Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Το "Θανατος υπό Δοκιμήν"με τον αγγλικό τίτλο "Murder in Three Acts" κυκλοφόρησε το 1934.
Εδώ, ο Ηρακλής Πουαρό έχει βοηθό τον φίλο του, τον κύριο Σατεργουέιτ, ο οποίος συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον Πουαρό. Βέβαια, τον συναντάμε στο μυθιστόρημα "Ο Μυστηρίωδης κύριος Κουίν".
(Πηγή: https://en.wikipedia.org/wiki/Three_Act_Tragedy#cite_note-1)
Η ακριβής μετάφραση του αγγλικού τίτλου είναι «Φόνος σε τρεις πράξεις» και αυτό γιατί το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τρεις πράξεις στα περιεχόμενα. Επίσης, προτού ξεκινήσει το βιβλίο, η Κρίστι έχει ορίσει σκηνοθέτη, δύο βοηθούς σκηνοθέτες και ενδυματολόγο! Ο ρόλος του “υπεύθυνου φωτισμού” που αποδίδεται στον Πουαρό θα κάνει τους αναγνώστες διαβάζουν την ιστορία για πρώτη φορά να χαμογελάσουν ειρωνικά. (Πηγή: https://www.agathachristie.com/news/2025/read-christie-2025)
Σύμφωνα με την πλοκή, ο διάσημος θεατρικός ηθοποιός Σερ Τσαρλς Καρτράιτ διοργανώνει ένα δείπνο στο σπίτι του στην Κορνουάλη. Στους καλεσμένους συγκαταλέγονται ο Ηρακής Πουαρό, ο ψυχίατρος Σερ Μπαρτόλομιου Στρέιντζ, η Ερμιόνη "Εγκ" Λάιτον και η μητέρα της, ο Λοχαγός Ντακρές και η σύζυγός του Σίνθια, η θεατρική συγγραφέας Μιούριελ Γουίλι, ο Όλιβερ Μάντερς, φίλος της Εγκ, ο κ. Σατεργουέιτ και ο Αιδεσιμότατος Μπάμπινγκτον με τη σύζυγό του. Όταν ο αιδεσιμότατος πεθαίνει αφού πιει ένα κοκτέιλ, ο Σατεργουέιτ πιστεύει ότι έγινε φόνος. Δεν υπήρχε, όμως, δηλητήριο στο ποτήρι του! Παρόλο που για να αποφευχθεί ο γρουσούζικος αριθμός 13 και οι συνδαιτημόνες έγιναν 14 με την προσθήκη της οικονόμου, της κυρίας Μιλρέι, συνέβη αυτό το τραγικό γεγονός. Όπως έλεγε ο φίλος του Σερ Τσαρλς, ο Σερ Μπαρτόλομιου "Τόλυ" Στρέιντζ έλεγε ότι τα γεγονότα είναι "παρεπόμενα και τα προκαλούν πάντα ορισμένοι άνθρωποι" ισχυρίζονταν ο Τόλυ. "Πως αλλιώς εξηγείται το γεγονός ότι μερικοί άνθρωποι ζουν μια ήσυχη ζωή και άλλοι συναντούν σε κάθε τους βήμα την περιπέτεια;"
Μπορεί οι κριτικοί να μην το θεώρησαν το καλύτερο έργο της Dame Agatha, αλλά, σίγουρα, παίρνει τη δεύτερη θέση.
Στις 31 Ιανουαρίου 1935, στο Times Literary Supplement γράφτηκε ότι "ελάχιστοι αναγνώστες θα μαντέψουν τον δολοφόνο προτού τον αποκαλύψει ο Πουαρό, εντούτοις, το κίνητρο του πρώτου 'δολοφονεί' μια κατά τα αλλά καλή ιστορία".(Πηγή: https://en.wikipedia.org/wiki/Three_Act_Tragedy#cite_note-4)
Αρκετά αργότερα, ο Robert Barnard, που δεν έχανε ευκαιρία να σχολιάσει τα βιβλία της Κρίστι είπε ότι "η στρατηγική της εξαπάτησης είναι πλέον πολύ οικεία στους αναγνώστες της συγγραφέως. Ίσως, εδώ να μην έχουμε ένα από τα καλύτερα δείγματα της τεχνικής της, επειδή δεν αναλύονται ιδιαίτερα οι χαρακτήρες, εκτός από τον δολοφόνο. Εδώ, κοινωνικό μωσαϊκό περιλαμβάνει πιο καλλιτεχνικά και εκλεπτυσμένα άτομα από αυτά που συναντάμε συνήθως στα βιβλία της Κρίστι". (Πηγή: https://en.wikipedia.org/wiki/Three_Act_Tragedy#cite_note-8)
Κατά την άποψή μου, είναι άλλο ένα καλοδουλεμένο αστυνομικό μυθιστόρημα. Η πλοκή παρασύρει τον αναγνώστη σε έναν λαβύρινθο από σκέψεις και εικασίες. Κι εκεί που φαίνεται να υπάρχει κάτι που θα τον οδηγήσει στη λύση, "χάνεται" η μυρωδιά! Για μένα αυτή είναι η γοητεία της Άγκαθα Κρίστι. Εδώ ακόμα και ο αγαπημένος Ηρακλής Πουαρό κινδύνευσε να γίνει θύμα. Αλλά, όχι! Κάνει τα μαγικά του και δίνει τη λύση στο μυστήριο. Φυσικά, είναι άλλη μια ιστορία που προτείνω γιατί θα σας κρατήσει “στις μύτες των ποδιών σας” μέχρι το τέλος.
"Ξέρουμε πολύ λίγα. Όταν μαθαίνουμε περισσότερα, είναι αργά."
Κύριος Σατεργουέιτ, Θάνατος υπό Δοκιμήν
(Πηγή: https://www.agathachristie.com/stories/three-act-tragedy)