Γράφει η Σοφία Αργυρόπαις, @silverchildsbooks
Διάβασα πρόσφατα την ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Χασάπη-Τασσίνη, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ενύπνιο.
Ο ποιητής σε ελεύθερο στίχο και τόνο εξομολογητικό μιλά για τη ζωή και τις μικρές στιγμές της. Στοχάζεται πάνω στην ύπαρξη και τις ανθρώπινες σχέσεις εμπνεόμενος από τη φύση και τη μυθολογία. Μιλά για την ξενιτιά και την Αγγλία, θέματα που γνωρίζει καλά εφόσον τα τελευταία χρόνια ζει κι εργάζεται εκεί, τη ζωή στις μεγαλουπόλεις και τις οθόνες, για την παιδική ηλικία και τη μόνιμη επωδό της, το “όταν θα μεγαλώσεις”. Η επανάληψη συγκεκριμένων ονομάτων σε διαφορετικά ποιήματα δίνει την αίσθηση ότι μας μιλά για ανθρώπους που ξέρει, καλούς φίλους, την κατ’ επιλογήν οικογένειά του.
"Ο Κωνσταντίνος Χασάπης - Τασσίνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986 και μεγάλωσε στην οδό Επτανήσου, στην Κυψέλη. Σπούδασε φυσική στην Πάτρα και τα τελευταία δώδεκα χρόνια ζει εκτός Ελλάδας, όπου έχει κάνει μεταπτυχιακό και διδακτορικό στη φυσική. Έχει κάνει έρευνα ως μεταδιδακτορικός στη φυσική της κλιματικής αλλαγής στο University College London και στο Imperial College στο Λονδίνο. Έως τώρα, έχει εκδώσει ένα αφηγηματικό ρεπορτάζ στην εφημερίδα της Καθημερινής και το περιοδικό Χάρτης εξέδωσε διαλογή ποιημάτων του."
Συνολικά είναι μια αξιόλογη ποιητική συλλογή που αξίζει την προσοχή σας, αλλά ας αφήσουμε τα ποιήματα να μιλήσουν από μόνα τους.
Όταν
Είναι κρίμα να ζητάει τόσα πολλά η ησυχία
να πεις για εκείνη.
το σταθερό τηλέφωνο
δε χρησιμοποιείται πλέον,
χάθηκε η βάση του,
μπήκε ασύρματη υπηρεσία με ρυθμίσεις φωτεινότητας,
με προδιαγραφές –
κι η μοναξιά πέφτει σαν παραπανίσιο
αλάτι στο φαΐ.
Τα συστατικά της φωτεινότητας;
5% φως γράφει μόνο –
τα άλλα 95% αυτό-ή-ετερόφωτα θα ‘ναι μάλλον στο μαύρο κουτί.
Ας το δοκιμάσουμε όμως, δεν ξέρεις.
(μικρά γράμματα: μπορεί να περιέχει έως 5% ενισχυτικά γεύσης)
Άσκηση 6 & 9
Η ζωή έχει δύο ακτές.
Στη μιαν άκρη είναι το χέρι μου
στην άλλη το δικό σου.
Στη μιαν άκρη είναι ο αντί μου
στην άλλη ο κατοπτρισμός σου.
Η ακτή είναι εκεί που δεν είσαι.
Η Γροιλανδία είναι άκρη όταν είσαι στον κάκτο της Σχοινούσας
κι η Σχοινούσα είναι άκρη όταν είσαι στη θηλιά του Κάπτεν Κιντ.
Όλοι οι μύες μοιάζουν να θέλουν να κρατήσουν τις άκρες μας
ή να τις αφήσουν μια και καλή.
Η ζωή έχει δυο ακτές—
δώσε μου λίγο τα κιάλια
να δω κι εγώ τι φαίνεται.
Κοχλάκοι, Κωνσταντίνος Χασάπης-Τασσίνης, Εκδόσεις Ενύπνιο