Γράφει η Χατζηεμμανουήλ Φαίη, @book_serotonin
Το βιβλίο «Η Δική μας Πλευρά της Νύχτας» είναι το τέταρτο μυθιστόρημα της πολυβραβευμένης συγγραφέως Mariana Enriquez. Κυκλοφόρησε το 2019 και έκτοτε μεταφράστηκε σε περισσότερες από έξι γλώσσες. Για το ελληνικό κοινό ήρθε από τις εκδόσεις Πατάκη αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.
Η υπόθεση
Μία μυστική σέχτα, μέσα από μια σειρά ειδεχθών τελετών, προσπαθεί να κατακτήσει την αιώνια ζωή. Δίαυλος επικοινωνίας με τον Σκοτεινό Θεό είναι τα μέντιουμ, τα οποία υπηρετούν το Τάγμα με ολέθριες συνέπειες για την ψυχική τους υγεία αλλά και για την ίδια τους τη ζωή.
Αυτή είναι η ιστορία του Χούαν και του Γκασπάρ, πατέρα και γιου, οι οποίοι προσπαθούν με κάθε κόστος να ξεφύγουν από τα θανάσιμα πλοκάμια της αίρεσης.
Μαγεία, σκληρή ενηλικίωση και ο Θεός του Σκοταδιού
Η συγγραφέας από τις πρώτες σελίδες δίνει δυνατά στοιχεία για το τι μέλλει γενέσθαι και ο νυχτερινός αναγνώστης θα τρομοκρατηθεί από την ιδέα απόκοσμων βλεμμάτων πίσω από την πλάτη του. Η Enriquez όμως ξεφεύγει από την πεπατημένη του είδους. Με τις αναφορές στην πιο σκοτεινή περίοδο της Αργεντινής -οι οποίες περιορίζονται στο παρασκήνιο της κεντρικής υπόθεσης, δίχως να την επηρεάζουν εμφανώς- η συγγραφέας καταφέρνει να αλλάξει το όλο ύφος του βιβλίου.
Ο Γκασπάρ, ένας από τους πιο συμπαθείς πρωταγωνιστές, είναι ένα αγόρι που ουσιαστικά μεγαλώνει μόνο του. Από την άλλη ο Χουάν είναι ένας πατέρας που εκφράζει την αγάπη με τον ίδιο τρόπο που αγαπήθηκε. Με πρόσχημα την προστασία του γιου του από τις σκοτεινές δυνάμεις γαλουχεί το παιδί με απίστευτη βιαιότητα. Ταυτόχρονα οι σπάνιες τρυφερές πράξεις αγάπης έρχονται να προστεθούν σε μια ήδη διαταραγμένη καθημερινότητα, τοποθετώντας το αγόρι ανάμεσα σε δύο αντίθετους πόλους, στα άκρα μιας επιθετικής αγάπης που τον αναγκάζει σε μια προβληματική ενηλικίωση.
Από την βίαιη πραγματικότητα της εποχής δεν γλιτώνουν ούτε οι άλλοι ήρωες της ιστορίας. Όλοι ως παιδιά είδαν την αθωότητα να σβήνεται βάναυσα από τις ψυχές τους και ένιωσαν την πραγματικότητα να χαράζεται στο σώμα τους.
Η μαγεία εισέρχεται στην πραγματικότητα. Η περιγραφή των ιστορικών γεγονότων σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές περιγραφές της φύσης αφομοιώνουν άψογα το μη πραγματικό στην ροή της αφήγησης. Κινούμαστε σε έναν κόσμο που προσπαθεί να αναδειχθεί από τα αποκαΐδια της πολιτικής πορείας της χώρας, να συγχρονιστεί με τον υπόλοιπο κόσμο. Οι άνθρωποι αυτού του κόσμου επιθυμούν να ζήσουν μια κανονικότητα στην οποία εισχωρεί το σκότος μιας αέναης δύναμης που καταβροχθίζει κάθε λογική.
Η πολυπρόσωπη και προσωποκεντρική αφήγηση βοηθά στην ψυχολογική εμβάθυνση των εκκεντρικών χαρακτήρων. Αρκετά μεγάλο μέρος της ψυχογράφησης των ηρώων καταλαμβάνει η εξερεύνηση της σεξουαλικότητας σε μια εποχή που η αμφισβήτηση της ετεροκανονικότητας ήταν ποινικό αδίκημα.
Η χρήση ενός πολύπλοκου αφηγηματικού σχήματος το οποίο κινείται άτακτα στον χρόνο αλλά και στον χώρο ξεδιπλώνει την σκιώδη ιστορία που τυλίγει την αίρεση του σκοταδιού. Όμως η πλοκή δεν έχει σκαμπανεβάσματα, είναι βραδυφλεγής και κυλάει σε μια γραμμική πορεία. Ακόμη και οι στιγμές έντασης δίνονται με αφηγηματική ηρεμία η οποία πολλές φορές στερεί το συναίσθημα που θα μπορούσε να αφυπνίσει τον αναγνώστη.
Άρρωστο, βλάσφημο, ανίερο είναι οι λέξεις που έρχονται στο μυαλό του αναγνώστη, καθώς διασχίζει με τους ήρωες άγνωστες πτυχές μια σκοτεινής κόλασης, πολύ διαφορετικής από αυτήν που έχουμε κατά νου. Καθώς διαβάζει τις σκέψεις τους και γίνεται κοινωνός του απύθμενου σκοταδιού ενός αδηφάγου Θεού που κοιμάται αιώνια στην άβυσσο της παράνοιας.
Το βιβλίο της Mariana Enriquez “Η Δική μας Πλευρά της Νύχτας” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση της Χριστίνας Θεοδωροπούλου