Γράφει η Σοφία Αργυρόπαις, @silverchildsbooks
Ολοκλήρωσα πρόσφατα την τριλογία του “Δράκου της Πρέσπας” της Ιωάννας Μπουραζοπούλου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη, με το τρίτο μέρος “Η μνήμη του πάγου”. Στο βραβευμένο αυτό έργο η συγγραφέας κλείνει τον κύκλο που άνοιξε με την “Κοιλάδα της λάσπης” και την ιστορία του μυθολογικού πλάσματος της ελληνικής πλευράς.
Αρχικά μας παρουσιάζει την ιστορία της Γερακίνας, βασικής ηρωίδας της αλβανικής μεριάς της ενιαίας λίμνης που έχουν γίνει οι δύο Πρέσπες που γνωρίζουμε στην πραγματικότητα. Η ηρωίδα είναι, επίσης, ο σύνδεσμος του λέανδρου από το πρώτο μέρος με την… παρανομία, καθότι η επικοινωνία μεταξύ των τριών χωρών της λίμνης απαγορεύεται διά ροπάλου από την Παγκόσμια Τράπεζα Ανάπτυξης και τιμωρείται με θάνατο. Η συγγραφέας μας παρουσιάζει τη δραματική και συμβολική γνωριμία τους πριν από δεκαοχτώ χρόνια, όταν γεννήθηκε ο Εμμανουήλ.
Ο δράκος στην Αλβανία έχει τη μορφή του τοπικού θρύλου του Μπόλα και των μεταμορφώσεών του. Κανείς δεν ξέρει ποιά από αυτές έχει πάρει. Είναι εξίσου θανατηφόρο με τις άλλες δύο πλευρές της Πρέσπας και δε θέλει να το δουν, κάτι που επιδιώκουν οι δρακολόγοι, βάζοντας τις ζωές τους σε κίνδυνο. Σε συμμετρία με το πρώτο μέρος του έργου και την ελληνική πλευρά της λίμνης, όπου οι ερευνητές είναι μόνο άντρες, εδώ είναι αποκλειστικά γυναίκες, αλλά επειδή το σώμα της γυναίκας δεν της ανήκει, τους επιβάλλεται κι ο κανόνας της αγαμίας, ο οποίος αγνοείται αρχικά, αλλά σε μια δραματική τροπή του βιβλίου επιβάλλεται εκ νέου αυστηρότερα από την τελωνιακή αρχή, προκειμένου να τις κλονίσει και να τις διχάσει.
Η τελωνιακή αρχή της Αλβανίας αποτελείται από τους δίδυμους αδερφούς Αχμέτι, που τοποθέτησε ο ίδιος ο Έκτορας Μόζερ κι επισκέπτεται για να ενημερώσει για τους στόχους της Παγκόσμιας Τράπεζας, αλλά και να εξηγήσει το τι ακριβώς γίνεται στην Πρέσπα, πράγμα που λύνει και το μυστήριο των άλλων δύο βιβλίων. Υπάρχει κι εδώ το μακρύ χέρι της εξουσίας που δρα υπόγεια για λογαριασμό της σε συνεργασία πάντα με τους ομολόγους του στις άλλες δύο πλευρές.
Στο τέλος του βιβλίου εμφανίζονται ο Εμμανουήλ και η λούνα, αφού ξεκινήσαν από την Ελλάδα και πέρασαν από τη Βόρεια Μακεδονία, σε αντίθετη πορεία από αυτή του Μόζερ, για να ζητήσουν καταφύγιο και διέξοδο στην Αδριατική. Δραματικές συναντήσεις λαμβάνουν χώρα κι όπως το τέταρτο μέρος της παράλληλης ιστορίας του Αλχημιστή και του Μαθητή, έτσι κι εδώ, το τέλος της πορείας των ηρώων δεν παρουσιάζεται, αλλά εναπόκειται στη φαντασία του αναγνώστη.
Πέρα από την αναφορά στη ραψωδία λ της Οδύσσειας που γίνεται στο έργο, η υπόθεση παραπέμπει και στο μύθο του σπηλαίου του Πλάτωνα, αλλά αν το εξηγήσω περισσότερο, θα κάνω σπόιλερ και δεν το θέλω.
Η τριλογία έχει επάξια λάβει τα εξής βραβεία:
- Βραβείο πεζογραφίας περιοδικού “Κλεψύδρα”,
- Βραβείο μυθιστορήματος του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών
- Κρατικό βραβείο μυθιστορήματος 2024
- Βραβείο μυθιστορήματος περιοδικού “Ο Αναγνώστης” 2024
- Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 2015
- Βραβείο μυστορήματος Περιοδικού “Κλεψύδρα” 2015
Βρείτε το βιβλίο εδώ: https://www.kastaniotis.com/catalog/product/view/id/16382/s/o-drakos-tis-prespas-iii-i-mnimi-tou-pagou/