η παρουσίαση από το οπισθόφυλλο:
"Σε έναν κόσμο γεμάτο περιορισμούς πόσες γυναίκες αγωνίζονται για να σηκώσουν το βάρος της καθημερινότητας; Πόσες θυσιάζουν τις επιθυμίες τους για να ικανοποιήσουν τους άλλους; Πόσες αφήνουν τα όνειρά τους να σβήνουν σιωπηλά; Μία από αυτές είμαι κι εγώ. Ονομάζομαι Δάφνη. Είμαι μία εργαζόμενη μητέρα και αγαπώ την οικογένειά μου όσο τίποτα άλλο. Ένα όνειρο που είχα από μικρή χάθηκε στα βάθη της καρδιάς μου. Μια συγκλονιστική στιγμή ανατρέπει τα πάντα και αυτό το όνειρο ξεπηδά από μέσα μου. Τώρα το πάθος μου για να το κάνω πραγματικότητα δεν έχει όρια. Συνταρακτικά γεγονότα θα κάνουν τη ζωή μου άνω κάτω, αλλά εγώ θα συνεχίζω να αντλώ όση δύναμη χρειάζομαι για να γίνω η κυρίαρχος του εαυτού μου. Δεν θα εγκαταλείψω ποτέ το όνειρό μου όσες προκλήσεις κι αν συναντήσω. Τίποτα πια δεν μπορεί να με σταματήσει. Μια ιστορία για κάθε γυναίκα που τολμά να σπάσει τα φιλτραρισμένα στερεότυπα της κοινωνίας για να ανακαλύψει τον αληθινό εαυτό της."