Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Η δεσποινίς Αννούλα είναι αρραβωνιασμένη με τον όμορφο νεαρό Αμάνδο φον Νέμπελστερν. Ένα δαχτυλίδι όμως, που καταλήγει στο δάχτυλό της με τρόπο μυστηριώδη, έρχεται να ανατρέψει τα πάντα. Και τότε η περιπέτεια ξεκινά. Ό,τι ακολουθεί μοιάζει με όνειρο· οι νεαροί ήρωες βυθίζονται σε έναν γκροτέσκο κόσμο από τον οποίο όμως εντέλει βγαίνουν σοφότεροι και έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τη ζωή στις πραγματικές της διαστάσεις.
Ο Ε.Τ.Α. Χόφμαν ήταν μια πολυδιάστατη μεγαλοφυΐα του την εξέφρασε μέσα από ποικίλες και συνάμα εντυπωσιακές ιδιότητες! Ήταν συνθέτης, μαέστρος, μουσικοκριτικός, γελοιογράφος, σκιτσογράφος, και φυσικά συγγραφέας. Με τη συγγραφή καταπιάστηκε εντατικά μόλις τα τελευταία εφτά χρόνια της ζωής του, οπότε και έγραψε τα περισσότερα έργα του. Αλλά, το πάθος του ήταν η μουσική όπου ήθελε να κάνει μια καριέρα.
Η ζωή του ήταν δύσκολη, αλλά το καταπληκτικό χιούμορ του και ο τρόπος που πρόσθετε στοιχεία του γκροτέσκο και του αλλόκοτου στα κείμενά του ήταν ο τρόπο του για να αντιμετωπίζει τα προβλήματα.
Ήταν και μεγάλος παραμυθάς. Σε αυτό το παραμύθι για μεγάλα παιδιά ο στόχος είναι ο αναγνώστης να ξεφύγει από την πραγματικότητα και να μπει σε έναν παράξενο και τρελό κόσμο γεμάτο χρώματα και εικόνες. Επίσης, παρά τα "βάσανα" της ηρωδιάς, δεν μπορείς να μην ξεκαρδιστείς σε πολλά σημεία, Εγώ, σίγουρα διασκέδασα πολύ.
Σε αυτό το παραμύθι, ο Χόφμαν συνδυάζει τον πραγματικό κόσμο, όπως τον αντιλαμβανόμαστε με τα φανταστικά στοιχεία.
Μου φάνηκε πολύ πρωτότυπος ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας περιγράφει τη σχέση της Αννούλας με τον Αμάνδο , αλλά και το πώς περιγράφει εκείνη (αρχικά) τον κοντοστούπη γνώμο που θα την έκανε βασίλισσα, γιατί μου έδωσε την εντύπωση ότι ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του. Μέσα από αυτή την ιστορία βλέπουμε πώς λειτουργούσε η ηθική της κοινωνίας εκείνης της εποχής, αλλά και πόσο εύκολα οι άνθρωποι μπορούν να θαμπωθούν και να πάρουν τα μυαλά τους αέρα από τη "χλιδή" και τους τίτλους.
Η αριστοτεχνική μεταστροφή των ηρώων μετά από το "ατύχημα" με το δαχτυλίδι είναι πραγματικά ξεκαρδιστική. Οι χαρακτήρες είναι ένας κι ένας θα έλεγα, ενώ ακόμα και η εξέλιξή τους ήταν απολαυστική. Στην αρχή, επειδή δεν φανταζόμουν τι θα επακολουθήσει, λυπήθηκα την Αννούλα επειδή ο πατέρας της, ο Ντάπζουλ ήταν τόσο απόμακρος και ακόμα και ο αγαπημένος της δεν ήταν μόνο μακριά αλλά ήταν και ένας κουφιοκέφαλος wannabe ποιητής, που εκείνη τον θαύμαζε απεριόριστα (γιατί;). Μετά διαπίστωσα, φυσικά, ότι και αυτή δεν ήταν μια θλιμμένη νεανίσκη, αλλά θα έκανε τα πάντα για τα μεγαλεία. Και εκεί που νομίζουμε ότι η καημένη Αννούλα θα πέσει στην αγκαλιά του "καλλικάντζαρου" και ο εκκολαπτόμενος ποιητής θα πέσει σε κατάθλιψη επειδή τον εγκαταλείπει η αγαπημένη του, βλέπόυμε ότι οι ήρωες τα ξεχνούν όλα και ακολουθούν εν τέλει τις προτεραιότητές τους. Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα "κλείσιμο του ματιού" από τον συγγραφέα για την αστάθεια της ανθρώπινης φύσης.
Επειδή η ιστορία είναι πολύ μικρή, δεν θέλω να γράψω περισσότερα, αλλά θέλω να σας αφήσω να απολαύσετε τις περιπέτειες της γλυκιάς Αννούλας, του Αμάνδου και του ονειροπαρμένου Ντάπζουλ. Σας προτείνω αυτό το διαμαντάκι και σας εγγυώμαι ότι θα περάσετε πραγματικά πολύ ευχάριστα διαβάζοντάς το!
Φυσικά, δεν μπορώ να μην αναφέρω την εξαιρετική μετάφραση, το επίμετρο και τις σημειώσεις της κυρίας Εύης Μαυρομμάτη!
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κίχλη, https://kichli.com/book/i-mnisti-tou-vasilia/