Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Ο μονόλογος ενός σκιτσογράφου αποτελεί την πρώτη ποιητική συλλογή της Σοφίας Σιμέλας Θωίδη και περιλαμβάνει οκτώ ποιήματα, με το εκτενέστερο να είναι οι «Αγάπης Διάλογοι». Πηγή έμπνευσης και κεντρικοί θεματικοί άξονες της συλλογής είναι ο Έρωτας, το ανθρώπινο συναίσθημα, η ζωή και η δημιουργία.
Βασική πρωτοτυπία της συλλογής είναι το γεγονός ότι ανάμεσα στα ποιήματα, λειτουργώντας ως επίλογος, παρεμβάλλεται η φωνή του αφηγητή-σκιτσογράφου, ο οποίος μοιράζεται τη ζωή του, τις σκέψεις του και την ιστορία του. Μέσω των μονολόγων του, αναφέρεται διαρκώς στα σκίτσα και στα προσωπεία του ως εκφραστικά μέσα, αν και στη συλλογή δεν υπάρχει κανένα σκίτσο. Είναι φανερό ότι ο σκιτσογράφος δημιουργεί τις «εικόνες» του μέσα από τις λέξεις. Η έντονη αυτοαναφορικότητα που τον χαρακτηρίζει είναι συστατικό στοιχείο της καλλιτεχνικής δημιουργίας, αλλά και κινητήριος δύναμη για την έκθεση του εαυτού.
Στα «σκίτσα» του, αναδύονται συχνά μορφές της ελληνικής αρχαιότητας, της μυθολογίας, της τέχνης γενικότερα, καθώς και η μορφή της Φαβιάν, που φαίνεται να αποτελεί προσωποποίηση της ίδιας της ζωής. Παράλληλα, ο Έρωτας εμφανίζεται πότε ως εξιδανικευμένη θεότητα και πότε ως απλό και ταπεινό αίσθημα της καθημερινότητας. Οι στίχοι χαρακτηρίζονται από λυρισμό και πληθωρικότητα και θα μπορούσαν να αναδειχθούν ακόμα καλύτερα, έχοντας σε όλες τις περιπτώσεις καλύτερη ισορροπία και πειθαρχία. Ο λόγος εμπλουτίζεται με περίτεχνες λέξεις που προσδίδουν βάθος και ενδιαφέρον, αν και κάποιες φορές φαίνονται επιτηδευμένες και κάπως ασύμβατες με το γενικότερο πλαίσιο. Το λεξιλόγιο και οι αναφορές της συλλογής μαρτυρούν τη φιλολογική παιδεία της συγγραφέως και λογικά στο μέλλον θα εναρμονιστούν καλύτερα με το συγκείμενο, αποφεύγοντας την αίσθηση υπερβολής.
Πράγματι, ο μονόλογος ενός σκιτσογράφου είναι μια συλλογή που διαβάζεται ευχάριστα και
έχει τη φρεσκάδα μιας νέας ποιητικής φωνής που υπόσχεται πολλά για τη συνέχεια.
O μονόλογος ενός σκιτσογράφου, Σοφία Σιμέλα Θωίδη, Εκδόσεις Κύκνος