Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Ο συγγραφέας συζητώντας με μια παρέα του στο εξωτερικό, μαθαίνει για την αδικία που υπέστη ένας φίλος φίλου του, από το δικαστικό σύστημα της Γερμανίας. Ο Φρέντερικ Τάλας, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία της θείας του στο πολυτελές ρετιρέ της, που βρισκόταν σε ένα πολυώροφο πάρκινγκ στο κέντρο του Μονάχου το 2006, χωρίς όμως ουσιαστικές αποδείξεις.
Μη μπορώντας να βγάλει από το μυαλό του αυτή την συγκλονιστική ιστορία, ο Μίνως Ευσταθιάδης, παίρνει το 2022 άδεια εισόδου για τη φυλακή υψίστης ασφαλείας του Στράουμπινγκ στη Γερμανία και συναντά τον κρατούμενο, ο οποίος δεν σταμάτησε στιγμή να δηλώνει κατηγορηματικά και στον ίδιο ότι είναι αθώος. Η συνέντευξη ολοκληρώνεται μέσα σε λίγες ώρες, αλλά κατά τη διάρκειά της ο κατάδικος θα καταφέρει να πείσει τον συγγραφέα για την αθωότητα του και τα τελευταία λεπτά μάλιστα, θα συνδέσει την δολοφονία της θείας του με την απαγωγή και στην συνέχεια δολοφονία ενός δεκάχρονου κοριτσιού το 1981 στο δάσος της βαυαρικής λίμνης Άμερ. Για την υπόθεση του κοριτσιού είχε συλληφθεί και καταδικαστεί ένας περιθωριακός κάτοικος εκείνης της περιοχής με ελλιπή έως και ανύπαρκτα αποδεικτικά στοιχεία.
Επιστρέφοντας ο συγγραφέας στην Ελλάδα, θα καταπιαστεί και με την αυτή την έρευνα της υπόθεσης της δολοφονίας του μικρού κοριτσιού και εντέλει θα επισκεφτεί και το σημείο στην Γερμανία όπου τελέστηκε το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα. Όπως αναφέρει ο Μίνως Ευσταθιάδης σε συνεντεύξεις του, ειδικά αυτή την υπόθεση με τον χαμό του δεκάχρονου κοριτσιού την πήρε προσωπικά γιατί έχει και εκείνος μια κόρη στην ίδια ηλικία.
Και για τις δύο υποθέσεις θα ψάξει και θα μελετήσει τα πρακτικά των δικών (έχει σπουδάσει και ο ίδιος νομικά άλλωστε) καθώς και θα βρει και θα συζητήσει με άτομα που εμπλέκονταν στην υπόθεση, δικηγόρους, συγγενείς, φίλους.
Παρόλο που δεν τα καταφέρνει εντέλει να βρει ακράδαντες αποδείξεις για τους πραγματικούς ενόχους των εγκλημάτων, θα αποκαλύψει πολλές από τις αδυναμίες του δικαστικού συστήματος της Γερμανίας. Ενδεικτικά αναφέρω ότι στα γερμανικά ποινικά δικαστήρια, δεν κρατούνται πρακτικά με τις καταθέσεις των μαρτύρων της δίκης, όσο αδύνατο και εξωφρενικό αυτό φαντάζει για την σύγχρονη εποχή.
Το "Σου γράφω από την κοιλιά του κτήνους" είναι ένα κράμα true crime βιβλίου καθώς έχει στοιχεία από δύο πραγματικές δολοφονίες που έλαβαν χώρα στην Γερμανία, δικαστικού θρίλερ καθώς μεγάλο μέρος του περιγράφει τις δίκες που έγιναν για αυτά τα δύο εγκλήματα, αυτοβιογραφίας διότι περιγράφει την εμπλοκή του ίδιου του συγγραφέα και την έρευνα του για τις υποθέσεις, καθώς και δημοσιογραφικού είδους επειδή ο Μίνως Ευσταθιάδης μετατρέπεται σε ρεπόρτερ προκειμένου να αντλήσει όσο περισσότερα στοιχεία γίνεται για τις δύο αυτές υποθέσεις που του κέντρισαν τόσο το ενδιαφέρον.
Η προσωπική εμπλοκή του συγγραφέα και στις δύο υποθέσεις και τα στοιχεία που συγκέντρωσε από την έρευνα τους, μπορεί να μην συντέλεσαν στην διαλεύκανση των υποθέσεων και στην ανακάλυψη των πραγματικών ενόχων, αλλά σίγουρα οδήγησαν σε συγκλονιστικές αποκαλύψεις όσον αφορά το δικαστικό σύστημα της Γερμανίας.
Διαβάζοντας το ως αναγνώστης, βίωσα έντονα το αίσθημα της αδικίας για τους δύο καταδίκους και αυτό το συναίσθημα κλειστοφοβίας που σε κατακλύζει όταν δεν μπορείς να βρεις το δίκιο σου και να εισακουστείς όσο και αν το προσπαθείς.
Οι δύο κατάδικοι στις ιστορίες, ακόμα και αν βάσει κάποιου μικρού ποσοστού είναι πραγματικά ένοχοι, το σίγουρο όμως είναι ότι έχουν πέσει θύματα κακής και άδικης δίκης. Στις συγκεκριμένες υποθέσεις, καταπατήθηκε το τεκμήριο της αθωότητας, το οποίο αναφέρεται ρητά στην Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Το συμπέρασμα από το βιβλίο ένα και μοναδικό : δεν επιτρέπεται τον 21Ο αιώνα στην Ευρώπη και δη στην τόσο πολιτισμένη κατά τα άλλα Γερμανία, να υπάρχουν τέτοιες κακοδικίες και το δικαστικό της σύστημα να είναι τόσο ανάλγητο παρόλες τις γνωματεύσεις των ειδικών υπέρ των καταδίκων και τα ελλιπή αποδεικτικά στοιχεία.
Επειδή ο Μίνως Ευσταθιάδης με την καταπληκτική του πένα, κατάφερε και ενέπλεξε στο ερευνητικό του αυτό εγχείρημα και εμάς το αναγνωστικό κοινό, σαν να είμαστε ένορκοι χωρίς όμως δικαίωμα ψήφου, εύχομαι ολόψυχα να καταφέρει να συμβάλει με όλο το υλικό που συγκέντρωσε στην πραγματική και δίκαιη επίλυση των υποθέσεων.
Για ότι νεότερο έχετε από τις υποθέσεις κ. Ευσταθιάδη θα μας ενημερώσετε;
Επειδή πραγματικά πονέσαμε τους κατά πάσα πιθανότητα αθώους αυτούς ανθρώπους, που κρατούνται τόσα χρόνια άδικα πίσω από τα κάγκελα.
Ο Μίνως Ευσταθιάδης γεννήθηκε το 1967 και σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Ανόβερο.
Έχει γράψει τα μυθιστορήματα" Έξοδος" (2001), "Χωρίς γλώσσα" (2004) και "Το δεύτερο μέρος της νύχτας" (2014) που εκδόθηκε στα γερμανικά (2014). Το μυθιστόρημά του "Ο Δύτης" (2018) εκδόθηκε στα γαλλικά (2020) και στα αραβικά (2023).
Βρέθηκε στη βραχεία λίστα των βραβείων "Athens Prize for Literature" (Ελλάδα), "Violeta Negra Occitanie" (Γαλλία) και "Prix du Livre Europeen" (Ευρώπη). Το μυθιστόρημά του "Κβάντι " εκδόθηκε στα γαλλικά (2023) και το"Σχέδια του χάους" θα κυκλοφορήσει επίσης στα γαλλικά το 2025 και για αυτό το έργο, έχει υπογραφεί επίσης και η τηλεοπτική του μεταφορά.
Το "Σου γράφω από την κοιλιά του κτήνους" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ @metaixmiobooks και μπορείτε να το βρείτε στο κάτωθι link:
https://www.metaixmio.gr/el/products/sou-grafo-apo-thn-koilia-tou-kthnous