Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, irinilou_born_to_read
Ο συγγραφέας μας μεταφέρει σε ένα χωριουδάκι, την Πλατανιά, όπου δολοφονείται με φρικτό τρόπο η Αρετή, ένα όμορφο κορίτσι με αυτισμό. Η πνιγηρή, κλειστή κοινωνία συγκλονίζεται μεν, κοιτάζει αλλού δε, καθώς οι δράστες δεν είναι άλλοι από δύο κακομαθημένα και διεστραμμένα - θα έλεγα - αδέρφια, ο Βασίλης και η Τάσια, παιδιά του εύπορου εμπόρου Μηλιώση, και η Αρετή σύμφωνα με αυτούς ήταν απλά μια "καθυστερημένη". Φυσικά, όλοι στο χωριό μιλούν για "ατύχημα"...
Ο Ζήσης δυσκολεύεται να χωνέψει αυτή την εξήγηση για το έγκλημα και, μερικές φορές, νιώθει έτοιμος να εκραγεί επειδή δεν μπορεί να καταλάβει πώς μπορούν όλοι να είναι τόσο άσπλαχνοι. Ο Ζήσης ζει σε μια οικογένεια που βασανίζεται, γιατί ο αδερφός του πάσχει από αυτισμό, πιθανώς, και ουρλιάζει τις νύχτες, ενώ οι γονείς για να τον προστατεύσουν τον κρατούν δεμένο στη σοφίτα του σπιτιού. Ο Ζήσης αγαπά τον αδερφό του και νιώθει αδύναμος που δεν μπορεί να τον βοηθήσει.
Ο ήρωάς μας αγωνίζεται να ισορροπήσει βρίσκοντας διέξοδο στη μουσική, που λατρεύει όπως και η μητέρα του, η οποία βρίσκει κι εκείνη διέξοδο στις μελωδίες. Εκτός από τη μουσική, ο Ζήσης βρίσκει καταφύγιο στη γιαγιά του, μια περήφανη, "σκληρή" από τις αντιξοότητες της ζωής, και κάπως παράξενη γυναίκα.
Σε μια επίσκεψή του στο σπίτι της, του μιλά για αυτό που είδε στο μακρύ σοκάκι που ενώνει το χωριό με το νεκροταφείο. Η γιαγιά τον προειδοποιεί, αν ακούσει το "κάλεσμα" να μην ενδώσει...
Είναι ένα βιβλίο που δεν σε αφήνει να το αφήσεις από τα χέρια σου. Η γραφή είναι δυνατή και δημιουργεί χαρακτήρες που ξεπηδούν από τις σελίδες. Μου άρεσε πολύ το ότι έχουμε να κάνουμε με μια σφιχτοδεμένη ιστορία τρόμου και φαντασίας 100 σελίδων με στοιχεία crime-fiction και κοινωνικά. Δεν είναι λίγες οι φορές που ανατρίχιασα και διαβάζω βιβλία αυτού του είδους.
Ένα άλλο στοιχείο που με ενθουσίασε πραγματικά είναι οι μουσικές αναφορές! Για το ήρωα και τη μητέρα του η μουσική ήταν άρρηκτα συνυφασμένη με την καθημερινότητά τους. Αυτό ισχύει και για μένα. Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς μουσική. Ο Γιώργος Γιώτσας έχει μεταφέρει τις μουσικές γνώσεις του στον αναγνώστη και θέλω να πιστεύω ότι όσοι το διαβάσουν θα βάλουν να ακούσουν τα κομμάτια (όπως κι εγώ).
Μέσα από αυτό το βιβλίο, ο συγγραφέας θίγει το θέμα της "διαφορετικότητας" και, κυρίως, το σοβαρό ζήτημα των ψυχικών παθήσεων που δεν είναι ταμπού τόσο στις "προοδευτικές" πόλεις μας όσο και στις μικρές κλειστές κοινωνίες της ελληνικής επαρχίας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό των ατόμων που πάσχουν από αυτές, την απομάκρυνσή τους από κάθε ευκαιρία που θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες τους και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους.
Φυσικά, δεν αποτελεί έκπληξη το ότι διακρίθηκε με το 1ο Βραβείο Everly στην κατηγορία "Καλύτερο βιβλίο τρόμου Έλληνα συγγραφέα".
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως https://likofos.gr/product/to-makry-sokaki/