Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Παρόλο που δεν είμαι φανατική αυτού του είδους βιβλίων (ψυχολογικό θρίλερ με στοιχεία τρόμου και αποκρυφισμού) το συγκεκριμένο βιβλίο κατάφερε να με κερδίσει από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Ευκολοδιάβαστο, ενδιαφέρον, με ατελείωτη αγωνία και συνεχείς ανατροπές. Παρότι περιέχει αρκετές σκληρές σκηνές με αίμα, βία και σατανιστικές τελετές, στοιχεία που ίσως ξενίσουν κάποιους αναγνώστες, θεωρώ ότι εντάσσονται οργανικά στην πλοκή και συμβάλλουν στη δημιουργία της σκοτεινής και ανατριχιαστικής ατμόσφαιρας του βιβλίου.
Γράφει η Βασιλική Διαμάντη, @diamond.s.world
Πνοή, κάρμα, κισμέτ, πεπρωμένο, ό καθένας μπορεί να το πει όπως θέλει, όμως όλα μιλούν για το ίδιο πράγμα. Ψυχές που ζουν και κατοικούν αιώνια περιμένοντας αυτούς που θα τις δεχτούν για να πορευθούν μαζί τους. Κι όλα αυτά μαζί, οδηγούν τον αναγνώστη στο να βιώσει κάτι βαθύ, να βιώσει την ένωση των κουλτούρων δύο διαφορετικών λαών, τόσο πολιτισμικά όσο και από άποψης θρησκευτικών πεποιθήσεων, της Ελλάδας και της Τουρκίας.
Γράφει η Σιμέλα Θωίδη, @xristof.simelina / @vivliothiki_
Η Τίνα Α. Μιχαηλίδου παρουσιάζεται στο αναγνωστικό κοινό με ένα ακόμα από τα πολλά βιβλία της και πρόκειται για το έργο της “Και στα καλύτερα!”. Το βιβλίο αυτό είναι το δεύτερο με την πρωτιά να κατέχει το έργο της “Και μη χειρότερα”, στο οποίο περιγράφονται σε μορφή, που θυμίζει blog, τα συναισθήματα του χωρισμού, του πόνου και της απόρριψης.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Στην ελληνική επαρχία της δεκαετίας του ’50, οι γυναίκες σιωπούν. Για όσα βλέπουν, για όσα νιώθουν και ζουν. Η Αθανασία μεγαλώνει κι εκείνη μαθαίνοντας να σωπαίνει, αρνείται πεισματικά να παντρευτεί και κλείνεται στον εαυτό της, κρατώντας φυλαγμένα τα μυστικά που τη στοιχειώνουν, αλλά και την παράξενη σχέση της με το νερό που κάνει τις κατσαρόλες να βράζουν όταν θυμώνει και τα ποτήρια να σπάνε στο τρανταχτό της γέλιο. Ο έρωτας θα την παρασύρει ξανά στη ζωή και θα αναζητήσει την ευτυχία στον γάμο και στη μητρότητα, πνίγοντας την ατίθαση, ιδιαίτερη φύση της.
Για πόσο όμως μπορεί κάποιος να κρύψει την αλήθεια του και ποιο είναι το κόστος όταν αυτή αποκαλυφθεί; Όλα όσα λέγονται και κυρίως όλα όσα μένουν στο σκοτάδι θα καθορίσουν τη ζωή της Αθανασίας και της οικογένειάς της, διατρέχοντας τις γενιές σαν αόρατη κλωστή.
Διαβάστε τη νέα κριτική από το athens247 (https://athens247.gr/2026/06/14/varvakeios-agora-neo-astynomiko-mythistorima-tis-pommer-se-atmosfairiko-1960/) για το νέο βιβλίο της Αντιγόνης Πόμμερ με τίτλο "Έγκλημα στη Βαρβάκειο Αγορά" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελτέμι:
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Η θεία Σαρλότ δε λεγόταν πάντα Σαρλότ. Κάποτε, πριν πάει στο Παρίσι και «πάρουν τα μυαλά της αέρα», όπως έλεγε ο μπαμπάς, ήταν απλώς η θεία Καλιρρόη, η αδελφή της μαμάς από την Κοζάνη. Μόλις πάτησε όμως το πόδι της στην Πόλη του Φωτός και άρχισε να μελετά την ιστορία της Αναγέννησης, κάπως σαν να αναγεννήθηκε και η ίδια και από τότε πάντα συστηνόταν ως Σαρλότ.
Η θεία Σαρλότ είχε δύο αγάπες στη ζωή της: τις βεντάλιες και τη Γαλλία. “Οι βεντάλιες δεν είναι απλώς ένα αξεσουάρ μόδας, ma chérie”, έλεγε κάθε φορά που επισκεπτόταν την αγαπημένη της ανιψιά, τη Μυρτώ. “Έχουν γλώσσα και μιλούν, και πρέπει να μάθεις να τις ακούς, γιατί αποκαλύπτουν πολλά συναρπαστικά μυστικά”. Η Μυρτώ δεν καταλάβαινε τότε τι ακριβώς εννοούσε. Ούτε και φανταζόταν ποτέ ότι η θεία Σαρλότ σύντομα θα εξαφανιζόταν μυστηριωδώς και ότι θα έπρεπε να αποκρυπτογραφήσει τα μυστικά της βεντάλιας για να τη σώσει.
Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Το μυθιστόρημα του Κώστα Πετρουλά “Η Φυλακή των Αθώων” εντάσσεται σε εκείνη τη σύγχρονη τάση της ελληνικής πεζογραφίας που επιχειρεί να αναμετρηθεί με την πολιτική εμπειρία όχι ως ιστορικό αποτύπωμα, αλλά ως υπαρξιακή δοκιμασία. Πρόκειται για ένα έργο που περιστρέφεται γύρω από μια αριστερή παράνομη οργάνωση που οδηγείται στην αυτοδιάλυσή της, μετατοπίζοντας σταδιακά το ενδιαφέρον από τη δράση στην εσωτερική φθορά των υποκειμένων της και, κυρίως, στη διάρρηξη της ιδεολογικής τους βεβαιότητας.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα @irinilou_born_to_read
Σε έναν κόσμο γεμάτο πόνο και βία, η Αριάδνη μεγαλώνει χωρίς ελπίδα. Σε ηλικία 22 ετών, πιστεύοντας ότι βρήκε την αληθινή αγάπη, παντρεύεται κάποιον άνδρα που υπόσχεται έναν “παράδεισο”. Όμως η ζωή της μετατρέπεται σε μια ισόβια φυλακή, όπου ο έρωτας γίνεται εφιάλτης και η ελευθερία αργοσβήνει.
Παρά τις δυσκολίες, η γέννηση της κόρης της Ελπίδας γίνεται το μοναδικό φως στο σκοτάδι της. Η Αριάδνη υπομένει κακοποιήσεις και εξευτελισμούς για χάρη της, ενώ η μικρή Ελπίδα μεγαλώνει αναγνωρίζοντας τον πόνο της μητέρας της. Με αποφασιστικότητα, προσπαθεί να την πείσει να φύγουν, να ξεφύγουν από τις αλυσίδες που τις κρατούν δέσμιες.
Μέσα από εσωτερικές συγκρούσεις, δυνατές σκηνές και μια σταδιακή αφύπνιση, η ιστορία κορυφώνεται με την αποφασιστική απόφαση της Αριάδνης να σπάσει τα δεσμά της και να δημιουργήσει μια νέα ζωή γεμάτη φως και ελευθερία. Ή μήπως το παρελθόν της την προδίδει και πάλι;
Γράφει η Βασιλική Διαμάντη, @diamond.s.world
Ένα περίεργο τρίγωνο, η Σαπφώ, η Θεοδώρα και ο Φίλιππος. Ένα μοναστήρι, η μονή της Παναγίας της Ψυχοκρατούσας, να στέκει επιβλητικά στον βράχο. Και στα γαλάζια νερά του Αιγαίου ο ήχος των δελφινιών να σπάει τη σιωπή και να μαγεύει τους "ακροατές" του. Ο μύθος της γοργόνας ένα "γνωστό" μυστικό μεταξύ των κατοίκων της νήσου.
Γράφει η Βασιλική Διαμάντη, @diamond.s.world
«Αστυνομία! Ψηλά τα χέρια! Συλλαμβάνεσαι!»
Μερικές λέξεις αλλά που σου δημιουργούν ένταση!
Γνωρίστηκαν, λατρεύτηκαν, ερωτεύτηκαν παράφορα! Ο λόγος για την ιστορία της Βαλέριας και του Νικόλα. Μιας «κλέφτρας» και ενός αστυνομικού. Δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο διαφορετικά βιώματα ζωής.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Η αυτοβιογραφία "Μη φοβάσαι να ξαναρχίσεις" του Γιάννη Κολέτσου αποτελεί μια βαθιά ανθρώπινη μαρτυρία για τη δύναμη της ψυχής και την αξία της επιμονής. Τον Σεπτέμβριο του 2019, ο 28χρονος Γιάννης, ενώ διασκέδαζε με την παρέα του σε κέντρο της γενέτειρας του στο Βόλο, δέχθηκε βίαιη, άνανδρη και αναίτια επίθεση, η οποία άλλαξε ολοκληρωτικά τη ζωή του.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Μου αρέσει πολύ όταν διαβάζω παραμύθια που θίγουν σημαντικά θέματα, γιατί είναι σημαντικό να έρχονται τα παιδιά σε επαφή, από μικρή ηλικία με ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία γενικότερα και που, πιθανότατα, θα τα απασχολήσουν στο μέλλον. Ένα τέτοιο παραμύθι, που απευθύνεται σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας, είναι το "Περιπέτειες στη λαγουδοχώρα".
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Μια πριγκίπισσα θέλει να εξερευνήσει τον κόσμο.
Ένας βασιλιάς ψάχνει μια συμμαχία.
Ο πόλεμος βρίσκεται έξω από την πόρτα τους.
Μια γνωριμία.
Μια συμφωνία, που θα αλλάξει τα πάντα.
Τα παιχνίδια της μοίρας είναι εδώ.
Εσύ είσαι έτοιμος/η να μπεις στον κόσμο του Νεραϊδόκοσμου;
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Το βιβλίο αφηγείται μια συγκινητική οικογενειακή ιστορία με πρωταγωνιστή τον Κάμντεν Ντάνιελς, έναν άντρα που κουβαλά το βάρος του παρελθόντος του. Έξι χρόνια μετά την συμμετοχή του στις πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, επιστρέφει στην πατρίδα του, την Άλμπα του Κολοράντο, έναν τόπο που είχε ορκιστεί να εγκαταλείψει για πάντα.