Γράφει η Σιμέλα Θωίδη, @_xristof.simelina_ / @_vivliothiki_
Η ποιητική συλλογή “Η σωστή απόσταση” της Γιάννας Τζιβελέκη από τις εκδόσεις Συρτάρι έμελλε να γίνει μια από τις αγαπημένες μου ως τώρα. Η Γιάννα σε αυτό της το έργο μάς μιλά για την σωστή απόσταση –ή και όχι– που θα πρέπει να παίρνουμε από ό,τι μας κάνει να νιώθουμε, να χανόμαστε. Οι έρωτες, οι ανθρώπινες σχέσεις, ο ίδιος μας ο εαυτός, όλα βρίσκονται σε μια συνεχόμενη κι άρα αέναη πάλη μεταξύ τους. Το δίκιο και το άδικο. Το σωστό και το λάθος. Τελικά, η ίδια η απόσταση που χρειάζεται, για να μπορέσουμε να αφουγκραστούμε τα γεγονότα. Ομολογώ, πως το συγκεκριμένο έργο με έβαλε σε πολλές σκέψεις από το πρώτο κι όλας ποίημα. Όλες οι σκέψεις μου γεννήθηκαν μέσα από τη γραφή της -ή μάλλον σωστότερα ξύπνησαν- κατά τη διάρκεια του έργου. Διάφορα σημεία του με συγκίνησαν, με άγγιξαν και συνομιλήσαμε.
Η συλλογή των ποιημάτων ξεχωρίζει για τη φρεσκάδα της, δηλώνοντας ρητά, πως έχει γραφτεί από μια γυναίκα με έντονο και διορατικό βλέμμα και ταυτόχρονα με νέα πνοή. Ακόμα εντονότερη είναι η συναισθηματική της δύναμη και ο ερωτισμός της. Κοφτά, αλλά βαθιά, πλέκει και ξεπλέκει τα συναισθήματα του αναγνώστη αφήνοντας το δικό της αποτύπωμα. Η ποιήτρια αποτυπώνει σύγχρονες εμπειρίες με άμεσο και ουσιαστικό τρόπο. Εκθέτει τον πόνο, τη φθορά, την αναγέννηση και τη δημιουργία μέσα σε ένα πραγματικό επίπεδο, που χτίζει από το πρώτο της κιόλας ποίημα.
Η γλώσσα, που χρησιμοποιεί, είναι προσεγμένη, με λέξεις, που δημιουργούν έντονες εικόνες και ατμόσφαιρα. Οι ποιητικές της εικόνες είναι πρωτότυπες και μένουν στον νου του αναγνώστη με το πέρας της ανάγνωσης. Προβληματίζουν και αναμοχλεύουν βαθύτερες εμπειρίες μας και ακατέργαστα συναισθήματα. Πολλά από όσα νιώθουμε, μοιάζουν να παίρνουν σάρκα και οστά μέσα από τις λέξεις της, οι οποίες δεν φοβούνται την αλήθεια, αλλά αντίθετα την θαυμάζουν, την επαινούν και την επιδιώκουν. Σκοπός του έργου είναι η ολοκλήρωση του εσωτερικού μονολόγου μας. Πολλές από τις φράσεις των ποιημάτων αποτελούν σύμβολα και λειτουργούν κατά αυτόν τον τρόπο προκειμένου να φτιάξουν έναν πολυεπίπεδο κόσμο με ποικίλες ερμηνείες, ανάλογα με τα βιώματα του εκάστοτε αναγνώστη. Η γραφή ωστόσο, αποφεύγει τον διδακτισμό και διατηρεί την αυθεντικότητα ως τέλους. Μια αίσθηση μόνο του μαθήματος των παθημάτων μας αιωρείται σε όλη την πορεία των ποιημάτων.
Τα θέματα, που προσεγγίζει η Γιάννα, αγγίζουν τους προβληματισμούς της σύγχρονης ασθματικής και ρηχής ζωής, κρατώντας όμως πάντα την αντίσταση της ευαισθησίας και της πιθανής ελπίδας. Η δομή της συλλογής σαφέστατα έχει λογική ροή σε όλη τη διάρκεια. Το έργο χωρίζεται σε πέντε ενότητες, οι οποίες μερικές φορές έχουν ξένο όνομα. Αυτό είναι ένα καθαρό στοιχείο της μοντέρνας ποίησης, η οποία αντλεί στοιχεία ακόμα και στο λεξιλόγιο από τη σύγχρονή της πραγματικότητα. Υπάρχει μια αίσθηση εξέλιξης, που κρατά το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.
Τελικά, πρόκειται για μια ποιητική συλλογή που αφήνει έντονα το αποτύπωμά της στον αναγνώστη. Μέσω αυτού αναδεικνύεται μια πολλά υποσχόμενη ποιητική φωνή με ανεξάντλητη ωριμότητα. Προσωπικά, θεωρώ πως είναι μια συλλογή, που αξίζει να διαβαστεί. Άλλωστε, η πρώτη ανάγνωση δεν είναι αρκετή, καθώς οι προβληματισμοί γύρω από την ταύτιση και το ποιητικό υποκείμενο, γεννά την ανάγκη να διαβαστεί ξανά και ξανά. Σαφέστατα, η αίσθηση της κρίσης της ταυτότητας, που περιλαμβάνει ολόκληρη τη διάρκεια του έργου, είναι ένα ζήτημα φλέγον σε κάθε κοινωνία.
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Η ποιητική συλλογή κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Συρτάρι, https://www.syrtari.com/product-page/%CE%B7-%CF%83%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AE-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%B6%CE%B9%CE%B2%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CE%BA%CE%B7-%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CF%8C%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%83%CF%85%CF%81%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%B9