Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου @the.booklist_
Λίγα λόγια για την συγγραφέα:
Η Έφη Αργυροπούλου κατάγεται από την Κυπαρισσία και την Κεφαλονιά. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Διοίκηση επιχειρήσεων και Λογιστική. Εργαζόταν για περίπου 16 χρόνια σε εταιρείες logistics αλλά ήταν κάτι που δεν την εξέφραζε, ούτε την έκανε να νιώθει δημιουργική και χαρούμενη. Γι’ αυτόν τον λόγο έκανε στροφή στην επαγγελματική της καριέρα, σπούδασε δημοσιογραφία και τον Ιανουάριο του 2013 δημιούργησε την ψυχαγωγική ιστοσελίδα www.workingmoms.gr, η οποία απευθύνεται σε γονείς.
Μετά τον ερχομό των παιδιών της στη ζωή της, ορμώμενη από τις εμπειρίες και τα βιώματα κατά την ανατροφή τους, προέκυψε η συγγραφή παιδικών βιβλίων. Η συγγραφή είναι τρόπος έκφρασης, αλλά και ανάγκη να επικοινωνήσει στις μαμάδες καθημερινές προκλήσεις που βιώνουν με τα παιδιά τους, να τις ενθαρρύνει, να τις βοηθήσει και να τις αφυπνίσει ότι δεν είναι μόνες σε αυτό το μαγικό ταξίδι της μητρότητας. Με τα βιωματικά της κείμενα έχουν ταυτιστεί και εμπνευστεί εκατομμύρια μαμάδες τα τελευταία έντεκα χρόνια, που την ακολουθούν και τη διαβάζουν φανατικά.
Με τα βιωματικά της κείμενα έχουν ταυτιστεί και εμπνευστεί εκατομμύρια μαμάδες από το 2013, που την ακολουθούν και τη διαβάζουν φανατικά. Από το 2011 είναι και σύμβουλος αυτοβελτίωσης, προσωπικής ανάπτυξης, Nlp Coach INLPTA, εκπαιδευμένη στη Positive Psychology. «Μαμά, θέλω κάτι να σου πω» είναι το τρίτο της παραμύθι, αυτήν τη φορά για ενήλικες. Στο πρώτο «Η οδύσσεια του μικρού Οδυσσέα», έμαθε στα παιδιά ότι ο αληθινός πλούτος είναι η αγάπη και η ευτυχία, όχι τα παιχνίδια και τα λεφτά. Στο δεύτερο «Θέλω να κοιμόμαστε για πάντα αγκαλιά», πραγματεύεται τη συγκοίμηση και βοηθάει γονείς και παιδιά στην ομαλή μετάβασή τους στο δικό τους κρεβάτι.
Είναι single mom και έχει δυο παιδιά, τον Κωνσταντίνο και τον Δημήτρη, τα λουλουδάκια της, τα βραβεία της ζωής της.
Σας ευχαριστούμε πολύ για την ευκαιρία που μας δίνετε να σας γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Τι ήταν αυτό που σας έδωσε τελικά το θάρρος να γράψετε όλα όσα δεν μπορέσατε να πείτε στη μητέρα σας όταν ήσασταν παιδί;
Για μένα αυτό το βιβλίο ήταν λύτρωση αλλά και αφορμή να εμπνευστούν και να παραδειγματιστούν όσοι μεγαλώνουν παιδιά, ώστε αν και άθελά τους τα μεγαλώνουν κακοποιητικά, να σταματήσουν να το κάνουν ΑΜΕΣΑ! Ξέρω ότι είναι δύσκολο, αν και οι ίδιοι έχουν μεγαλώσει με κακοποιητικούς γονείς, να μην αναπαράγουν την ίδια διαπαιδαγώγηση, όμως ζούμε σε μια εποχή με άπλετη πληροφόρηση και μια πλειάδα θεραπευτικών προσεγγίσεων, και αν το θελήσουν μπορούν να σπάσουν τον κύκλο της ΒΙΑΣ!
Πώς αποφασίσατε να απευθύνετε το βιβλίο αυτό σε ενήλικες, παρότι πρωταγωνιστής είναι ένα παιδί;
Ήθελα να γίνει σαφές πώς νιώθει ένα παιδί όταν το κακοποιούν λεκτικά ή σωματικά. Και αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο με τον τρόπο που ειπώθηκε στο βιβλίο. Η μικρή Έφη περιγράφει με ώριμο λόγο στους ενήλικες που θα διαβάσουν το βιβλίο, πώς ένιωθε όταν την κακοποιούσαν λεκτικά, τι επιπτώσεις είχε στην παιδική της ψυχοσύνθεση και τι αντίκτυπο μετέπειτα στην ενήλικη ζωή της.
Στο βιβλίο μιλάτε για ταμπέλες που πληγώνουν βαθιά ένα παιδί. Ποιες θεωρείτε ότι είναι από τις πιο καταστροφικές φράσεις που μπορεί να ακούσει ένα παιδί από τον γονιό του;
Πολλές ταμπέλες μπορεί να πληγώσουν ανεπανόρθωτα ένα παιδί και να το ακολουθούν σ’ όλη του τη ζωή, ωστόσο από τις πιο καταστροφικές θεωρώ ότι είναι το ΚΑΚΟ ΠΑΙΔΙ, γιατί το παιδί θα αποκτήσει το σύνδρομο του ΚΑΛΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ και θα παλεύει μια ζωή να αποδείξει το αντίθετο, με αποτέλεσμα να δυσλειτουργεί στις σχέσεις του ως ενήλικας, να καταπατούνται τα όρια του και να το εκμεταλλεύονται κάποιοι άνθρωποι σε όλους τους τομείς της ζωής του.
Στο βιβλίο σας αναφέρετε ότι το παιδί δεν χρειάζεται να είναι «συνέχεια» του γονιού. Πόσο εύκολο πιστεύετε ότι είναι για έναν γονέα να το αποδεχτεί αυτό;
Είναι ξεκάθαρα πολύ δύσκολο! Όταν ένας γονιός φέρνει ένα παιδί στον κόσμο οραματίζεται ότι θα είναι η «συνέχεια» του και ότι θα πραγματοποιήσει ό,τι προσδοκία και ανεκπλήρωτα όνειρα είχε ο ίδιος. Πολύ γρήγορα ο γονιός θα κατανοήσει ότι σαφέστατα το παιδί δεν πρόκειται να του κάνει τα χατήρια, γιατί έχει τη δική του προσωπικότητα, το δικό του dna, τον ολόδικο του χαρακτήρα και εκεί ξεκινάνε οι συγκρούσεις! Γιατί το παιδί θα αντισταθεί για να διεκδικήσει τη ζωή που το ίδιο ονειρεύεται. Όσο πιο γρήγορα ο γονιός αποδεχτεί ότι το παιδί του θα ακολουθήσει τα δικά του όνειρα, τόσο πιο εύκολη θα γίνει η καθημερινότητά τους και θα χτίσουν μια σχέση εμπιστοσύνης και κατανόησης.
Ποιο από τα γράμματα της μικρής Έφης προς τη μητέρα της θεωρείτε το πιο συγκινητικό ή και το πιο καθοριστικό για εσάς;
Το πιο συγκινητικό που αποτυπώθηκε και στο «φτερό» του βιβλίου είναι το εξής: «Μανούλα, βοήθησε με να γίνω ένας ψυχικά υγιής ενήλικας, όχι ό,τι έχει απομείνει από σένα. Δε θέλω να σε φοβάμαι. Θέλω να σε θαυμάζω. Δε θέλω να σε υπακούω. Θέλω να σε σέβομαι. Δε θέλω να ντρέπομαι για μένα και για σένα, όταν μεγαλώσω. Θέλω να μας καμαρώνω!»
Ποιο μήνυμα θέλετε περισσότερο να κρατήσουν οι γονείς όταν κλείσουν την τελευταία σελίδα του βιβλίου;
Δε θέλω να νιώσουν τύψεις, γιατί είμαστε άνθρωποι και κάνουμε λάθη. Γονείς δε γεννιόμαστε, γινόμαστε και μεγαλώνουμε μαζί με τα παιδιά μας. Αυτό που θέλω να κρατήσουν, είναι ότι τα παιδιά θέλουν κατανόηση και όχι επίκριση και συνέχεια οδηγίες. Θέλουν εμψύχωση, όχι παρατηρήσεις και απόρριψη. Να συμπεριφέρονται στα παιδιά τους όπως θα ήθελαν να τους είχαν συμπεριφερθεί οι γονείς τους!
Θεωρείτε ότι στην Ελλάδα σήμερα οι γονείς είναι πιο έτοιμοι να ακούσουν για τη βαθιά επίδραση που έχει η λεκτική και σωματική κακοποίηση στα παιδιά;
Ναι θεωρώ ότι είναι πιο έτοιμοι και συνειδητοποιημένοι από ποτέ και σε αυτό βοηθάει η άπειρη πληροφόρηση στο διαδίκτυο, άρθρα, βιβλία, σεμινάρια, υλικό γονεϊκότητας και αυτοβελτίωσης που τους προσφέρετε άφθονο. Παρ’ όλα αυτά, δυστυχώς ακόμα και σήμερα μια ανάσα πριν το 2026, αρκετοί γονείς διαπαιδαγωγούν ακόμα τα παιδιά τους με κακοποιητικό τρόπο. Κακοποίηση δεν είναι μόνο η άσκηση βίας, είναι η λεκτική και η ψυχολογική βία, οι οποίες έχουν ακόμα πιο ολέθριες συνέπειες στην ψυχολογία του παιδιού.
Στο βιβλίο περιλαμβάνονται και ασκήσεις coaching. Ποια από αυτές θεωρείτε ότι είναι πιο χρήσιμη για έναν γονέα που δυσκολεύεται να ελέγξει τον θυμό του;
Ούσα mental health coach, εκπαιδευμένη στη θετική ψυχολογία, συμπεριέλαβα στο βιβλίο μια πολύ χρήσιμη και ουσιαστική άσκηση coaching, η οποία βοηθάει τον γονέα να ανακαλέσει το μικρό παιδί που ήταν, ώστε να έρθει πιο κοντά με το δικό του παιδί. Η άσκηση αυτή βάζει τον γονιό στη διαδικασία να θυμηθεί την εποχή που ήταν ο ίδιος παιδί, ποια ήταν η ηλικία που του προκάλεσε τα πιο έντονα συναισθήματα, πώς απευθύνονταν οι δικοί του γονείς στον ίδιο, με ποιες λέξεις, με τι ένταση και αν θυμάται πώς ένιωθε! Και τον προτρέπω έστω και τώρα να δώσει μια αγκαλιά στο μικρό τραυματισμένο παιδί, που την έχει τόσο πολλή ανάγκη! Με την αποδοχή της δικής του παιδικής ηλικίας, θα μπορέσει να «δημιουργήσει» μια ήρεμη και ασφαλή παιδική ηλικία για το παιδί του. \
Ως single mom, ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζετε στην ανατροφή των παιδιών σας;
Είμαι single mom, ωστόσο μεγαλώνω τα παιδιά μου ισάξια με τον πατέρα τους, με τη συνθήκη της συνεπιμέλειας. Μια βδομάδα τα φροντίζω εγώ, και μια ο πατέρας τους εναλλάξ. Άρα θεωρώ ότι η ευθύνη της ανατροφής τους είναι μοιρασμένη με ίσο χρόνο. Αν μπορώ να αναφέρω μια πρόκληση, είναι η δυσκολία διαχείρισης του μικρού μου γιου, ο οποίος βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού και είναι αρκετά απαιτητική η φροντίδα του. Οι single moms εν έτει 2025 είναι πιο απελευθερωμένες από ταμπού και προκαταλήψεις, διεκδικώντας τη ζωή που θέλουν, όχι αυτή που τους επιβάλει η κοινωνία!
Ποιες αντιδράσεις έχετε λάβει μέχρι σήμερα από αναγνώστες του «Μαμά, θέλω κάτι να σου πω»; Υπάρχει κάποιο μήνυμα που σας συγκίνησε ιδιαιτέρως;
Λαμβάνω μηνύματα συγκίνησης, μαμάδες που κλαίνε σπαρακτικά και λυτρωτικά, αναγνωρίζοντας δικές τους συμπεριφορές μέσα από την αφήγηση της μικρής Έφης. Μηνύματα γεμάτα αγωνία, ενοχές, αλλά και αφύπνιση, γιατί κάποιες συμπεριφορές τους που αναγνώρισαν στο βιβλίο τις έπραταν άθελα τους, λόγω της δικής τους λανθασμένης διαπαιδαγώγησης από τους γονείς τους. Ένα από τα μηνύματα που με έχει συγκινήσει ιδιαίτερα είναι το εξής: «Σ’ ευχαριστώ για την κατάθεση ψυχής σου και που με έβαλες στη διαδικασία να αναγνωρίσω τα λάθη μου, που ούτε καν τα καταλάβαινα, να κατανοήσω πώς νιώθει το παιδί μου όταν του φωνάζω και το μαλώνω και να προσπαθήσω να δημιουργήσω μια καλύτερη σχέση μαζί του, πριν να είναι αργά!».
Πιστεύετε ότι ένα βιβλίο μπορεί πραγματικά να αλλάξει τον τρόπο που ένας γονιός φέρεται στο παιδί του;
Το πιστεύω ακράδαντα και με όλη μου την ψυχή! Ένα βιβλίο έχει τη μαγική ιδιότητα να μετατοπίσει έναν άνθρωπο και να τον κινητοποιήσει να αλλάξει τη συμπεριφορά και τη στάση ζωής του. Αλλά το ακόμα πιο σπουδαίο είναι ότι το ίδιο βιβλίο, αν ένας άνθρωπος το διαβάσει σε άλλη φάση της ζωής του, θα του προσφέρει ακόμα περισσότερη νέα γνώση και πληροφορία, γιατί παίζει σημαντικό ρόλο σε τι φάση και ψυχολογική κατάσταση βρίσκεται όταν διαβάσει ένα βιβλίο. Το σίγουρο είναι, ότι αν ένας γονιός διαβάσει το «Μαμά, θέλω κάτι να σου πω», στο τέλος της ανάγνωσης, δε θα είναι ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ο ίδιος!
Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά/επαγγελματικά σας σχέδια;
Δεν κάνω ποτέ σχέδια, πάντα λειτουργώ αυθόρμητα και με το συναίσθημα. Δεν είμαι εμπορική συγγραφέας, γράφω μόνο ό,τι βιώνω και νιώθω την ανάγκη να το μοιραστώ, για να βοηθήσω και να κινητοποιήσω άλλους ανθρώπους, να γίνουν οι καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους.Μόνο όσον αφορά την επαγγελματική μου ενασχόληση, μπορώ να σας πω ότι ως Health Mental Coach, έχω βάλει ως στόχο της ζωής μου να ενδυναμώνω μαμάδες, γυναίκες και μαμάδες αυτιστικών παιδιών να φτάσουν στο καλύτερο επιθυμητό σημείο γι’ αυτές και να απολαμβάνουν τη ζωή που τους αξίζει!
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιβίσκος: https://iviskospublications.gr/product/mama-thelw-kati-na-sou-pw