Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Η Αριάδνη Όλιβερ και ο Ηρακλής Πουαρό συναντιούνται ξανά για να βοηθήσουν τη Νόρμα Ρέσταρικ πιστεύει ότι μπορεί να έχει διαπράξει φόνο. Ο δαιμόνιος ντετέκτιβ απολαμβάνει ήρεμα το πρωινό μου όταν, ξαφνικά, χτυπά την πόρτα του ένα μοντέρνο κορίτσι, με ψηλές μπότες και μάλλινο μακρύ πουλόβερ, θα χτυπούσε την πόρτα του. Δεν είναι το κορίτσι με τη "Λυπημένη ομορφιά" που συγκινεί τον Πουαρό, αλλά ο ασυνήθιστος λόγος της επίσκεψής της κεντρίζει το ενδιαφέρον του. Έχει έρθει να τη συναντήσει επειδή υποθέτει ότι έχει διαπράξει ενα έγκλημα! Και... επίσης ποιο είναι το θύμα;;;
Το Χαμόγελο της Μέδουσας** (Third Girl) κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1966. Σχολιάζει κατά κάποιον τρόπο τις τάσεις της μόδας, τις τεχνολογικές καινοτομίες και την "άνθιση" της χρήσης ψυχεδελικών φαρμάκων. Η δεκαετία του 1960 ήταν καθοριστικής σημασίας για τη Μεγάλη Βρετανία. Κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας συνέβησαν γεγονότα που έμειναν στην ιστορία της χώρας. Η Μεγάλη ληστεία του τρένου, η κατάργηση της θανατικής ποινης και η κατάκτηση του Παγκοσμίου κυπέλλου στο ποδόσφαιρο στον αγώνα εναντίον της Γερμανίας. Σε παγκόσμιο επίπεδο είχαμε την προσελήνωση του Apollo 11! [Πηγή: https://www.agathachristie.com/news/2024/read-christie-2024]*. Εκτός από αυτά, οι αλλαγές στην κοινωνία, στη μουσική και στην τέχνη ήταν συγκλονιστικές.
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, η Κρίστι εξέδιδε ένα βιβλίο ανά έτος και συνέχισε να πειραματίζεται όσον αφορά το στυλ και τα ευρήματα για την πλοκή. Επίσης, τα βιβλία αυτής της περιόδου είναι τα πιο εμβληματικά και δεν εκτυλίσσονται ως συνήθως σε κάποιο χωριουδάκι ή σε μια πολυτελή έπαυλη.
Εντούτοις, οι κριτικές δεν ήταν ιδιαίτερα θετικές. Το πιο ασυνήθιστο είναι ότι η Guardian δεν δημοσίευσε κριτική!
Ο Maurice Richardson έγραψε στην The Observer: "Βλέπουμε τη συνηθισμένη λύση αφινιδιασμού που εστιάζει σε μια μάλλον τεχνητή κρίση ταυτότητας, αλλά το σασπένς διατηρείται μέχρι την τελευταία σελίδα. Οι διάλογοι και οι χαρακτήρες είναι γεμάτοι ζωντάνια, ωστόσο. Δεν θα με εξέπλησσε καθόλου το να δω την Α.Κ με μίνι" [Πηγή: https://en.wikipedia.org/wiki/Third_Girl#cite_note-4]
Ο Robert Barnard γράφει "Μια από τις πιο αμήχανες προσπάθειες της Κρίστι να συμβαδίσει με την ξέφρενη δεκαετία του 1960. Η κυρία Όλιβερ έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά ο ρόλος των ντετέκτιβ μπαίνει σε δεύτερη μοίρα". [Πηγή: https://en.wikipedia.org/wiki/Third_Girl#cite_note-5]
*Το βιβλίο διαβάστηκε στο πλαίσιο του challenge, #readchristie2024, του https://www.agathachristie.com/
**Το βιβλίο της φωτογραφίας από τις εκδόσεις Λυχνάρι είναι εξαντλημένο και ανήκει σε προσωπική συλλογή