Γράφει η Μπαμπαούση Έλενα, @ithaca_bookodyssey
Το συγκεκριμένο βιβλίο μας ταξιδεύει στην Ιαπωνία και συγκεκριμένα στο Τόκιο, στην συνοικία Τζιμιμπότσο, μια ιστορική συνοικία κατά πως φαίνεται από τα λεγόμενα του βιβλίου χάρη στην ποικιλία παλαιοβιβλιοπωλείων που υπάρχουν αρκετά χρόνια. Η πρωταγωνίστρια μας βρίσκεται σε ένα από αυτά, ιδιοκτησία του θείου της, το βιβλιοπωλείο Μορισάκι, μετά από έναν χωρισμό και την παραίτηση της από την δουλειά της. Αρχίζει να εργάζεται στο κατάστημα, γνωρίζει ανθρώπους, ανθρώπους ξένους, γνώριμα πρόσωπα από το παρελθόν καθώς αλλάζει και η ίδια.
Η περιγραφή θα μπορούσε να τελειώσει εδώ για αυτό το βιβλίο και να σας αφήσω να αποφασίσετε αν σας κεντρίζει τόσο το ενδιαφέρον ώστε να το διαβάσετε ή όχι. Θα σας πω όμως τι με κέντρισε εμένα και γιατί ήθελα να το διαβάσω, πώς γίνεται ένα βιβλίο διακοσίων σελίδων να διαβάζεται σαν βιβλίο οχτακοσίων σελίδων και τι ακριβώς μου άφησε το συγκεκριμένο ανάγνωσμα.
Πιστεύω ότι οι περισσότεροι θα συμφωνήσουμε ότι το εξώφυλλο είναι εκπληκτικό, το ξέρω ότι δεν πρέπει να κρίνουμε ένα βιβλίο από το εξώφυλλο του αλλά κάποιες φορές πέφτω σε αυτήν την παγίδα. Έπειτα η πλοκή μου φάνηκε ενδιαφέρουσα καθώς τα νέα ξεκινήματα στα οποία αναφέρεται το οπισθόφυλλο είναι ελκυστικά από μόνα τους. Τι συνέβη στην πρωταγωνίστρια, γιατί αναγκάστηκε να κάνει αυτό το νέο ξεκίνημα, ποιο ακριβώς είναι αυτό το νέο ξεκίνημα, θα είναι πράγματι κάτι καλύτερο; Αυτά διερωτήθηκα ενστικτωδώς και "προσδέθηκα" για να το ξεκινήσω. Παράλληλα είναι και οι λίγες του σελίδες που με έκαναν να στοιχηματίσω ότι σε μια μέρα θα το έχω τελειώσει (προοικονομία: δεν το τελείωσα σε μια μέρα).
Για να μην σας πάρω από τα μούτρα θα σας πω τι μου άρεσε στο συγκεκριμένο βιβλίο. Με μια λέξη θα μπορούσα να πω η αισθητική του. Φανταστείτε ένα βιβλιοπωλείο ανάμεσα σε μια γειτονιά με πολλά ακόμη βιβλιοπωλεία με εκατοντάδες βιβλία και τόσες ιστορίες να αφηγηθούν. Φανταστείτε ακόμη να μένετε εκεί σε ένα δωμάτιο γεμάτο και αυτό με πόσα βιβλία, μια όαση. Σκεφτείτε τέλος πεζοπορία ανάμεσα στα δέντρα ,στους ήχους της φύσης με τελικό προορισμό ένα πανδοχείο πάνω στο βουνό, κουραστικό θα πείτε αλλά με ωραία θέα.
Σε αυτό το σημείο δυστυχώς τελειώνουν τα θετικά που έχω να πω για αυτό το βιβλίο. Ξέρω ότι παραπάνω σας είπα ότι επέλεξα το συγκεκριμένο για τις λιγοστές του σελίδες αλλά νιώθω τελικά ότι χρειαζόμουν μερικές ακόμη που να εμβαθύνουν περισσότερο σε κάποιες καταστάσεις αλλά και στους χαρακτήρες. Επιπλέον δεν μπόρεσα να βιώσω κανένα έντονο συναίσθημα από το βιβλίο, παρόλο που κάποιες καταστάσεις ήτα χαρμόσυνες, άλλες στενάχωρες κλπ. Μιλάει βέβαια και για σημαντικά θέματα, όπως της άμβλωσης, αρκετά επίκαιρο και για την ελληνική επικαιρότητα.
Στο σύνολο του θα συμφωνήσω με το οπισθόφυλλο , ότι είναι μια απαλή κουβέρτα για να ζεστάνει την καρδιά κάθε βιβλιόφιλου. Ένα γλυκό βιβλίο για να σπάσετε με ένα χαλαρό και ευχάριστο τρόπο την ρουτίνα σας χωρίς όμως να σας κάνει να κλάψετε με αναφιλητά, αφού το ολοκληρώσετε, ίσως βέβαια σας δημιουργηθούν μερικά ερωτήματα. Θα σας αφήσει όμως σίγουρα ένα γλυκό χαμόγελο και μια θαλπωρή, σαν να αγκαλιάζετε τον άνθρωπο σας μετά από μια αρκετά δύσκολη μέρα. Το βιβλίο έχει γίνει και ταινία, την οποία είμαι περίεργη να δω.
Το βιβλίο "Οι μέρες στο βιβλιοπωλείο Μορισάκι" του συγγραφέα Satoshi Yagisawa κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Eλληνικά Γράμματα σε μετάφραση του Άρη Σφακιανάκη και μπορείτε να το δείτε εδώ: https://www.pediobooks.gr/el/products/imeres-sto-vivliopoleio-morisaki?option_variant_id=0