Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Ο συγγραφέας Χρήστος Γαλανόπουλος μας μιλά για τις πηγές έμπνευσής και μας δίνει πληροφορίες για το βιβλίο και τους χαρακτήρες του.
Σπούδασες και εργάζεσαι ως χημικός μηχανικός, πώς μπήκε η σπίθα της συγγραφής στη ζωής σου;
Η συγγραφή φανταστικής λογοτεχνίας ήταν κάτι που υπήρχε μέσα μου απ’ την αρχή, αλλά εγώ άργησα να το ανακαλύψω. Από πάντα μου άρεσε να φτιάχνω ιστορίες στο μυαλό μου αφού με γοήτευαν πολύ οι ιστορίες που αντίκρυζα μέσω βιβλίων, σειρών και βιντεοπαιχνιδιών. Επίσης, η χημεία σαν κλάδος ήταν στο νεανικό μου μυαλό ένα είδος σύγχρονης μαγείας και για αυτό την επέλεξα.
Είχε τύχει να δοκιμάσω ξανά στα χρόνια του πανεπιστήμιου να γράψω κάτι εμπνευσμένο από τις περιπέτειες Dungeons & Dragons που έπαιζα με τους φίλους μου, αλλά το παράτησα γιατί ήταν δύσκολο. Το 2020 επέστρεψα πάλι στη συγγραφή και τότε ήταν περισσότερο γιατί ήθελα να βρω έναν τρόπο να εκφράσω τα συναισθήματά μου. Και από τότε, δε το έχω παρατήσει. Παρακολουθώ και συστηματικά σεμινάρια δημιουργικής γραφής (πρώτα με το Μικρό Πολυτεχνείο, τώρα με τους Tales of the Wyrd), ώστε να καλυτερεύσω όσο μπορώ τη γραφή μου.
Έχεις ασχοληθεί με την επιστημονική φαντασία και το είδος fantasy γενικά. Τι σε γοήτευσε στο συγκεκριμένο είδος;
Νιώθω ότι το speculative fiction γενικά είναι μια μορφή ελευθερίας. Ξεκινά ως ένας τρόπος να ξεφύγεις από την πραγματικότητα, δίχως να χάσεις την επαφή μαζί της. Εγώ, ως Χρήστος, χανόμουν συχνά στα όνειρά μου σε μαγικούς κόσμους και σενάρια, επηρεασμένος πολύ από βιβλία, παιχνίδια και σειρές. Το ότι με τη συγγραφή μπορούσα να τους δώσω μία θέση κι έξω από τα όνειρά μου, νομίζω ότι ήταν κάτι που με γοήτευσε.
Πώς δημιουργείς τον φανταστικό κόσμο στις ιστορίες σου;
Ξεκινώ με μία ιδέα που μου αρέσει, και έπειτα εξαπλώνεται τόσο πολύ που δημιουργείται ένας κόσμος γύρω από αυτήν. Συνήθως ξεκινώ αναρωτώντας ποια είναι η θρησκεία σε αυτόν τον κόσμο. Το πώς οι άνθρωποι του κόσμου μου αποφασίζουν να προσδιορίσουν το άγνωστο, βοηθάει να σκεφτώ το πώς είναι η κοινωνία τους.
Στη συνέχεια σκέφτομαι τους χαρακτήρες. Ποιοι είναι οι στόχοι τους σε έναν τέτοιο κόσμο; Οι φόβοι κι οι επιθυμίες τους; Έπειτα η ιδέα ανακυκλώνεται συνέχεια στο μυαλό μου μέχρι να φτάσει σε ένα σημείο που με ικανοποιεί.
Το βιβλίο σου έχει το στοιχείο της μαγείας. Θεωρείς ότι έχει πρωταγωνιστικό ρόλο για την εξέλιξη της πλοκής και αν ναι, γιατί;
Έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Η κοινωνία κι η θρησκεία του κόσμου στηρίχτηκαν στη μαγεία. Επίσης, βλέπουμε ότι η μαγεία έχει κύριο ρόλο μέσα στο κυνήγι της δύναμης των πρωταγωνιστών. Ο λόγος είναι ότι η μαγεία είναι κάτι όχι 100% κατανοητό στον κόσμο μου. Υπάρχουν ακόμα απορίες για τη χρήση της. Κι όποιος κατανοήσει πλήρως τα μυστικά της, έχει και το προβάδισμα σε αυτό το κυνήγι δύναμης.
Οι χαρακτήρες σου έχουν στοιχεία σου ή στοιχεία ατόμων που γνωρίζεις;
Ναι, έχουν. Όχι σε τέτοιο βαθμό όπως εκφράζονται στο βιβλίο, αλλά έχουν.
Ίσως η Ρόζα να καθρεπτίζει το ακαδημαϊκό μου παρελθόν. Ένα κομμάτι του χαρακτήρα μου που στηρίζεται περισσότερο στη λογική. Ο Παρχίρ μάλλον δείχνει το κακό που κάνουμε στον εαυτό μας με το να συγκρινόμαστε με άλλους και να νιώθουμε πάντα κατώτεροι. Η Ραγισμένη Μάσκα, την ανάγκη να αλλάξεις τα πάντα όπως θες εσύ. Η Λούνα, τον θυμό/την ενέργεια που νιώθουμε για τις αδικίες, αλλά δε ξέρουμε πώς να τον/την εκφράσουμε σωστά, ενώ ο Αρτέλ αντικατοπτρίζει μία τελειομανία, τη αίσθηση ότι μία αποτυχία μας μειώνει την αξία.
Οι ήρωές σου είναι πολύ “ανθρώπινοι” γιατί έχουν αδυναμίες και φόβους. Σε τι συμβάλλει αυτό πιστεύεις; Και γιατί θες να έχουν αυτό το χαρακτηριστικό;
Θέλω να είναι ανθρώπινοι. Οι αδυναμίες κι οι φόβοι που έχουν οι χαρακτήρες, θεωρώ ότι βοηθούν τον αναγνώστη να δεθεί μαζί τους. Να δείξει μία ενσυναίσθηση. Γιατί όλοι έχουμε αδυναμίες και φόβους. Επίσης, το βρίσκω πολύ ωραίο όταν βλέπουμε χαρακτήρες να προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με αυτές τις αδυναμίες. Ακόμα πιο ωραίο όταν καταφέρνουν να τις νικήσουν στιγμιαία για να πετύχουν τον στόχο τους.
Σε σχέση με τα υπόλοιπα λογοτεχνικά είδη, ποιες προκλήσεις αντιμετωπίζει ένας συγγραφέας βιβλίων fantasy;
Νομίζω μία πρόκληση είναι να προσδώσει ο συγγραφέας τον απαραίτητο ρεαλισμό σε κάποια θέματα, γιατί αλλιώς ο αναγνώστης θα καταλήξει να υποτιμάει τη αξία της σκηνής. Μία άλλη πρόκληση είναι να δώσει ξεκάθαρες περιγραφές και κανόνες για το πώς λειτουργεί η μαγεία ή μία καινούργια φυλή. Αλλιώς ο αναγνώστης θα χαθεί μέσα στις πληροφορίες.
Ποια είναι η συγγραφική σου ρουτίνα, αν έχεις; Και, πώς ισορροπείς δουλειά και οικογενειακές υποχρεώσεις (δεδομένου ότι είσαι νέος μπαμπάς);
Ωραία ερώτηση! Δε πιστεύω ότι έχω βρει κάποια καλή ισορροπία! Όποτε κοιμάται το παιδί είναι μία καλή ευκαιρία να γραφτούν κάποιες λέξεις, όπως επίσης και το βράδυ αν κλέψω μία ώρα ύπνου. Συνήθως μετά τη δουλειά είμαι αρκετά κουρασμένος για να γράψω άρα κυρίως τα Σάββατα κι οι Κυριακές είναι πιο παραγωγικές μέρες. Γενικά όμως κουβαλάω σχεδόν μαζί μου πάντα ένα σημειωματάριο. Έτσι αν τύχει να σκεφτώ μία καλή σκηνή ή αν τύχει να διαβάσω κάτι ωραίο να έχω κάπου να το σημειώσω.
Ποιοι συγγραφείς και βιβλία έχουν αποτελέσει πηγή έμπνευσης για σένα;
Θα έλεγα ο Σάντερσον, η Ρομπ κι η Μπαρντούγκο με είχαν επηρεάσει πολύ. Δεν είναι τέλειοι, αλλά με βοήθησαν να πάρω ιδέες για το σύστημα μαγείας, την πρόζα, τους χαρακτήρες και τη κοσμοπλασία. Στην πραγματικότητα πιστεύω ότι είναι πολλοί συγγραφείς που έχουν αφήσει το στίγμα τους πάνω μου (Τόλκιν, Κλαρκ, Γκάβριελ Κέι, Μπακιγκαλούπι κ.λπ.), αλλά οι τρεις που ανέφερα στην αρχή ήταν από τις κύριες επιρροές για τη Σύρραξη των Τεσσάρων. Φυσικά πρέπει να αναφέρω και τους συγγραφείς με τους οποίους συμμετέχω στα σεμινάρια γραφής. Χωρίς τη Βιβή, την Φαίη, τη Χριστίνα, τον Άλκη, τον Βίκτωρα, τον Γιάννη και τον Δημήτρη, το βιβλίο δε θα είχε φτάσει μέχρι εδώ.
Ποιος από τους χαρακτήρες της Λούνα είναι ξεχωριστός για σένα και γιατί;
Μου αρέσουν όλοι! Ακόμα κι οι ανταγωνιστές! Νομίζω όμως λίγο πιο ξεχωριστός για μένα είναι ο Παρχίρ. Ένα παιδί με ένα τραυματικό παρελθόν που πασχίζει να μην τα παρατήσει.
Θα έδινες κάποια συμβουλή σε κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με τη συγγραφή fantasy λογοτεχνίας;
Νομίζω θα έλεγα να γράψει αυτό που του/της αρέσει πρωτίστως κι όχι αυτό που πιστεύει ότι θα αρέσει σε άλλους. Να βρει τι είναι αυτό που θέλει να πει το «μέσα» του/της με τη γραφή, και να το αποτυπώσει στο χαρτί.
Και τέλος: Fantasy ή Επιστημονική φαντασία; Και γιατί;
Θα έλεγα fantasy. Δεν έχω κάτι με την επιστημονική φαντασία, αλλά στο μυαλό μου πάντα έρχεται πρώτα μία παλιά εποχή με σπαθιά και τόξα, όπου η μαγεία κυριαρχεί.