Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Το μυθιστόρημα Πέντε Μικρά Γουρουνάκια* κυκλοφόρησε το 1942 με τίτλο Murder in Retrospect. Πρόκειται για μια από τις πιο ενδιαφέρουσες υποθέσεις του Ηρακλή Πουαρό και υποδηλώνει τη γοητεία που ασκούσε στην Άγκαθα Κρίστι η μνήμη και ο χρόνος.
Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από το παιδικό τραγουδάκι “This Little Piggy”, το οποίο χρησιμοποιεί ο Πουαρό για να ταξινομήσει τις σκέψεις του και αντικατοπτρίζει τους πέντε κύριους χαρακτήρες.
Όπως είναι γνωστό, ο Ηρακλής Πουαρό είχε ανέκαθεν αδυναμία στο ωραίο φύλο και, ειδικά, στα κοριτσόπουλα. Για χάρη τους ήταν πάντα έτοιμος να αναλάβει ακόμα και τις πιο δύσκολες υποθέσεις. Φυσικά, και αυτή η υπόθεση δεν αποτελεί εξαίρεση καθώς περιστρέφεται γύρω από μια υπόθεση φόνου που συνέβη δεκαέξι χρόνια πριν. Η Κάρολαϊν Κρέιλ καταδικάστηκε για τη δολοφονία του συζύγου της, Άμυας Κρέιλ, διάσημου ζωγράφου, με δηλητήριο. Όμως, η κόρη της, Κάρλα, πιστεύει στην αθωότητα της μητέρας της και ζητά από τον Πουαρό να ξανανοίξει την υπόθεση. Ο δαιμόνιος ντετέκτιβ αναλαμβάνει να διαλευκάνει την υπόθεση και να “καθαρίσει” το όνομα της Καρολάιν. Όμως η ματαιοδοξία εμποδίζει τον Πουαρό να δει καθαρά. Θα καταφέρει τελικά να ξεσκεπάσει τον πραγματικό δολοφόνο;
Η συγγραφέας συνθέτει ένα πρωτότυπο με συναρπαστική πλοκή και χρησιμοποιεί την ανασύνθεση των γεγονότων από τη σκοπιά των πέντε υπόπτων. Οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι πολυδιάστατοι και άνθρωποι “της διπλανής πόρτας” και όλοι έχουν κρυφά κίνητρα. Ο Πουαρό βασίζεται αποκλειστικά στην παρατήρηση της ανθρώπινης φύσης και φτάνει στο τελικό αποτέλεσμα.
Όπως αναφέρεται σε ένα σημείο του βιβλίου “Δεν χρειάζεται κάποιος να χρησιμοποιεί μόνο τους μύες του. Εγώ δεν χρειάζεται σκύβω στο έδαφος και να μετράω τα αποτυπώματα και να μαζεύω τις γόπες ή να εξετάζω το ποδοπατημένο χορτάρι. Αρκεί να κάθομαι στην πολυθρόνα μου και να σκέφτομαι” (ελεύθερη μετάφραση από το https://www.agathachristie.com/stories/five-little-pigs).
Οι κριτικοί υποδέχτηκαν με διθυραμβικές κριτικές αυτό το έργο και επαίνεσαν τη μαεστρία της Κρίστι. Ο Maurice Willson Disher έγραψε ότι “οι λάτρεις των αστυνομικών μυθιστορημάτων συμφωνούν ότι, παρόλο που η ιστορία του θανάτου του ζωγράφου αναφέρεται πολλές φορές και κεντρίζει το ενδιαφέρον, μπορεί να είναι πρόβλημα στην πλοκή δεν μπορούν να μην θαυμάζουν την επιδεξιότητα της συγγραφέως. Η απάντηση στον γρίφο δείχνει την ιδιοφυΐα της”
[Πηγή: https://en.wikipedia.org/wiki/Five_Little_Pigs#cite_note-Disher1943-3].
Ο J D Beresford έγραψε στη The Guardian ότι η Κρίστι δεν μας απογοητεύει ποτέ και τα “Πέντε Μικρά Γουρουνάκια” προβληματίζουν ακόμα και τον πιο ευφυή αναγνώστη. Το στοιχείο που αποκαλύπτει τον δολοφόνο προσφέρει απόλυτη ικανοποίηση. [Πηγή: https://en.wikipedia.org/wiki/Five_Little_Pigs#cite_note-Beresford1943-5].
Ήταν ένα ακόμα εξαιρετικό αστυνομικό μυθιστόρημα της Άγκαθα Κρίστι. Όπως πάντα, δεν βρήκα σύντομα τον δολοφόνο χάρη στην ευρηματική και αριστοτεχνική πλοκή. Αυτό που με ενθουσίασε και με ενθουσιάζει πάντα όταν συμβαίνει είναι το ότι αναδεικνύεται η ανθρώπινη πλευρά και οι αδυναμίες του αγαπημένου Ηρακλή Πουαρό. Εντούτοις, παρόλα αυτά φτάνει στη διαλεύκανση της υπόθεσης με τις γνωστές μεγαλοφυείς μεθόδους του.
Είναι ένα ακόμα crime fiction βιβλίο που προτείνω στους λάτρεις του είδους, αλλά και σε όρους αρέσουν οι γρίφοι.
*Το βιβλίο που απεικονίζεται είναι από τις εκδόσεις Λυχνάρι και ανήκει σε προσωπική συλλογή. Διαβάστηκε στο πλαίσιο του challenge #readchristie25 του @officialagathachristie.