Γράφει η Καλλιόπη Καζαγκράντε @K.Kasagrande
Για να περνά η ώρα στο διάλειμμα, η Βέρα και οι φίλες της παίζουν το χαλασμένο τηλέφωνο. Λένε αστεία και εφηβικά μυστικά. Έχει πλάκα. Ώσπου μπαίνει στην ομάδα τους η Άννα. Η Άννα θα ψιθυρίσει στη Βέρα το δικό της οδυνηρό μυστικό. Συγκλονισμένη, εκείνη θα θελήσει να τη βοηθήσει. Πρώτα όμως θα χρειαστεί να βρει η ίδια το θάρρος και τη δύναμη για να μιλήσει δυνατά γι' αυτό που η Άννα, από φόβο μόνο να ψιθυρίζει μπορεί." Ένα graphic novel ενσυναίσθησης για τη σωματική βία στα παιδιά μέσα στην οικογένεια και για τη συμπαράσταση στα θύματά της. Ο συγγραφέας δεν επικεντρώνεται στη βία, δεν την απεικονίζει. Θέλει μόνο να ευαισθητοποιήσει και να προβληματίσει ρίχνοντας φως σε μια συμπεριφορά που δεν "διαπαιδαγωγεί" αλλά ταπεινώνει και πληγώνει το παιδί, κόβοντάς του τα φτερά. Το ξύλο αφήνει σημάδια στο σώμα και στην ψυχή.
Γράφει η @_xristof.simelina_ / @_vivliothiki_
Ένα γρήγορο, τολμηρό και σαθρό ταξίδι υπογράφεται πίσω από τη νουβέλα του Ρ. Λ. Στήβενσον με τίτλο "Δρ Τζέκυλ και Κος Χάιντ". Προσωπικά, δεν είχα γνώση του έργου, μέχρις ότου εκείνο έπεσε στα δάκτυλα μου στο 28ο Παζάρι βιβλίου στην πλατεία Κλαυθμώνος. Εκείνο που μου κέντρισε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον ήταν το έντονο κόκκινο εξώφυλλο του με τον αντρικό λαιμό και το διπλό πρόσωπο, εμπρός και πίσω του κρανίου. Συγκεκριμένα, στις παλάμες μου ακουμπούσε η έκδοση του Αιόλου του 1980. Η χρήση του πολυτονικού συστήματος και των πνευμάτων επάνω στο κίτρινο χαρτί -σαν εφημερίδας- μού προμήνυε κάτι απολαυστικό και σίγουρα γοτθικό.
Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Το "She Starlight" του Gordon Hall είναι ένα έργο που ισορροπεί επικίνδυνα —και γοητευτικά— ανάμεσα στην επιστήμη και το μυστήριο, στη λογική και την πίστη. Μέσα από τη σχέση των δύο επιστημόνων, της Miranda και του Duncan, ο Hall εξερευνά τη βαθύτερη φύση της συνείδησης και τη δυνατότητα του ανθρώπου να υπερβεί τον εαυτό του μέσα από τη γνώση και τον πόνο.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου @the.booklist_
Το παιδικό παραμύθι "Τικ τακ, η καρδούλα θυμάται" η Τίνα Α. Μιχαηλίδου, το εµπνεύστηκε από το βιβλίο της "Γράµµα στον µπαµπά µου" και από την ανάγκη της να βρει τρόπο να µεταφέρει στα παιδιά, την εµπειρία που βίωσε φροντίζοντας τον µπαµπά της που έπασχε από άνοια. Με απλότητα και συγκίνηση αγγίζει ένα τόσο δύσκολο θέμα και το μεταφέρει στον κόσμο των παιδιών με τρόπο φωτεινό και ελπιδοφόρο.
Γράφει η Καλλιόπη Καζαγκράντε @k.Kasagrande
Η Χάιντι, ένα ορφανό κοριτσάκι, πάει να ζήσει με τον ιδιότροπο παππού της σε μια έρημη καλύβα πάνω στα ψηλά βουνά. Γρήγορα θα αγαπήσει τον παππού, τις κορυφές, τα κατσίκια, τους αετούς και τον Πέτρο, τον γιδοβοσκό. Κι όταν αργότερα θα πάει στην πόλη, στο πλούσιο σπίτι, θα αγαπήσει την Κλάρα, το κοριτσάκι στην αναπηρική καρέκλα, αλλά δε θα μπορέσει να ξεχάσει τα ψηλά βουνά και τον αετό που φώναζε: “Μόνο αν βρεις τη δική σου κορυφή, θα είσαι ευτυχισμένος”.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης @philognosia
Για όποιον έχει ασχοληθεί έστω και λίγο με τη θεωρία της λογοτεχνίας, ο Terry Eagleton (γεν. 1943) είναι ένα πολύ γνωστό όνομα, όχι μόνο διεθνώς αλλά και στη χώρα μας, όπου έχουν πλέον μεταφραστεί τα περισσότερα βιβλία του. Το συγκεκριμένο, γραμμένο μία δεκαετία πριν εκδοθεί στη γλώσσα μας, μοιάζει με απόσταγμα όλης της εμπειρίας του συγγραφέα με τη λογοτεχνία και τη θεωρία της, ένα απόσταγμα δοσμένο σε σχετικά απλή μορφή, με δεδομένη την εγγενή δυσκολία του θέματος που πραγματεύεται.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα ανήκει στα ώριμα έργα του Μαρή, αφού δημοσιεύθηκε το 1971, σε συνέχειες στο περιοδικό «Επίκαιρα», κατά την προσφιλή τακτική της εποχής. Είναι ένα από τα μυθιστορήματα με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Μπέκα, συνταξιούχο πλέον. Είμαστε στα χρόνια της δικτατορίας και ήθελε ιδιαίτερη προσοχή, προκειμένου το έργο να περάσει τη λογοκρισία. Ο Μαρής αποδεικνύει τη μαεστρία του και στον τομέα αυτό.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Τρεις δεκαετίες παρά έναν χρόνο μετά το «Νυχτερινό δελτίο», ο αστυνόμος Χαρίτος έχει πια γίνει διευθυντής ασφαλείας Αττικής και το τμήμα ανθρωποκτονιών έχει στελεχωθεί με ανθρώπους του. Μαζί με τη σύζυγό του, την Αδριανή, έχουν μεγαλώσει, έχουν δει την κόρη τους να μεγαλώνει, να σπουδάζει, να παντρεύεται, να σταδιοδρομεί ως δικηγόρος και έχουν αποκτήσει εγγόνι. Όσο για Ζήση, τον παλιό αριστερό αγωνιστή που τώρα φροντίζει ένα άσυλο αστέγων, όχι μόνο διατηρεί την παράδοξη φιλία του με έναν αστυνομικό αλλά πλέον είναι οικογενειακός φίλος.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Το βιβλίο Sophia and Cassius είναι ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει την ιστορία, τη φαντασία, τα χρονοταξίδια, τη μετενσάρκωση, τη μυθολογία καθώς και τον έρωτα.
Γράφει η Όλγα Πόλιου, @olgas.bookland
Επάξια το νόμπελ λογοτεχνίας στη συγκεκριμένη συγγραφέα και ξεκινάω με κατάθεση της προσωπικής μου άποψης για να σας δώσω να καταλάβετε πόσο πολύ με άγγιξε η γραφή της σε αυτό το βιβλίο. Ήταν πραγματικά αυτό που συχνά εμείς οι βιβλιοφάγοι ονομάζουμε, διαμαντάκι.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου @the.booklist_
Η συγγραφέας με το βιβλίο της, απευθύνεται μέσω μιας σειράς επιστολών στον πατέρα της, ο οποίος έφυγε από τη ζωή έπειτα από σκληρή μάχη με την άνοια. Τα γράμματα προσδίδουν αμεσότητα και οικειότητα, δημιουργώντας την αίσθηση πως ο αναγνώστης εισέρχεται σε έναν ιδιαίτερο, προσωπικό διάλογο ανάμεσα σε πατέρα και κόρη, φορτισμένο με μνήμες, συναισθήματα και βαθιά αγάπη.
Γράφει η Βασιλική Διαμάντη, @diamond.s.world
Η Ρόζι, ο Ζακ και η Μυρτώ είναι αδέρφια. Όταν η μαμά τους ενημερώνει ότι θα πάνε οικογενειακώς στη θάλασσα, ενθουσιάζονται. Όλα θα αλλάξουν όταν μπροστά τους θα εμφανιστεί μία γοργόνα. Τότε, ένας νέος κόσμος, πέρα από κάθε φαντασία ξετυλίγεται. Τα τρία αδέρφια καλούνται να βοηθήσουν όχι απλώς μία γοργόνα αλλά ένα ολόκληρο γοργονοχωριό, αποτελούμενο από γοργόνες, γοργόνους και γοργονάκια.
Γράφει η Σοφία Αργυρόπαις, @silverchildsbooks
Ολοκλήρωσα πρόσφατα την τριλογία του “Δράκου της Πρέσπας” της Ιωάννας Μπουραζοπούλου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη, με το τρίτο μέρος “Η μνήμη του πάγου”. Στο βραβευμένο αυτό έργο η συγγραφέας κλείνει τον κύκλο που άνοιξε με την “Κοιλάδα της λάσπης” και την ιστορία του μυθολογικού πλάσματος της ελληνικής πλευράς.
Γράφει η Όλγα Πόλιου, @olgas.bookland
Σίγουρα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα φέτος κι ας είναι η θεματολογία του τόσο οδυνηρή. Πιστεύω πως κάποια βιβλία δεν αξιολογούνται όπως τους αξίζει και χάνονται στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Ευτυχώς που υπάρχει και η κοινότητα των βιβλιοφάγων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ανασύρουν στην επιφάνεια τέτοια σπουδαία βιβλία σαν αυτό.