Γράφει η Καλλιόπη Καζαγκράντε @K.Kasagrande
Ένα βιβλίο σταθμός που αγγίζει ένα λεπτό θέμα, της ενδοοικογενειακής βίας, με τόση λεπτότητα και ισορροπία που θα αποτελέσει αντικείμενο μελέτης αλλά και φάρος για όσους έχουν παρόμοιες εμπειρίες.
Ο Μάξιμος συμπεριφέρεται βίαια στο σχολείο εξαιτίας των καταστάσεων που βιώνει στο σπίτι και το πατρικό πρότυπο που έχει. Με ελάχιστες λέξεις που προκαλούν δονήσεις σε κάθε σελίδα και ξεκάθαρους ρόλους μεταξύ των ενηλίκων, αλλά και του ανήλικου Μάξιμου, η συγγραφέας κατορθώνει να σκιαγραφήσει την ενδοοικογενειακή βία, δίχως να αναφέρει τίποτα πέρα από το θυμό του πατέρα. Υπονοεί όμως πολλά. Ο ενήλικος αναγνώστης καταλαβαίνει αμέσως τι συμβαίνει, όμως ο ανήλικος αναγνώστης που δεν έχει τέτοια βιώματα θεωρεί πως η κακή συμπεριφορά είναι αυτή που τιμωρείται με τη μορφή της αρκούδα και ο πατέρας ως ανθρωπος δεν απορρίπτεται, αφήνοντας έτσι ανοιχτό το τέλος για το μέλλον της οικογένειας. Η μητέρα-προστάτιδα θα δείξει πραγματική δύναμη και θα σταματήσει τη βίαιη συμπεριφορά μέσα στο σπίτι. Έτσι, θα μπορέσει να επέλθει μια νέα εποχή γεμάτη αγάπη και φως οδηγώντας στη λύτρωση μέσα από το απαραίτητο ευτυχισμένο τέλος που ενισχύει την ισορροπία και τη δεξιοτεχνία του κειμένου.
Η εικονογράφηση πορεύεται παράλληλα με το κείμενο, όμως λέει και μια εντελώς δική της πλευρά της ιστορίας. Η μορφή του Μάξιμου εμφανίζεται στο εξώφυλλο ως μικρό αρκουδάκι: στις πρώτες σελίδες απεικονίζεται ως παιδί για να τον γνωρίσουμε και έπειτα μεταμορφώνεται σε ποντίκι για να τονίσει πόσο μικρός αισθάνεται, όταν ένας ενήλικας το φωνάζει και τον τρομοκρατεί. Ο Μάξιμος θα επανεμφανιστεί ως παιδική φιγούρα σε σκηνές σκοτεινές που αντικατοπτρίζουν τον φόβο και τα άσχημα συναισθήματα που τον κατακλύζουν. Στο τέλος θα αναγεννηθεί μέσα στο φως και το χρώμα μαζί με την μαμά του, αφότου επέλθει η λύτρωση του ήρωα αλλά και του αναγνώστη.
Στην προτελευταία σελίδα όπου η μαμά έχει διώξει την "αρκούδα" (πατέρα με μη αποδεκτή συμπεριφορά) στο δάσος, βλέπουμε τη μητέρα να σκεπάζει τον Μάξιμο και σε μια γωνία του δωματίου - με γυρισμένη την πλάτη - βρίσκεται ένας ήρεμος και χαμογελαστός αρκούδος. Άραγε ο εικονογράφος Πέτρος Μπουλούμπασης ήθελε να υπονοήσει πως η οικογένεια είναι έτοιμη να δεχτεί έναν ήρεμο αρκούδο στο σπίτι; Το μέλλον της οικογένειας παραμένει ανοιχτό και σίγουρα θα παραμείνει φωτεινό.
"Ο Μάξιμος πιστεύει πως είναι δυνατός γιατί μπορεί να βάλει τρικλοποδιές και να σπρώξει, μα ποτέ να μη ζητήσει συγγνώμη. Πιο δυνατός όμως είναι ο μπαμπάς του που θυμώνει πολύ και τον κάνει να τρυπώνει στην ποντικοτρυπα του και να ονειρεύεται μια μεγάλη άγρια αρκούδα με γαμψά νύχια. Η μαμά του λέει πως είναι αδέξια αλλά ποτέ δεν την έχει δει να χτυπάει ή να σκοντάφτει. Το σπίτι του είναι σκοτεινό και κρύο. Κανείς δεν τους επισκέπτεται. Ο Μάξιμος ρίχνει ένα ποτήρι με γάλα κι αυτό είναι αρκετό για να ξεχειλίσει το ποτήρι και να θυμώσει τόσο ο μπαμπάς, ώστε να μοιάζει με άγρια αρκούδα. Η μαμά θα ορθώσει ανάστημα και θα πει αρκετά. Η πόρτα θα κλείσει και η αρκούδα θα πάει στο δάσος. Ο Μάξιμος θα ονειρευτεί φως, ζεστασιά, φίλους και πορτοκαλάδα εκείνο το βράδυ. Επιτέλους το φως βρίσκει το δρόμο του και φωτίζει το σπίτι του." (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ο Μάξιμος είναι Δυνατός της Θεοδώρας Κατσιφή, εικονογράφος Πέτρος Μπουλούμπασης, εκδόσεις Καλειδοσκόπιο. https://kaleidoscope.gr/el/-/9789604712915-o-maximos-einai-dunatos-762.html