Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Μέσα από το βιβλίο "Μια μέρα της ζωής του Άμπεντ Σαλάμα" πληροφορούμαστε πρόσφατα γεγονότα που συνέβησαν (και συνεχίζουν να συμβαίνουν) στην Ιερουσαλήμ, τα οποία ένας μέσος Δυτικός κατά βάση αγνοεί.
Ίσως να φταίει το δυτικό αφήγημα που επιλέγεται να προβληθεί στα ΜΜΕ, ίσως η άποψη ότι είναι μακριά από εμάς, ότι δεν μας αφορούν όσα συμβαίνουν στην Ανατολή, γιατί "εδώ είναι Δύση και πάντα έτσι είναι εκεί".
Τα γεγονότα όμως των τελευταίων μηνών στην Παλαιστίνη έρχονται να ανατρέψουν αυτές τις απόψεις.
Η κυκλοφορία αντίστοιχων έργων -είτε είναι λογοτεχνικά είτε επιστημονικά- όπως επίσης και η βράβευση του εν λόγω βιβλίου, φέρνουν στη δημοσιότητα κι αυτές με τη σειρά τους, ένα θέμα το οποίο έχουμε συνηθίσει να αγνοούμε...
Ο Nathan Thrall λοιπόν, αφηγείται μια τραγική ιστορία. Κυρία βάση της πλοκής αποτελεί το τραγικό δυστύχημα ενός σχολικού λεωφορείου που συνέβη το 2012. Ο Άμπεντ Σαλάμα προσπαθεί να μάθει τι συνέβη στο μικρό παιδί του που βρισκόταν μέσα στο σχολικό λεωφορείο. Μέσα από την προσωπική ιστορία του Άμπεντ, ο Thrall αναδεικνύει τα συστημικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιοι υπό την Ισραηλινή Κατοχή, και ιδιαίτερα τις συνθήκες Απαρτχάιντ που συνέβαλαν στο δυστύχημα.
Η έρευνά του για τα γεγονότα αυτά που πραγματικά συνέβησαν, οι μαρτυρίες και η ανάλυση για το πολιτικό σκηνικό συνθέτουν μια πραγματικά ενδιαφέρουσα ιστορία, που δεν αφήνει κανένα ασυγκίνητο. Σε συνεντεύξεις του, ο συγγραφέας εξηγεί ότι το δυστύχημα δεν ήταν απλώς ένα τυχαίο γεγονός, αλλά το αποτέλεσμα των ανισοτήτων που είναι βαθιά ριζωμένες στο ίδιο το καθεστώς.
Ο Thrall συνδυάζει λοιπόν, την πλοκή με μια πολιτική ανάλυση.
Αυτό κάνει το έργο του μοναδικό, κατά την άποψή μου.
Πολλές κριτικές μάλιστα έχουν επαινέσει το βιβλίο για την ανθρώπινη προσέγγιση που είναι διάχυτη σε αυτό, όπως επίσης και την ικανότητα του συγγραφέα να αποκαλύπτει πτυχές της καθημερινής ζωής των Παλαιστινίων. Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρεται ένα σχόλιο από το The Economist, που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη, πώς "Ο Θρωλ συλλαμβάνει τόσο την οικουμενικότητα όσο και την ιδιαιτερότητα του βιώματος των Παλαιστίνιων που ζουν υπό ισραηλινή κατοχή".
Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό όλοι πια θα γνωρίζουμε.
Τώρα πια δεν θα αγνοούμε.
"Ένα χειμωνιάτικο πρωινό του 2012, λίγο έξω από την Ιερουσαλήμ, ο Άμπεντ Σαλάμα, Παλαιστίνιος της Δυτικής Όχθης, μαθαίνει για ένα τροχαίο στο οποίο εμπλέκεται κι ένα πούλμαν που μεταφέρει παιδιά. Σπεύδει στο σημείο του δυστυχήματος, γιατί φοβάται πως στο πούλμαν επιβαίνει ο πεντάχρονος γιος του. Το ίδιο το δυστύχημα θα μπορούσε, ίσως, να είχε συμβεί οπουδήποτε. Τα όσα επακολούθησαν, όχι.
Καταγράφοντας τις προσωπικές ιστορίες των δεκάδων εμπλεκόμενων, Παλαιστίνιων και Ισραηλινών -θυμάτων, συγγενών, ανθρώπων που βοήθησαν ή που δεν βοήθησαν-, ο Νέιθαν Θρωλ, με κλινική ματιά, αναδεικνύει την πολιτική διάσταση της τραγωδίας, τις εξουσιαστικές, χωροταξικές, θεσμικές δομές που ορίζουν τις ζωές των ανθρώπων στη Δυτική Όχθη, πίσω από το υψωμένο τείχος." (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Το βιβλίο κυκλοφορεί σε μετάφραση Δέσποινας Κανελλοπούλου από τις εκδόσεις Δώμα:
https://www.domabooks.gr/shop/mia-mera-tis-zois-tou-abed-salama-1632