Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Η νουβέλα "Πολύ αργά πια" της Claire Keegan συμπυκνώνει μέσα σε πενήντα περίπου σελίδες μια ιστορία αγάπης (ας πούμε) με έντονους χαρακτήρες και έντονα συναισθήματα. Παρόλο που δεν είμαι φίλη της μικρής φόρμας, έχω αγαπήσει και τα άλλα δύο "μικροβιβλία" της συγγραφέως, δηλαδή "Τα τρία φώτα" και "Μικρά πράγματα σαν κι αυτά". Κι αυτό γιατί μέσα σε τόσες λίγες σελίδες έχω στα χέρια μου μια ιστορία με ολοκληρωμένους χαρακτήρες που ζωντανεύουν στις σελίδες, προκαλεί ποικιλία έντονων συναισθημάτων και δεν σε αφήνει να αναρωτιέσαι.
Η αφήγηση πραγματοποιείται μέσα από τα μάτια του Κάχαλ, ο οποίος να περιμένει να τελειώσει τη δουλειά του και να γυρίσει στο σπίτι του για το Σαββατοκύριακο. Όταν βρίσκεται μόνος του στο διαμέρισμα, αρχίζει να αναπολεί το παρελθόν και, κυρίως, τη Σαμπίν, τη γυναίκα που σχεδίαζε να παντρευτεί και ζούσαν μαζί. Θα μπορούσαν να είχαν περάσει μια χαρούμενη ζωή μαζί αν είχε φερθεί διαφορετικά. Εδώ κρύβεται το "κλειδί". Ο Κάχαλ περιγράφει τη Σαμπίν με την πρόσχαρη προσωπικότητα και την αγάπη της για τις απλές πολυτέλειες της ζωής, τη Σαμπίν που τον φροντίζει, με την πεζή λέξη "σπάταλη". Της κάνει πρόταση γάμου με έναν διεκπεραιωτικό τρόπο, σαν να έκλεινε μια απλή συμφωνία. Δεν εκφράζει κανένα συναίσθημα και δεν φτάνει μόνο αυτό, αναρωτιέται και γιατί τον άφησε!! Το μόνο που κάνει είναι να προσπαθεί να επιρρίψει γελοίες ευθύνες στη Σαμπίν που τον εγκατέλειψε κατά τη γνώμη του. Πλησιάζοντας, όμως, στο τέλος της νουβέλας, γίνεται μια αποκάλυψη από την παιδική του ηλικία που εξηγεί κατά κάποιον τρόπο τη συμπεριφορά του προς τη γυναίκα γενικότερα.
Ο Κάχαλ με εξόργισε με όλη τη σημασία της λέξης. Η τσιγκουνιά του, συναισθηματική και "υλική", είναι ένα από τα χειρότερα ελαττώματα για εμένα. Η Keegan καταφέρνει πολύ επιδέξια να κάνει τον αναγνώστη να αντιπαθήσει τον Κάχαλ από την πρώτη στιγμή. Θα το έλεγα "κεραυνοβόλα αντιπάθεια".
Εντούτοις, δεν πρόκειται για μια απλή και ρηχή ιστορία. Μιλά για τις ανθρώπινες σχέσεις, για τον εγωκεντρισμό, για την αδυναμία του να μοιραστούμε με σκοπό να συμβιώσουμε με τον ή την σύντροφό μας και για το πώς μπορεί να καταστραφεί μια σχέση όταν κάποιος είναι "σφιχτός" τόσο όσον αφορά τα συναισθήματα όσο και τα υλικά αγαθά. Επίσης, τονίζει πόσο καταστροφικές μπορεί να είναι επιρροές από το παρελθόν όταν το άτομο δεν το αντιλαμβάνεται και δεν δείχνει διάθεση να δουλέψει με τον εαυτό του για να τις αντιμετωπίσει.
Είναι ένα βιβλίο "τροφή για σκέψη" γιατί παρακινεί τον αναγνώστη να αναρωτηθεί πώς μπορεί να επιβιώσει μια σχέση στον γεμάτο μοναξιά σύγχρονο κόσμο όπου κυριαρχεί ο ατομικισμός και ο εγωισμός.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιοhttps://www.metaixmio.gr/el/products/polu-arga-pia?srsltid=AfmBOoo8Oj3SoflbLij7TcCDYBNqeICHNKTBPlOqFYMRfEQopg9RAyXZ, σε εξαιρετική μετάφραση της Μαρτίνας Ασκητοπούλου