Γράφει η Ελένη Καραχανίδη, @elenikarachanidi_author
Ένα quote ή ένα απόσπασμα μπορεί να είναι αρκετό για να σε κάνει να διαβάσεις ολόκληρο το βιβλίο. Αμφιβάλλετε; Πάμε να δούμε μαζί μερικά παραδείγματα και να διαπιστώσουμε αν θα καταφέρω να σας πείσω!
Είναι γνωστό - και αποτελεί έναν από τους χρυσούς κανόνες της βιβλιοφιλίας - πως τα αναγνωστικά γούστα ποικίλλουν. Με την ίδια λογική, το ποιο βιβλίο ή ποιο είδος επιλέγει κανείς όταν θέλει να βρει το προσωπικό του comfort zone είναι εξίσου εντελώς υποκειμενικό.
Υπάρχει, ωστόσο, μία αρχή στην οποία όλες οι βιβλιόφιλες ψυχές συμφωνούν: κάθε, μα κάθε βιβλίο μπορεί να έχει ένα quote ή ένα απόσπασμα που από μόνο του αρκεί για να σε πείσει να συνεχίσεις την ανάγνωση.
Αν μέχρι τώρα δεν το είχατε σκεφτεί, οι παρακάτω περιπτώσεις ίσως σας κάνουν να δείτε το θέμα διαφορετικά.
Βιβλιοπαράδειγμα νούμερο ένα!
Τίτλος βιβλίου “Μόνο για το καλοκαίρι” . Κυκλοφορεί από εκδόσεις Ψυχογιός
Απόσπασμα:
“Αν μπορείς να επιλέξεις ανάμεσα στον θυμό και την ενσυναίσθηση, πάντα να επιλέγεις την ενσυναίσθηση, Τζάστιν. Είναι πολύ πιο υγιές από τον θυμό. Και για τους δυο σας!”
Γιατί μπαίνει στη λίστα: Ένα απόσπασμα που χωρίς φλυαρίες λέει την ουσία και μας βάζει να σκεφτούμε πόσο ενδιαφέρον θα ήταν να αποτελεί η ενσυναίσθηση επιλογή ζωής για όλα μας, τόσο έναντι του θυμού όσο και γενικά ως στάση.
Βιβλιοπαράδειγμα νούμερο δύο!
Τίτλος βιβλίου “Μία χώρα ανάμεσά μας”. Κυκλοφορεί από εκδόσεις Ίκαρος
Απόσπασμα:
"Περνάω όλο μου τον χρόνο προσπαθώντας να δώσω νόημα στη ζωή μου" είπε στη Σούτσι. "Σκέφτομαι συνέχεια το παρελθόν, προσπαθώ να καταλάβω πώς έφτασα από κεί εδώ. Τι θα μπορούσα να έχω κάνει διαφορετικά".
Η Σούτσι κατένευσε. «Καταλαβαίνω το συναίσθημα» είπε σιγανά. «Αλλά ίσως... ίσως δεν έχει νόημα να το κάνεις αυτό. Ίσως αυτό που μας σκοτώνει είναι η εμμονή με τα πράγματα που δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Ίσως πρέπει να σταματήσουμε να το σκεφτόμαστε και να προχωρήσουμε».
«Δεν φοβάσαι όμως να ξεχάσεις;»
«Όχι» είπε εκείνη αποφασιστικά. «Φοβάμαι μια ζωή όπου θα θυμάμαι τα πράγματα που θέλω να ξεχάσω».
Γιατί μπαίνει στη λίστα: Νομίζω ότι το συγκεκριμένο δεν χρειάζεται πολλές εξηγήσεις, αφού από μόνο του αποδεικνύει τη σημασία και την αξία του στην καταληκτική του φράση. Ένα βιβλίο συνολικά συγκλονιστικό και το συγκεκριμένο ένα από τα πιο δυνατά του σημεία. Μάθημα ουσία και ζωής.
Βιβλιοπαράδειγμα νούμερο τρία!
Τίτλος βιβλίου “Έρωτας από τον Άλλο Κόσμο”. Κυκλοφορεί από εκδόσεις Anubis.
Απόσπασμα:
"Το ήξερες ότι τα συναισθηματικά δάκρυα έχουν μεγαλύτερη συγκέντρωση πρωτεΐνης απ' τα δάκρυα που προέρχονται από εκνευρισμό;" με ρωτάει η Τζαν λες και αυτό είναι κάτι που θα το ήξερε ο καθένας. "Διάβασα στο ίντερνετ ότι η υψηλότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες τα κάνει να κυλάνε στα μάγουλά σου πιο αργά - αυξάνοντας τις πιθανότητες να τα δει κάποιος και να έρθει για βοήθεια. Το σώμα σου είναι κυριολεκτικά φτιαγμένο για να ανήκει σε μια κοινότητα. Τα δάκρυα κυριολεκτικά προσελκύουν τους ανθρώπους"
Γιατί μπαίνει στη λίστα: Για τη μεγάλη τρυφερότητά του και τις λέξεις που μία προς μία σαν μια μεγάλη αγκαλιά έρχονται να απενοχοποιήσουν το κλάμα. Αλλά και να του δώσουν μια παραπάνω διάσταση. Αυτή της ανθρωπιάς, της κοινωνικής αποδοχής, της ομάδας.
Βιβλιοπαράδειγμα νούμερο τέσσερα!
Τίτλος βιβλίου “Faebound”. Κυκλοφορεί από εκδόσεις Μίνωας.
Απόσπασμα:
"Γυρεύεις τρόπο να αποκτήσεις δύναμη μέσα από συναισθήματα που σε καθιστούν αδύναμη"
Γιατί μπαίνει στη λίστα: Γιατί θα μπορούσε να είναι η φράση που είναι γραμμένη στον καθρέφτη μας να μας υπενθυμίζει συστηματικά ότι τη δύναμη μας την αντλούμε από εμάς και όχι από συναισθήματα που μας δημιουργούνται από πλάσματα και καταστάσεις που θέλουν να τονίσουν την αδυναμία μας.
Βιβλιοπαράδειγμα νούμερο πέντε!
Τίτλος βιβλίου “Φαινότυποι”. Κυκλοφορεί από εκδόσεις Gutenberg.
Απόσπασμα:
“Γιατί, νομίζω κατά βάθος, αυτός είναι ό τρόπος του πατέρα να επιβληθεί, να θωρακιστεί και να μη διακρίνει τίποτα , που να σχετίζεται με το ζήτημα της φυλής, να αγνοεί του λευκούς, να αγνοεί τους λευκούς που δεν συμπαθούν τους σκουρόχρωμους ανθρώπους, αλλά, βέβαια, να αγνοεί και όλα τα υπόλοιπα, Τους μαύρους, Τη μαύρη κουλτούρα, Το ρατσισμό, λέω. Για ποιό πράγμα μιλάς, Φεντερίκο, λέει. Μιλώ γι αυτή τη λέξη που ακόμα για μάς, είναι ταμπού, Ρατσισμός, Μιλώ για το ρατσισμό, μητέρα, λέω.”
Γιατί μπαίνει στη λίστα: Γιατί κάθε φωνή που προσπαθεί και μάχεται ενάντια στον ρατσισμό, πρέπει να ακούγεται και να δυναμώνει. Τα βιβλία άλλωστε είναι ένας από τους πολύ βασικούς χώρους για να γίνεται αυτό. Το αναγνωστικό κοινό επίσης είναι ένας από τους πολλούς χώρους που είναι βασικό να γίνονται τέτοιες συζητήσεις. Μέχρι να μπορούμε να πούμε ότι έπαψε ο ρατσισμός να υπάρχει.