Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου @the.booklist_
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:
Ο Δημήτρης Πέτσιος αποφοίτησε από το τμήμα Επιστήμης Διαιτολογίας-Διατροφής του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου το 2003. Μετέπειτα, ολοκλήρωσε το διετές πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών Άθλησης και Διατροφής (Msc) όπου και αρίστευσε, λαμβάνοντας δύο συνεχόμενα αριστεία.
Συνέχισε τη μετεκπαίδευσή του στις διατροφικές διαταραχές όπου έλαβε και τον τίτλο Master Practitioner ΚΕΑΔΔ (NCfED). Έχει συγγράψει ένα εγχειρίδιο παιδικής διατροφής με τίτλο “δια…της τροφής το Ανάγνωσμα”, όπου μοιράστηκε δωρεάν σε όλα τα δημόσια δημοτικά Αθήνας και Πάτρας.
Επίσης, μαζί με τον Σεφ Ηλία Μαμαλάκη (και σε συνεργασία με την Πανεπιστημιακή Κλινική Ογκολογίας και Γαστρεντερολογίας του ΠΕΠΑΓΝΗ), συνέγραψε –το πρώτο στην Ελλάδα– δωρεάν εγχειρίδιο διατροφής και μαγειρικής για ογκολογικούς ασθενείς σε χημειο- ακτινοθεραπεία με τίτλο “ΝΟΣΤΙΜΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ που αγαπούν το έντερο των ανθρώπων με νεόπλασμα”. Διατελεί ως εισηγητής σε συνέδρια υγείας, διατροφής, άσκησης, ψυχολογίας κ.α. καθώς και σε ημερίδες σε σχολεία, πολιτιστικά κέντρα, πολυμαθησιακούς χώρους, αλλά και ως προσκεκλημένος σε πολλές εκπομπές της τηλεόρασης και στο ραδιόφωνο. Μέχρι σήμερα, ασχολείται με τα πεδία της Κλινικής και Συμβουλευτικής Διατροφής, Παιδικής και Αθλητικής Διατροφής, Ψυχολογίας της Διατροφής και ιδιαίτερα με τον τομέα της Συμπεριφορικής Αλλαγής και της αντιμετώπισης των Διατροφικών Διαταραχών.
Κύριε Πέτσιο, σας ευχαριστούμε πολύ για την ευκαιρία που μας δίνετε να σας γνωρίσουμε λίγο καλύτερα.
Πώς προέκυψε η ιδέα για το βιβλίο σας “Μείνε για ΠΑΝΤΑ αΔΥΝΑΤΗ” και ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλετε να περάσετε στους αναγνώστες;
Η ιδέα για το βιβλίο γεννήθηκε μέσα από την καθημερινή μου επαφή με ανθρώπους που πάλευαν χρόνια με δίαιτες, στερήσεις και απογοητεύσεις. Έβλεπα ξανά και ξανά ότι το πρόβλημα δεν ήταν η έλλειψη γνώσης για το τι πρέπει να φάνε, αλλά η εσωτερική πίεση, οι ενοχές και τα ψυχολογικά μοτίβα που τους εγκλώβιζαν. Εκεί κατάλαβα ότι χρειαζόταν ένα βιβλίο που δεν θα μιλούσε απλώς για θερμίδες και τροφές, αλλά θα απελευθέρωνε τον άνθρωπο από τον φαύλο κύκλο της δίαιτας.
Κουβαλώ και τη δική μου προσωπική εμπειρία. Ως παιδί και έφηβος βίωσα κι εγώ το πρόβλημα της παχυσαρκίας και τις δυσκολίες που φέρνει, όχι μόνο στο σώμα αλλά και στην ψυχή. Ξέρω πολύ καλά το συναίσθημα να νιώθεις εγκλωβισμένος, να δοκιμάζεις λύσεις που δεν σε πάνε πουθενά και να απογοητεύεσαι. Αυτό με έκανε να αναζητήσω μια μέθοδο που δεν θα βασίζεται σε στέρηση, αλλά σε απελευθέρωση.
Το “Μείνε για ΠΑΝΤΑ αΔΥΝΑΤΗ” δεν είναι άλλη μια δίαιτα· είναι μια ολιστική φιλοσοφία ζωής, στηριγμένη σε 12+1 βιωματικούς Κανόνες, που συνδέουν την ψυχολογία, τη συμπεριφορά και τη διατροφή. Στόχος είναι να μάθει κανείς να ακούει το σώμα του, να τρώει με ευελιξία και επίγνωση, και να συμφιλιωθεί με το φαγητό — όχι να το φοβάται.
Το βασικό μήνυμα που θέλω να μείνει στον αναγνώστη είναι ότι η αδυναμία δεν είναι προορισμός αλλά τρόπος ζωής. Και μπορεί να είναι λυτρωτικός, ευχάριστος και βιώσιμος. Δεν χρειάζονται “μαγικές λύσεις” χρειάζεται ένας φροντισμένος τρόπος που να ταιριάζει στην καθημερινότητα και να μας κάνει να λέμε “μπράβο μου” σε κάθε μικρό βήμα.
Το βιβλίο στηρίζεται σε 12+1 βιωματικούς Κανόνες Ζωής και μια ολιστική προσέγγιση. Πώς συνδέονται η ψυχολογία και η συμπεριφορά, στην προσπάθεια διατήρησης του ιδανικού βάρους;
Η εμπειρία μου δείχνει ότι το σώμα δεν αλλάζει αν πρώτα δεν αλλάξει ο τρόπος που σκεφτόμαστε και που σχετιζόμαστε με το φαγητό. Δεν είναι θέμα “θέλησης” ή “πειθαρχίας” είναι θέμα ψυχολογικών μοτίβων και συμπεριφοράς. Όταν κάποιος τρώει από άγχος, από ενοχές ή από ανάγκη παρηγοριάς, τότε ακόμα και η πιο τέλεια διατροφή καταρρέει.
Οι 12+1 βιωματικοί Κανόνες χτίστηκαν πάνω σε αυτό: να σπάνε τα μοτίβα που εγκλωβίζουν τον άνθρωπο και να δημιουργούν καινούριες, πιο υγιείς συνήθειες. Για παράδειγμα, η τεχνική του «Αργού Φαγητού» δεν είναι μόνο διατροφικό εργαλείο· είναι ψυχολογική άσκηση επίγνωσης. Το «Ημερολόγιο» δεν είναι απλή καταγραφή τροφών· είναι καθρέφτης συναισθημάτων. Οι “Κόκκινες Γραμμές” δεν είναι κανόνες τιμωρίας, αλλά όρια φροντίδας που προστατεύουν.
Όταν ο άνθρωπος αρχίζει να κατανοεί γιατί τρώει, όχι μόνο τι τρώει, τότε η συμπεριφορά του αλλάζει από μόνη της. Και τότε το βάρος δεν είναι πια ένας «στόχος», αλλά το φυσικό αποτέλεσμα μιας εσωτερικής ισορροπίας.
Ποια είναι η μεγαλύτερη παρανόηση που έχετε συναντήσει γύρω από τις δίαιτες και την απώλεια βάρους;
Η μεγαλύτερη παρανόηση είναι ότι ο στόχος είναι απλώς να «χάσεις κιλά». Στην πραγματικότητα, η πρόκληση δεν είναι να αδυνατίσεις· είναι να κρατήσεις το αποτέλεσμα στη ζωή σου. Εκεί αποτυγχάνουν σχεδόν όλες οι δίαιτες, γιατί είναι φτιαγμένες να δουλεύουν βραχυπρόθεσμα και όχι να σε συνοδεύουν μακροπρόθεσμα.
Μια αυστηρή δίαιτα μπορεί να σου ρίξει το βάρος για λίγο, αλλά στην πορεία σχεδόν πάντα σε φέρνει αντιμέτωπο με την υπερφαγία, την απογοήτευση και την επαναπρόσληψη κιλών. Ουσιαστικά, υπονομεύει ακριβώς αυτό που είναι το πιο σημαντικό: τη σταθερότητα και τη βιωσιμότητα.
Η φιλοσοφία του “Μείνε για ΠΑΝΤΑ αΔΥΝΑΤΗ” είναι η αντίθετη. Δεν σε νοιάζει μόνο το «πόσα κιλά θα χάσω», αλλά πώς θα ζήσεις με το φαγητό σου, με τις συνήθειες σου και με τον εαυτό σου, ώστε να μείνεις για πάντα αδύνατη/ος — χωρίς τον φαύλο κύκλο δίαιτα–αποτυχία–ενοχή. Οι 12+1 κανόνες δείχνουν πώς να το κάνεις αυτό με τρόπο ευέλικτο, βιωματικό και λυτρωτικό. Να μπορείς π.χ. να τρως γλυκό και να είσαι καλά με αυτό, αδύνατος και δυνατός, κι αν δεν θες γλυκό, να μην τρως και πάλι… να είσαι καλά με αυτό.
Το βιβλίο σας απορρίπτει τις “μαγικές δίαιτες” και προτείνει μια συνολική αλλαγή στον τρόπο σκέψης. Ποια είναι τα βασικά βήματα για να πετύχει κανείς αυτή την αλλαγή;
Ο φόβος της δίαιτας πηγάζει από τη λογική του “όλα ή τίποτα”. Από την αίσθηση ότι πρέπει να ζεις σε μια μόνιμη μάχη με τον εαυτό σου. Στο “Μείνε για ΠΑΝΤΑ αΔΥΝΑΤΗ” προτείνω μια άλλη προσέγγιση: να βάλεις στη ζωή σου Κόκκινες Γραμμές, όχι ως τιμωρίες αλλά ως όρια φροντίδας.
Οι Κόκκινες Γραμμές είναι σαν τους φάρους στη θάλασσα· δεν περιορίζουν το ταξίδι, αλλά σου δείχνουν τα σημεία που αν τα ξεπεράσεις θα χαθείς. Σε προστατεύουν από τις παγίδες του φαύλου κύκλου: την εμμονή με το νούμερο, το άγχος του χρόνου, την αυτοκατηγορία για κάθε μικρό λάθος. Είναι εκεί για να σου θυμίζουν ότι η αξία σου δεν μετριέται στη ζυγαριά, ότι κάθε μέρα μπορείς να ξεκινάς από την αρχή, ότι η χαρά και η ευχαρίστηση στο φαγητό είναι μέρος της θεραπείας, όχι εχθρός της.
Και πάνω απ’ όλα, δείχνουν ότι υπάρχει ευελιξία. Ότι μπορείς να ζήσεις χωρίς να πεινάς, χωρίς να ζορίζεσαι, χωρίς να στερείσαι — και να γίνεις διαιτολόγος του εαυτού σου, κι όχι να κάνεις μια δίαιτα που σου έδωσαν. Οι Κόκκινες Γραμμές σε απελευθερώνουν για να περπατήσεις ένα μονοπάτι ισορροπίας και συμφιλίωσης με το σώμα σου. Ένα μονοπάτι που οδηγεί σε μια νέα ταυτότητα: να γίνεις αυτό που θέλεις πραγματικά να είσαι, με σεβασμό και αγάπη προς τον εαυτό σου.
Πώς προσεγγίζετε το θέμα του αμύλου και των ζυμαρικών, που συχνά θεωρούνται “απαγορευμένα” από πολλούς σε δίαιτες;
Το άμυλο και τα ζυμαρικά είναι ίσως το πιο παρεξηγημένο κομμάτι της διατροφής. Για πολλά χρόνια παρουσιάστηκαν ως “εχθροί” και βρέθηκαν στη λίστα των απαγορευμένων. Η αλήθεια όμως είναι πολύ διαφορετική: το άμυλο είναι βασικό καύσιμο για τον οργανισμό μας, δίνει ενέργεια στον εγκέφαλο και στο σώμα, και όταν καταναλώνεται σωστά αποτελεί κομμάτι μιας ισορροπημένης διατροφής.
Η φιλοσοφία του “Μείνε για ΠΑΝΤΑ αΔΥΝΑΤΗ” δεν βασίζεται σε απαγορεύσεις αλλά σε ευελιξία και συνδυασμούς. Μέσα από το μοντέλο των Δυάδων και Τριάδων, τα ζυμαρικά μπορούν να έχουν θέση στο τραπέζι μας — αρκεί να συνδυαστούν σωστά με πρωτεΐνη, λαχανικά κ.α.. Έτσι, αντί να σε φορτώνουν με ενοχές, σου δίνουν χορταστικό και απολαυστικό γεύμα. Και μάλιστα, σε αδυνατίζουν!
Να θυμάστε το ζητούμενο δεν είναι τι θα φάμε (μπορούμε απ’ όλα), αλλά ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ το τρώμε! Να μάθουμε πώς να τα εντάξουμε με τρόπο που μας στηρίζει μακροπρόθεσμα. Γιατί μόνο έτσι η διατροφή μας γίνεται πραγματικά βιώσιμη και αποτελεσματική… για ΠΑΝΤΑ!
Μπορείτε να μας εξηγήσετε τη χρήση της παλάμης ως εργαλείου μέτρησης αντί για ζυγαριά; Ποια είναι τα πλεονεκτήματα αυτής της μεθόδου;
Αυτό είναι από τα αμέτρητα εργαλεία του βιβλίου…Η ζυγαριά στην κουζίνα δημιουργεί συχνά άγχος, αίσθηση περιορισμού και μια τεχνητή σχέση με το φαγητό. Η παλάμη –μεταξύ άλλων-, αντίθετα, είναι το πιο απλό και προσωπικό “εργαλείο μέτρησης” που κουβαλάμε πάντα μαζί μας. Δεν χρειάζεται μπαταρίες ούτε κανόνες μαθηματικών·= είναι προσαρμοσμένη στο σώμα μας και στις πραγματικές μας ανάγκες.
Η χρήση της παλάμης φέρνει πίσω την ευελιξία και την ελευθερία. Δείχνει ότι δεν χρειάζεται να ζυγίζεις εμμονικά για να φας σωστά· αρκεί να μάθεις να εμπιστεύεσαι το ίδιο σου το σώμα. Έτσι, κάθε μερίδα προσαρμόζεται φυσικά στο μέγεθος του ατόμου, κάνοντας τη διατροφή πιο βιώσιμη και πιο ρεαλιστική.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα είναι ότι αυτή η μέθοδος στο σύνολο της (μπουνιές-παλάμες κ.α.) σε συνδέει με την πραγματικότητα: αντί να βλέπεις το φαγητό σαν «γραμμάρια» και «νούμερα», το βλέπεις σαν εμπειρία που σε χορταίνει και σε φροντίζει. Και εκεί ακριβώς κρύβεται η διαφορά: η διατροφή γίνεται μέρος της ζωής σου, όχι κάτι ξένο που σε βαραίνει. Απλά η παλάμη είναι το πιο προσωπικό εργαλείο μέτρησης· σου θυμίζει ότι δεν χρειάζεσαι ζυγαριά για να έχεις ισορροπία, μόνο εμπιστοσύνη στο σώμα σου…
Το βιβλίο σας προσφέρει έξι εξατομικευμένα μενού διατροφής μέσω QR code. Πόσο σημαντική είναι η εξατομίκευση στη διατροφή και ποια τα οφέλη της;
Η εξατομίκευση είναι ίσως το πιο καθοριστικό στοιχείο για να πετύχει και να διαρκέσει μια διατροφική προσπάθεια. Δεν υπάρχει μία δίαιτα που να ταιριάζει σε όλους. Ο καθένας μας έχει διαφορετικό σώμα, διαφορετικό τρόπο ζωής, διαφορετικές ανάγκες και συναισθηματικά μοτίβα γύρω από το φαγητό.
Τα εξατομικευμένα μενού που δίνω μέσα από το QR code δεν είναι απλώς “πλάνα διατροφής” είναι παραδείγματα ζωής. Δείχνουν στον αναγνώστη πώς μπορεί να οργανώσει την καθημερινότητά του με βάση τις Δυάδες και Τριάδες, πώς να εντάξει το άμυλο, τις πρωτεΐνες, τα φρέσκα τρόφιμα και τα “μπαλαντέρ” του με τρόπο που τον χορταίνει, τον ευχαριστεί και τον απελευθερώνει από το άγχος της επιλογής.
Το μεγάλο όφελος της εξατομίκευσης είναι ότι φέρνει ευελιξία: Αυτή τη λέξη τη χρησιμοποιώ πολύ, γιατί να ξέρετε, είναι η βάση της κάθε θεραπείας! Η Ευελιξία! Δεν αναγκάζεσαι να ακολουθείς ένα άκαμπτο πρόγραμμα, αλλά αποκτάς ένα εργαλείο που προσαρμόζεται πάνω σου. Έτσι, η διατροφή γίνεται μονοπάτι που μπορείς να βαδίσεις με άνεση και σιγουριά. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει μια προσπάθεια πραγματικά βιώσιμη. Η εξατομίκευση είναι το κλειδί· η διατροφή δεν είναι καλούπι, είναι μονοπάτι που φτιάχνεται πάνω σου.
Πώς βοηθούν οι κανόνες “του ναυαγού” και “του νομάδα” στην επίτευξη ενός ισορροπημένου και ευχάριστου διατροφικού προγράμματος;
Οι δύο αυτοί κανόνες είναι παραδείγματα του πώς η θεωρία γίνεται πράξη μέσα από εικόνες και αλληγορίες. Δεν είναι στεγνές οδηγίες· είναι ρόλοι που ο καθένας μπορεί να υιοθετήσει στη ζωή του για να διευκολύνει τις δύσκολες στιγμές.
Ο “Ναυαγός” μας υπενθυμίζει ότι το φαγητό δεν είναι πανικός ούτε βιασύνη. Ακόμα κι όταν υπάρχει επιθυμία για κάτι έξτρα, μπορεί να τοποθετηθεί συνειδητά μετά από το γεύμα — σαν τον ναυαγό που πρώτα φροντίζει τα βασικά και μετά ψάχνει το “κάτι παραπάνω”. Είναι ένας τρόπος να βάλεις ευελιξία με όρια ώστε να απολαμβάνεις χωρίς να ξεφεύγεις.
Ο “Νομάς” από την άλλη συμβολίζει την ικανότητα να προσαρμόζεσαι σε κάθε περίσταση. Όπως ο νομάς βρίσκει τρόπο να επιβιώσει όπου κι αν βρεθεί, έτσι κι εμείς μπορούμε να εφαρμόζουμε τους κανόνες μας στο εστιατόριο, στο ταξίδι, στη δουλειά ή στο σπίτι. Δεν υπάρχουν “ιδανικές” συνθήκες για να φροντίσεις τον εαυτό σου· υπάρχουν επιλογές που μπορείς να κάνεις οπουδήποτε.
Και οι δύο ρόλοι δίνουν το ίδιο μήνυμα: ότι η διατροφή δεν είναι ούτε καταναγκασμός ούτε στέρηση· είναι μια ζωντανή διαδικασία που μπορεί να γίνει και ισορροπημένη και ευχάριστη.
Η άσκηση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της υγιεινής ζωής. Τι ρόλο παίζει η 10λεπτη καθημερινή άσκηση που προτείνετε και πώς να βρει κανείς αυτό που του ταιριάζει;
Η άσκηση δεν χρειάζεται να είναι εξαντλητική ούτε να απαιτεί ώρες στο γυμναστήριο για να έχει αποτέλεσμα. Η φιλοσοφία μου είναι ότι ακόμα και 10 λεπτά την ημέρα αρκούν για να ενεργοποιήσεις το σώμα σου, να βελτιώσεις τη διάθεσή σου και να θυμηθείς ότι μπορείς να φροντίζεις τον εαυτό σου χωρίς πίεση.
Αυτά τα 10 λεπτά λειτουργούν σαν σπινθήρας: σε κινητοποιούν, σε βγάζουν από την αδράνεια και συχνά ανοίγουν την όρεξη για περισσότερη κίνηση. Το σημαντικό δεν είναι η διάρκεια, αλλά η συνέπεια και η αίσθηση ότι “κάθε μέρα κάνω κάτι για μένα”.
Όσο για το τι είδους άσκηση να επιλέξει κανείς, η απάντηση είναι απλή: ό,τι του δίνει χαρά. Για άλλον είναι περπάτημα, για άλλον χορός, για άλλον λίγες ασκήσεις ενδυνάμωσης στο σπίτι. Αν η κίνηση σε κάνει να νιώθεις καλά, τότε έχεις βρει αυτό που σου ταιριάζει.
Έτσι, η άσκηση δεν γίνεται αγγαρεία, αλλά μέρος ενός φροντισμένου τρόπου ζωής, όπως ακριβώς και η διατροφή. Και πιστέψτε με, 10 λεπτά γυμναστικής όχι μόνο είναι 100% βελτίωση από το μηδέν, αλλά ακόμα κι να θεωρείτε ότι είναι λίγα, ελάτε να δούμε το αποτέλεσμα μετά από… πολλά 10λεπτα! Δεν το φαντάζεστε, κανείς δεν το φαντάζεται! Αλλά για αυτό το λόγο ακριβώς χρειάζεται να διαβάσει την τεχνική αυτή στο βιβλίο.
Ποια είναι η σημασία του “ημερολογίου ευχαρίστησης” που προτείνετε και πώς συμβάλλει στη διατροφική συμπεριφορά;
Το “Ημερολόγιο Ευχαρίστησης” είναι ίσως το πιο δυνατό εργαλείο αυτογνωσίας στο βιβλίο. Δεν είναι απλή καταγραφή τροφών· είναι ένας καθρέφτης που σε βοηθά να δεις όχι μόνο τι τρως, αλλά και πώς το βιώνεις.
Όταν σημειώνεις αν ένιωσες ευχαρίστηση ή ενοχή σε κάθε γεύμα, αρχίζεις να ανακαλύπτεις τα κρυμμένα μοτίβα που σε εγκλωβίζουν στον φαύλο κύκλο. Βλέπεις ξεκάθαρα ποιες επιλογές σε τρέφουν και σε γεμίζουν χαρά και ποιες σε αφήνουν με βάρος, κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Με αυτόν τον τρόπο, η καταγραφή γίνεται πύλη αλλαγής: αντί να κρύβεις τις αδυναμίες σου, τις φέρνεις στο φως, τις αναγνωρίζεις και σιγά-σιγά τις μεταμορφώνεις. Το ημερολόγιο σε διδάσκει να απολαμβάνεις το φαγητό χωρίς ενοχές, να δίνεις χώρο στην ευχαρίστηση και να χτίζεις μια νέα σχέση με το σώμα και τον εαυτό σου.
Τελικά, το «Ημερολόγιο Ευχαρίστησης» δεν είναι εργαλείο δίαιτας· είναι εργαλείο ζωής. Γιατί η πραγματική ισορροπία έρχεται όταν η απόλαυση συναντά την επίγνωση. Π.χ. όταν η ευχαρίστηση από λίγη σοκολάτα είναι 100% και οι ενοχές και τύψεις μηδέν, έχουμε θεραπευτεί, μπορούμε να είμαστε ταυτόχρονα αδύνατοι και δυνατοί!
Ποια συμβουλή θα δίνατε σε κάποιον που έχει απογοητευτεί από επανειλημμένες αποτυχίες σε δίαιτες;
Η απογοήτευση είναι φυσική όταν έχεις δοκιμάσει ξανά και ξανά χωρίς αποτέλεσμα. Όμως το πρώτο που θέλω να πω είναι: δεν φταις εσύ, φταίνε οι δίαιτες. Γιατί σε έβαλαν σε έναν φαύλο κύκλο στερήσεων και προσδοκιών που ήταν από την αρχή καταδικασμένος να αποτύχει.
Αυτό που χρειάζεται είναι να αλλάξεις τον τρόπο που κοιτάς την πορεία σου. Δεν είναι η ζυγαριά που θα ζυγίσει την αξία σου· η αξία σου βρίσκεται στη ζωή σου, στην υγεία σου, στις σχέσεις σου, στη διάθεσή σου, στη δύναμη που αποκτάς κάθε μέρα. Αυτοί είναι οι πρωτεύοντες στόχοι: να κοιμάσαι καλύτερα, να έχεις περισσότερη ενέργεια, να φοράς ρούχα που σου πηγαίνουν, να χαμογελάς πιο συχνά, να νιώθεις πιο ελεύθερος στον εαυτό σου. Αυτά είναι τα “δώρα” της προσπάθειάς σου, και όχι ο αριθμός στη ζυγαριά.
Η συμβουλή μου είναι να πάψεις να βλέπεις μόνο τι «δεν πέτυχε» και να αρχίσεις να αναγνωρίζεις τι έχεις ήδη καταφέρει. Να λες «Μπράβο μου» για κάθε μικρή βελτίωση. Να μάθεις να μιλάς θετικά στον εαυτό σου, γιατί οι λέξεις που χρησιμοποιείς γίνονται ο τρόπος που ζεις. Δεν χρειάζεται να περιμένεις το «τέλειο αποτέλεσμα» για να χαρείς· η ίδια η διαδρομή είναι επίτευξη.
Η επιτυχία, λοιπόν, δεν είναι να φτάσεις σε ένα “μαγικό νούμερο”. Είναι να μάθεις να διατηρείς ό,τι έχεις κερδίσει, να εκτιμάς τα βήματα που σε κάνουν καλύτερο και να συνεχίζεις το ταξίδι σου με καλοσύνη, επίγνωση και σεβασμό στον εαυτό σου. Γιατί η αλλαγή δεν γίνεται για να αποδείξεις κάτι στους άλλους· γίνεται για να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου, χωρίς πόνο, χωρίς στέρηση, χωρίς φόβο. Τότε κα ιμόνο τότε, θα έρθει το αποτέλεσμα και η μόνιμη αλλαγή. Όχι αντίστροφα!
Από την εμπειρία σας, πώς μπορεί κάποιος να διατηρήσει την αυτοπεποίθησή του και να αποφύγει το άγχος κατά τη διάρκεια μιας προσπάθειας αδυνατίσματος;
Η αυτοπεποίθηση στη διάρκεια μιας προσπάθειας δεν χτίζεται από το τέλειο αποτέλεσμα, αλλά από τη βεβαιότητα ότι προχωράς. Κάθε μικρό βήμα, κάθε μικρή βελτίωση, είναι ήδη επίτευγμα. Αν εστιάζεις μόνο σε όσα δεν πέτυχες, θα εγκλωβιστείς στην ανεπάρκεια·αν δίνεις αξία σε όσα ήδη κάνεις, θα τροφοδοτήσεις την αυτοεκτίμησή σου.
Το άγχος γεννιέται όταν πιστεύεις ότι πρέπει να τα κάνεις όλα τέλεια και γρήγορα. Όμως η αλλαγή δεν είναι αγώνας ταχύτητας· είναι ένα ταξίδι ζωής. Η λύση είναι να δεις τη διαδρομή σου σαν μια αλυσίδα εμπειριών που σε δυναμώνουν, όχι σαν μια δοκιμασία που πρέπει να περάσεις χωρίς λάθη.
Η πραγματική αυτοπεποίθηση έρχεται όταν συμφιλιώνεσαι με το σώμα σου, όταν το βλέπεις ως σύμμαχο και όχι ως εχθρό. Όταν μάθεις να λες «Μπράβο μου» ακόμη και για το 1% της βελτίωσης, τότε το άγχος χάνει τη δύναμή του. Γιατί ξέρεις ότι δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν· το κάνεις για σένα.
Κι εδώ σε στηρίζουν και οι Κόκκινες Γραμμές: τα σταθερά σου όρια που σε προστατεύουν από τις εμμονές, σου θυμίζουν να συνεχίζεις ακόμη κι αν κάτι δεν πήγε καλά, και σε βοηθούν να βλέπεις το φαγητό και τη ζωή με ευελιξία και φροντίδα.
Ποια είναι η δική σας προσωπική σχέση με τη διατροφή; Πώς επηρέασε η εκπαίδευσή σας και η επαγγελματική εμπειρία τον τρόπο που βλέπετε τη διατροφή και την υγεία;
Η σχέση μου με τη διατροφή είναι βαθιά προσωπική. Ως έφηβος βίωσα την υπερφαγία και τη παχυσαρκία και τις δυσκολίες που τη συνοδεύουν — όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στην ψυχή. Ξέρω πώς είναι να νιώθεις εγκλωβισμένος και να απογοητεύεσαι. Αυτή η εμπειρία με έκανε να δω τη διατροφή όχι σαν μια λίστα κανόνων, αλλά σαν δρόμο συμφιλίωσης με τον εαυτό μου.
Η εκπαίδευσή μου στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, τα μεταπτυχιακά, αλλά και η μετέπειτα ενασχόληση με τις διατροφικές διαταραχές μου έδωσαν την επιστημονική βάση. Όμως ήταν η επαφή με χιλιάδες ανθρώπους που με έκανε να καταλάβω τι πραγματικά χρειάζεται: όχι άλλες δίαιτες, αλλά μια φιλοσοφία ζωής με ευελιξία, φροντίδα και ανθρωπιά.
Σήμερα η διατροφή για μένα δεν είναι απαγορεύσεις και στερήσεις· είναι ένας φροντισμένος τρόπος να ζεις, να χαίρεσαι το φαγητό σου και να νιώθεις καλά με το σώμα σου. Είναι το μέσο για να χτίζεις υγεία, αλλά και αυτοπεποίθηση. Και είναι, πάνω απ’ όλα, η γέφυρα που σε ενώνει με τον εαυτό σου και με τη ζωή που θέλεις να ζήσεις. Και φυσικά, να αδυνατίσεις!
Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους ανθρώπους που φοβούνται τη λέξη “δίαιτα” ή που νιώθουν ότι η υγιεινή διατροφή είναι κάτι δύσκολο και στερητικό;
Ο φόβος για τη “δίαιτα” είναι φυσικός, γιατί συνδέθηκε για χρόνια με στερήσεις, άγχος και αποτυχίες. Όμως η δική μου φιλοσοφία είναι το ακριβώς αντίθετο: δεν χρειάζεται να πεινάς, να ζορίζεσαι ή να στερείσαι για να αλλάξεις. Χρειάζεται να βρεις έναν τρόπο που να σε φροντίζει, να σου ταιριάζει και να σε κάνει να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου.
Όλα τα πρακτικά εργαλεία στο βιβλίο αλλά κα η θεωρία-φιλοσοφία είναι εκεί για να σε προστατεύουν από τις παγίδες της εμμονής και της ενοχής, και ταυτόχρονα να σου δίνουν ευελιξία. Δεν σε περιορίζουν· σε απελευθερώνουν. Σου δείχνουν ότι μπορείς να απολαμβάνεις το φαγητό, να ζεις κοινωνικά, να χαίρεσαι τη ζωή σου — χωρίς να καταρρέεις κάθε φορά που “κάτι δεν πήγε καλά”. Και να πετύχεις φυσικά και το στόχο σου… για ΠΑΝΤΑ αδύνατος και δυνατός!
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιβίσκος: https://iviskospublications.gr/product/meine-gia-panta-adynath/