Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, irinilou_born_to_read
Η ιστορία ξεκινά έναν Σεπτέμβρη όταν ο Άρης και η Μαρία πηγαίνουν αργοπορημένες διακοπές. Ο Άρης είναι δεινός ψαροτουφεκάς, κάτι που εκνευρίζει τη Μαρία, καθώς συχνά αναγκάζεται να τον περιμένει για ώρες μέχρι να επιστρέψει με τα «τρόπαιά» του.
Αυτή τη φορά, αρχίζει να σκοτεινιάζει, οι ώρες περνούν και ο Άρης δεν φαίνεται πουθενά.
Πανικός κυριεύει τη Μαρία, η οποία επιστρέφει στο κεντρικό λιμάνι και απευθύνεται στο λιμεναρχείο που, φυσικά, δεν μπορεί να βοηθήσει γιατί είναι νύχτα, γιατί δεν έχει το κατάλληλο σκάφος, γιατί είναι στραβός ο γιαλός… Η κοπέλα ξεκινά μόνη της την αναζήτηση, προσπαθώντας να μην σκέφτεται το κακό και ζητά βοήθεια από δυο ψαράδες που τυχαίνει να συναντήσει την ώρα που ετοιμάζονται να σαλπάρουν.
Και τότε ξεκινά ένα θρίλερ με απρόβλεπτο τέλος.
Πρόκειται για μια νουάρ και αγωνιώδη θαλασσινή ιστορία και, κυρίως, μια «ωδή» προς τη θάλασσα. Θέλω να σημειώσω ότι όλοι συνδυάζουμε τη θάλασσα με την ξενοιασιά και τη χαρά, αλλά ξεχνάμε ότι πρέπει να τη σεβόμαστε και να μην υπερεκτιμούμε τις δυνάμεις μας απέναντί της γιατί μπορεί να γίνει επικίνδυνη.
Στις πρώτες σελίδες αναρωτήθηκα ποιος ήταν ο σκοπός του βιβλίου και αν θα γινόταν κάτι τελικά. Στη συνέχεια, με συνεπήρε τόσο η γλώσσα και η γραφή όσο οι γλαφυρές περιγραφές της θάλασσας, των χρωμάτων, των ήχων, του αέρα, ακόμα και των τραγουδιών που νιώθεις ότι τα ακούς. Επίσης, ο συγγραφέας μας εφοδιάζει με πλήθος πληροφοριών για το ψάρεμα και την ορολογία του. Τελικά, το διάβασα σε 2 μέρες γιατί είχα τρομερή αγωνία να φτάσω στο τέλος.
Οι ήρωες εκφράζουν έντονα συναισθήματα, ο καθένας για τους λόγους του. Είναι συγκλονιστική η Μαρία, όταν μαλώνει με τη θάλασσα ή της «τάζει» για της φέρει πίσω τον αγαπημένο της. Μέσα από τους δυο άντρες-ψαράδες ο συγγραφέας περιγράφει τη σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα και τους τύπους του Νεοέλληνα που όλοι γνωρίζουμε καλά. Ο ένας εκμεταλλεύεται τα πάντα, από πολιτικές περιστάσεις μέχρι ανθρώπους, και καταφέρνει να πετύχει με τη «μαγκιά» του χωρίς να νοιάζεται για τους άλλους. Ο άλλος είναι εκείνος που βαδίζει με τον «σταυρό στο χέρι», δεν σκέφτεται μόνο τον εαυτό του και υποστηρίζει την αξιοκρατία. Έτσι λοιπόν, ο συγγραφέας σκιαγραφεί την ελληνική κοινωνία, τις δυσκολίες της επαρχίας και ειδικά των απομονωμένων νησιών και τη χρήση του δημόσιου χρήματος για οτιδήποτε άλλο εκτός από το κοινό όφελος.
Επειδή προέρχομαι από ναυτική οικογένεια και ο παππούς μου έφτιαχνε καΐκια, μια φράση μου καρφώθηκε στο μυαλό και την παραθέτω:
«Καΐκι… Πρόσεξέ την πώς είναι γραμμένη. Ευλογημένη λέξη. Τα διαλυτικά και ο τόνος πάνω από το γιώτα είναι λες και στόλισες της λέξης το μπροστινό κατάρτι με σταυρό και ρέλια όπως κάνουν οι καραβοκύρηδες στα καΐκια τους τις γιορτινές μέρες. Τα στολίζουν με αγάπη. Είναι τα σπίτια τους.»
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Νήσος https://e.nissos.gr/product/%CF%8C%CE%BB%CE%B1-%CF%87%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B1/
Μπορείτε να διαβάσετε την αρχική δημοσίευση στο Instagram https://www.instagram.com/p/C78s_Hzoz4o/