Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
«Ο φόνος ήταν η τιμωρία της. Ποια ήταν όμως η αμαρτία της γυναίκας που βρέθηκε νεκρή; Μόνο η επτάχρονη κόρη του θύματος, που ήταν κρυμμένη στο δωμάτιο στη διάρκεια του φόνου, μπορεί να έχει την απάντηση. Ο ντετέκτιβ Χούλνταρ, που μόλις έχει πάρει προαγωγή και νιώθει πελαγωμένος, θα απευθυνθεί στην ψυχολόγο Φρέιγια για να τον βοηθήσει να προσεγγίσει το κοριτσάκι-μάρτυρα κλειδί. Τη συνεργασία τους όμως σκιάζει το πρόσφατο ερωτικό τους παρελθόν. Τα πράγματα περιπλέκονται περισσότερο όταν μία ακόμα γυναίκα δολοφονείται και ένας ραδιοερασιτέχνης, λαμβάνοντας περίεργα μηνύματα που τον συνδέουν και με τα δύο θύματα, ξεκινά τη δική του έρευνα. Ποια είναι η σκοτεινή και μυστηριώδης ιστορία που θέλει να διηγηθεί ο δολοφόνος;»
Πρόκειται για το πρώτο βιβλίο μιας νέας σειράς και η βραβευμένη συγγραφέας υφαίνει ένα αστυνομικό-ψυχολογικό θρίλερ με «βραδυφλεγή» πλοκή που φτάνει στο κρεσέντο και στην αποκάλυψη του δολοφόνου στις τελευταίες σελίδες. Ακολουθεί το κλασικό μοντέλο της Σκανδιναβικής αστυνομικής λογοτεχνίας και περιγράφει ιδιαίτερα γήινους χαρακτήρες. Εδώ, διαπιστώνουμε ότι όλοι οι ήρωες, ακόμα και οι δευτερεύοντες, έχουν αναπτυχθεί με τρόπο που δίνεται η δυνατότητα να γνωρίσουμε τον χαρακτήρα τους και τον ρολο τους. Οι ύποπτοι που «εμφανίζονται» και «εξαφανίζονται» σε κάθε σελίδα και έχουν όλοι κάποιο κίνητρο για φόνο, οι διαρκείς ανατροπές, οι αμφιβολίες που βασανίζουν ακόμα και τους αστυνομικούς και τους παιδοψυχολόγους και το ότι αυτές οι αμφιβολίες τρυπώνουν σιγά σιγά στο μυαλό του αναγνώστη απογειώνουν την αγωνία με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια του.
Στα στοιχεία που προσδίδουν πρωτοτυπία και αποδεικνύουν τη μαεστρία της συγγραφέως συγκαταλέγονται τα σοκαριστικά «όπλα» των εγκλημάτων, καθώς πρόκειται για αντικείμενα καθημερινής χρήσης που όλοι έχουμε στο σπίτι μας (!) και τα κωδικοποιημένα ραδιοφωνικά μηνύματα.
Πέρα, όμως, από το κομμάτι του «crime», η συγγραφέας θίγει με ευαισθησία τα δύσκολα θέματα της αιμομιξίας, της υιοθεσίας και των διαλυμένων οικογενειών. Μέσα από την ιστορία, τίθενται ερωτήματα σχετικά με την ηθική και το κατά πόσο μπορεί να «εξαγνιστεί» ο θύτης που στην ουσία είναι θύμα ή το αν η άγνοια για την καταγωγή τους ή για τα αδέρφια που ενδέχεται να έχουν μπορεί να προστατεύσει τα υιοθετημένα παιδιά. Επίσης, βλέπουμε για ακόμα μια φορά πόσο ότι οι δομές προστασίας των παιδιών στις σκανδιναβικές χώρες (καθώς η Ισλανδία συμπεριλαμβάνεται σε αυτές κατά κάποιον τρόπο) δεν είναι μόνο ιδιαίτερα εξελιγμένες αλλά λειτουργούν άψογα κιόλας.
Παρόλο που εντόπισα μερικά «κλισέ», τα οποία συναντάμε συχνά στα σύγχρονα αστυνομικά μυθιστορήματα, όπως ο αστυνομικός που έχει χάσει τον έλεγχο στην προσωπική του ζωή ή ο εξίσου προβληματικός ανώτερός του, αλλά και ο ένοχος «εύκολος στόχος», το σασπένς έμεινε αμείωτο. Θα σημειώσω, όμως, ότι αυτή τη φορά, η Yrsa με εξέπληξε καθώς η κεντρική ηρωίδα αντιμετωπίζει κι εκείνη ζητήματα στην προσωπική και κοινωνική ζωή της.
Τελικά, η Sigurdardóttir έχει λάβει με το σπαθί της τόσες διακρίσεις όχι μόνο με αυτό το βιβλίο, αλλά και με άλλα. Εδώ, έχουμε ένα θρίλερ που προκαλεί αίσθηση κλειστοφοβίας και φόβου σε ικανοποιητικές δόσεις. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές τριγύρισε στο μυαλό μου η ιδέα του πώς μια πράξη σου που ίσως δεν έχεις καν σκεφτεί ότι μπορεί να έχει αντίκτυπο και να αποτελέσει κίνητρο εκδίκησης... κι εδώ ήρθε η ανατριχίλα. Ό,τι πρέπει για τους λάτρεις του είδους!
Επίσης, να προσθέσω ότι η συγγραφέας συμμετείχε και στη σεναριακή ομάδα της ισλανδικής τηλεοπτικής σειράς «Trapped», η οποία είχε αυτά τα κλειστοφοβικά στοιχεία.
Διάβασα το βιβλίο με την αγαπημένη παρέα της λέσχης ανάγνωσης @saturdays_murder_book_club.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση Αλέξη Καλοφωλιά.
https://www.metaixmio.gr/el/products/dna-2024?gad_source=1&gclid=Cj0KCQjwm5e5BhCWARIsANwm06jTXTBHgTFN87LL-2q9bOTivqhMfG4g_TkiDbusSAjMpM8u-dTZq8EaAqbFEALw_wcB