Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
"Η συνομωσία των αγγέλων" είναι το αγαπημένο μου ανάγνωσμα για το έτος 2024. Αποτελεί ένα αριστοτεχνικά δομημένο μωσαϊκό αφηγήσεων από τρεις γενιές ανδρών, οι οποίοι συνδέονται άρρηκτα με μια μυστηριώδη γυναίκα, την Λίλιθ. Η Λίλιθ που τελικά αποκαλύπτεται ότι είναι ένας έκπτωτος άγγελος, αποτελεί το κεντρικό σημείο αναφοράς της ιστορίας, καθώς η παρουσία της είναι καταλυτική και προκαλεί ριζικές αλλαγές στη ζωή κάθε άνδρα που συναντά.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Η Χριστίνα Καλογήρου, χήρα στα 50 της, δεν εύχεται τίποτα περισσότερο από το να δει την κόρη της ευτυχισμένη. Αυτό της αρκεί... Όμως, για την κόρη της δεν αρκεί. Η Μαρία Καλογήρου σπουδάζει μάρκετινγκ στη Νότια Κορέα και καλεί τη μητέρα της στη Σεούλ για να γιορτάσουν μαζί τα Χριστούγεννα.
Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Ο μονόλογος ενός σκιτσογράφου αποτελεί την πρώτη ποιητική συλλογή της Σοφίας Σιμέλας Θωίδη και περιλαμβάνει οκτώ ποιήματα, με το εκτενέστερο να είναι οι «Αγάπης Διάλογοι». Πηγή έμπνευσης και κεντρικοί θεματικοί άξονες της συλλογής είναι ο Έρωτας, το ανθρώπινο συναίσθημα, η ζωή και η δημιουργία.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Το βιβλίο δημοσιεύτηκε το 1972 και είναι το τελευταίο όπου κάνει την εμφάνισή της η Αριάδνη Όλιβερ. Επίσης, η ιστορία αφορά τις αναμνήσεις και τα προβλήματα με τη μνήμη.
Γιατί, όπως λέει η κ. Όλιβερ, "Οι ελέφαντες θυμούνται αλλά, εμείς είμαστε άνθρωποι και, ευτυχώς, ξεχνάμε..." [Πηγή: https://www.agathachristie.com/stories/elephants-can-remember]
Κάθε φορά που η Αριάδνη Όλιβερ τηλεφωνεί στον Ηρακλή Πουαρό για να του ανακοινώσει ότι θα τον επισκεφθεί, εκείνος είναι σίγουρος ότι θα μπλεχτεί σε μια σκοτεινή υπόθεση. Έτσι και τώρα!
Στο νου του έρχεται μια φιλανθρωπική γιορτή στο Νάσκομπ όπου ένα ανόητο παιχνίδι γύρω από ένα «ψεύτικο" πτώμα τον έφερε μπροστά σε ένα εντελώς αληθινό πτώμα και σε μια αλλοπρόσαλλη γυναίκα που ισχυριζόταν ότι είχε σκοτώσει κάποιον μεν, αλλά δεν ήταν βέβαιη για το πού. Ο Πουαρό δεν φανταζόταν ότι αυτό είχε σχέση με μια απλή αυτοκτονία που είχε συμβεί πριν από δώδεκα χρόνια και η υπόθεση είχε "κλείσει" και μπει στα αρχεία της Σκότλαντ Γιαρντ. Ήταν όντως τόσο απλή εκείνη η απλή υπόθεση;;
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Η νουβέλα του Άκη Παπαντώνη με τίτλο «Η τελευταία αρκούδα του δάσους» κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2023 από τις Εκδόσεις Κίχλη. Ο συγγραφέας αφηγείται σπονδυλωτά τη δύσκολη ενηλικίωση δύο αδερφών, του Θοδωρή και του Νίκου/Νικηφόρου με φόντο την "ηχώ ενός πολέμου που δεν λέει να σβήσει", όπως σημειώνεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Γράφει η Αγγελική Κοτσάμπαση @myreadside_adventures
Η Κατερίνα έχει βγει στο κέντρο της Αθήνας να γιορτάσει τα γενέθλια της. Στην επιστροφή γίνεται μάρτυρας της δολοφονίας μιας νεαρής κοπέλας. Όμως ο δολοφόνος την είδε κι αυτός και τώρα την κυνηγάει. Η κατάσταση παίρνει εφιαλτική τροπή καθώς φοβάται για τη ζωή της. Από την άλλη, η αστυνομία δεν φαίνεται να μπορεί να κάνει και πολλά καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία κι αποδείξεις. Έτσι η Κατερίνα μαζί με την κολλητή της φίλη την Ιωάννα, αποφασίζουν να αναλάβουν δράση για να βρουν τα στοιχεία που θα μπορέσει να χρησιμοποιήσει η αστυνομία. Τότε τα πράγματα πάνε ακόμα πιο στραβά και η πρωταγωνίστρια θα συνειδητοποιήσει πως αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, καθώς ένα σκοτεινό κι επικίνδυνο ταξίδι στον βρόμικο αθηναϊκό υπόκοσμο και το οργανωμένο έγκλημα ξεκινά.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Η Αριάδνη Όλιβερ και ο Ηρακλής Πουαρό συναντιούνται ξανά για να βοηθήσουν τη Νόρμα Ρέσταρικ πιστεύει ότι μπορεί να έχει διαπράξει φόνο. Ο δαιμόνιος ντετέκτιβ απολαμβάνει ήρεμα το πρωινό μου όταν, ξαφνικά, χτυπά την πόρτα του ένα μοντέρνο κορίτσι, με ψηλές μπότες και μάλλινο μακρύ πουλόβερ, θα χτυπούσε την πόρτα του. Δεν είναι το κορίτσι με τη "Λυπημένη ομορφιά" που συγκινεί τον Πουαρό, αλλά ο ασυνήθιστος λόγος της επίσκεψής της κεντρίζει το ενδιαφέρον του. Έχει έρθει να τη συναντήσει επειδή υποθέτει ότι έχει διαπράξει ενα έγκλημα! Και... επίσης ποιο είναι το θύμα;;;
Γραφει η Έλενα Μπαμπαούση, @ithaca_bookodyssey
Αν με ρωτούσαν ποια είναι η χρωματική παλέτα της μητρότητας μάλλον η απάντηση μου θα ήταν η εξής. Κόκκινο για την αγάπη, για την ανιδιοτελή και ανεξάντλητη αγάπη που πηγάζει από τον πρώτο κιόλας χτύπο τους. Γκρίζο για όλες τις ανησυχίες, την κούραση, την εξάντληση που ξεκινάει από την εγκυμοσύνη ακόμη. Ροζ, για την στιγμή που επιτέλους γνωρίζεστε εκείνη την στιγμή που το παίρνεις αγκαλιά σου και νιώθεις να αιωρείσαι στα σύννεφα, αλλά και ύστερα για όλες τις στιγμές χαράς που μοιράζεστε και νιώθεις ότι θα ξεχειλίσεις. Έπειτα μαύρο , για όλες τις φορές που θα κλαίει και δεν ξέρεις πώς θα το ηρεμήσεις , για εκείνες τις στιγμές που παθαίνει κάτι, που έχει μια απλή ίωση, αλλά εσύ καρδιοχτυπάς μέχρι να γίνει καλά ,γιατί ο πόνος του είναι και δικός σου.
Γραφει η @silverchildsbooks
Διάβασα πρόσφατα την ποιητική συλλογή “66+1 θραύσματα για το επέκεινα” του Κώστα Τσιούφη.
Τα ποιήματα είναι όλα γραμμένα με πεζά και δεν έχουν σημεία στίξης, με σκοπό να αιχμαλωτίσουν όλες τις πιθανές ερμηνείες. Στην πλειονότητά τους αποτελούν σκέψεις για το επέκεινα, δηλαδή ό,τι κείται πέρα από τον άνθρωπο, σκέψεις για τη ζωή και για τον θάνατο που αυτή επιφέρει. Ο ποιητής επιλέγει ν’ αναμετρηθεί με αυτό το δύσκολο θέμα, που οι άνθρωποι προτιμούν να ξεχνούν, και, παρόλο που τυγχάνει μηχανικός στο επάγγελμα, δηλαδή μετατρέπει αφηρημένες σκέψεις σε κάτι υλικό, καταφέρνει και το αντίθετο, δηλαδή να μετουσιώσει την ύλη σε πνεύμα.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Η Έλσα είναι σχεδόν εφτά χρονών και δεν μοιάζει με κανένα κορίτσι της ηλικίας της. Είναι ένα μοναχικό παιδί που βρίσκει πληροφορίες στο ίντερνετ, έχει μανία με την ορθογραφία και είναι μεγάλη φαν του Χάρι Πότερ. Η γιαγιά της είναι εβδομήντα εφτά χρονών, είναι ιδιαίτερη προσωπικότητα και όλοι τη θεωρούν θεοπάλαβη. Για την Έλσα, όμως, είναι η καλύτερη (και, ίσως, μοναδική φίλη) που γεμίζει τη ζωη της μαγεία. Είναι έτοιμη για όλα για να προστατεύσει την εγγονή της και να διώξει τη μοναξιά της. Είναι μανιώδης καπνίστρια, έχει μια απάντηση για όλα και πιστεύει ότι οι καλύτεροι άνθρωποι είναι αυτοί που είναι "διαφορετικοί", όπως οι υπερήρωες. Επίσης, η γιαγιά και η "πολιτική ορθότητα" είναι δύο αντίθετες έννοιες.
Γράφει η Έλενα Μπαμπαούση, @ithaca_bookodyssey
Βλέπω τον κέρσορα να αναβοσβήνει στην οθόνη μου και αναρωτιέμαι πόσο εύκολα μπορώ να εκφράσω όλα όσα με έκανε να νιώσω το συγκεκριμένο βιβλίο, πώς μπορεί άλλωστε κάποιος να περιγράψει με τις πιο ταιριαστές λέξεις αυτό που του συμβαίνει μέσα από την πιο χαοτική περίοδο της ζωής του; Γιατί αυτό ακριβώς είναι η μητρότητα ειδικά τα πρώτα χρόνια των παιδιών, ένα χάος και μια θολούρα αρκετές φορές.
Γράφει η Φαίη Χατζηεμμανουήλ, @ book_serotonin
Πόσο δύσκολή ήταν η επίλυση των εγκλημάτων τους προηγούμενους αιώνες; Ειδικά αν αναλογιστούμε την έλλειψη των σύγχρονων μεθόδων της επιστήμης, καθοριστικών για το έργο των ερευνητών, καθώς επίσης και την επικρατούσα αντίληψη στις αρχές της ιστορίας της εγκληματολογίας σύμφωνα με την οποία τα εγκλήματα ήταν έργα των φτωχών, αντίληψη που περιόριζε – αρκετά βολικά σε κάποιες περιπτώσεις - τη λίστα των υπόπτων. Το πολυβραβευμένο βιβλίο «Γραφείο Αποκρυφιστικών Υποθέσεων» του Γάλλου συγγραφέα Eric Fouassier μας δίνει μια μικρή γεύση της αστυνομικής έρευνας του 19ου αιώνα.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
H "Οδός Βαβέλ" αποτελεί μια συλλογή 15 ευφάνταστων διηγηµάτων. Ένας ραδιοπειρατής και οι περιπέτειες του, ένας Άγιος Βασίλης ο οποίος ήρθε αντιμέτωπος με το σκληρό πρόσωπο των ανθρώπων, ένας καλλιτέχνης του δρόμου με μεγάλη επιρροή και διάδραση, ένα κορίτσι που όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει εξερευνήτρια με καύσιμα στο τρένο της ζαχαρωτά, ένας πατέρας που φαίνεται πιο ανώριμος από τον γιο του, είναι λίγοι μόνο από τους πρωταγωνιστές των διηγημάτων.
Γράφει η Ρίτα Μπαούση, @redheadreads_gr
Τα "Έθιμα Ταφής" της Αυστραλής Χάνα Κέντ, είναι ένα από τα πιο αγαπημένα και πολυδιαβασμένα μυθιστορήματα της τελευταίας δεκαετίας, και όχι άδικα. Πρόκειται για το πρωτόλειο της συγγραφέως, ένα βιβλίο εμπνευσμένο από την ιστορία της τελευταίας κατάδικης που εκτελέστηκε στην Ισλανδία, της Άγκνες Μάγκνουσντότιρ. Στα "Έθιμα Ταφής", που μας ταξιδεύουν στην παγωμένη Ισλανδία του 19ου αιώνα, η Κεντ αφηγείται τα αληθινά γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή της νεαρής γυναίκας και την οδήγησαν στην καταδίκη της σε θάνατο. Το βιβλίο, όπως η ίδια η συγγραφέας σημειώνει στον επίλογό του, είναι η μυθιστορηματική εκδοχή των γεγονότων αυτών, ωστόσο ο κύριος κορμός της ιστορίας, δηλαδή το γεγονός της εκτέλεσης, ο τόπος και τα ονόματα των κεντρικότερων ηρώων, έχουν προκύψει από ενδελεχή έρευνα που πραγματοποίησε η ίδια κι έχουν παραμείνει αυτούσια.