Γράφει ο Γιάννης Παρίσης @philognosia
Για όποιον έχει ασχοληθεί έστω και λίγο με τη θεωρία της λογοτεχνίας, ο Terry Eagleton (γεν. 1943) είναι ένα πολύ γνωστό όνομα, όχι μόνο διεθνώς αλλά και στη χώρα μας, όπου έχουν πλέον μεταφραστεί τα περισσότερα βιβλία του. Το συγκεκριμένο, γραμμένο μία δεκαετία πριν εκδοθεί στη γλώσσα μας, μοιάζει με απόσταγμα όλης της εμπειρίας του συγγραφέα με τη λογοτεχνία και τη θεωρία της, ένα απόσταγμα δοσμένο σε σχετικά απλή μορφή, με δεδομένη την εγγενή δυσκολία του θέματος που πραγματεύεται.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα ανήκει στα ώριμα έργα του Μαρή, αφού δημοσιεύθηκε το 1971, σε συνέχειες στο περιοδικό «Επίκαιρα», κατά την προσφιλή τακτική της εποχής. Είναι ένα από τα μυθιστορήματα με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Μπέκα, συνταξιούχο πλέον. Είμαστε στα χρόνια της δικτατορίας και ήθελε ιδιαίτερη προσοχή, προκειμένου το έργο να περάσει τη λογοκρισία. Ο Μαρής αποδεικνύει τη μαεστρία του και στον τομέα αυτό.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Τρεις δεκαετίες παρά έναν χρόνο μετά το «Νυχτερινό δελτίο», ο αστυνόμος Χαρίτος έχει πια γίνει διευθυντής ασφαλείας Αττικής και το τμήμα ανθρωποκτονιών έχει στελεχωθεί με ανθρώπους του. Μαζί με τη σύζυγό του, την Αδριανή, έχουν μεγαλώσει, έχουν δει την κόρη τους να μεγαλώνει, να σπουδάζει, να παντρεύεται, να σταδιοδρομεί ως δικηγόρος και έχουν αποκτήσει εγγόνι. Όσο για Ζήση, τον παλιό αριστερό αγωνιστή που τώρα φροντίζει ένα άσυλο αστέγων, όχι μόνο διατηρεί την παράδοξη φιλία του με έναν αστυνομικό αλλά πλέον είναι οικογενειακός φίλος.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Το βιβλίο Sophia and Cassius είναι ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει την ιστορία, τη φαντασία, τα χρονοταξίδια, τη μετενσάρκωση, τη μυθολογία καθώς και τον έρωτα.
Γράφει η Όλγα Πόλιου, @olgas.bookland
Επάξια το νόμπελ λογοτεχνίας στη συγκεκριμένη συγγραφέα και ξεκινάω με κατάθεση της προσωπικής μου άποψης για να σας δώσω να καταλάβετε πόσο πολύ με άγγιξε η γραφή της σε αυτό το βιβλίο. Ήταν πραγματικά αυτό που συχνά εμείς οι βιβλιοφάγοι ονομάζουμε, διαμαντάκι.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου @the.booklist_
Η συγγραφέας με το βιβλίο της, απευθύνεται μέσω μιας σειράς επιστολών στον πατέρα της, ο οποίος έφυγε από τη ζωή έπειτα από σκληρή μάχη με την άνοια. Τα γράμματα προσδίδουν αμεσότητα και οικειότητα, δημιουργώντας την αίσθηση πως ο αναγνώστης εισέρχεται σε έναν ιδιαίτερο, προσωπικό διάλογο ανάμεσα σε πατέρα και κόρη, φορτισμένο με μνήμες, συναισθήματα και βαθιά αγάπη.
Γράφει η Βασιλική Διαμάντη, @diamond.s.world
Η Ρόζι, ο Ζακ και η Μυρτώ είναι αδέρφια. Όταν η μαμά τους ενημερώνει ότι θα πάνε οικογενειακώς στη θάλασσα, ενθουσιάζονται. Όλα θα αλλάξουν όταν μπροστά τους θα εμφανιστεί μία γοργόνα. Τότε, ένας νέος κόσμος, πέρα από κάθε φαντασία ξετυλίγεται. Τα τρία αδέρφια καλούνται να βοηθήσουν όχι απλώς μία γοργόνα αλλά ένα ολόκληρο γοργονοχωριό, αποτελούμενο από γοργόνες, γοργόνους και γοργονάκια.
Γράφει η Σοφία Αργυρόπαις, @silverchildsbooks
Ολοκλήρωσα πρόσφατα την τριλογία του “Δράκου της Πρέσπας” της Ιωάννας Μπουραζοπούλου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη, με το τρίτο μέρος “Η μνήμη του πάγου”. Στο βραβευμένο αυτό έργο η συγγραφέας κλείνει τον κύκλο που άνοιξε με την “Κοιλάδα της λάσπης” και την ιστορία του μυθολογικού πλάσματος της ελληνικής πλευράς.
Γράφει η Όλγα Πόλιου, @olgas.bookland
Σίγουρα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα φέτος κι ας είναι η θεματολογία του τόσο οδυνηρή. Πιστεύω πως κάποια βιβλία δεν αξιολογούνται όπως τους αξίζει και χάνονται στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Ευτυχώς που υπάρχει και η κοινότητα των βιβλιοφάγων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ανασύρουν στην επιφάνεια τέτοια σπουδαία βιβλία σαν αυτό.
Γράφει η Μαρία Αντωνίου, @selidodromos
Το “Φίδι με κεφαλαία” γράφτηκε το 1985 όμως ο συγγραφέας του, Πιερ Λεμέτρ το κράτησε στο συρτάρι του για πάρα πολλά χρόνια. Τελικά το μυθιστόρημα βρήκε τον εκδοτικό του μονοπάτι μόλις το 2021 και στην Ελλάδα εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2022 από τις εκδόσεις Μίνωας.
Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Η Michelle McNamara, στο I’ll Be Gone in the Dark (2018), συνθέτει ένα υβριδικό έργο που ισορροπεί ανάμεσα στο true crime χρονικό, την προσωπική εξομολόγηση και τη συλλογική μνήμη. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο διαβόητος «Golden State Killer» —όνομα που η ίδια καθιέρωσε—, ο οποίος τρομοκράτησε την Καλιφόρνια από τη δεκαετία του ’70 έως τις αρχές του ’80, αφήνοντας πίσω του δεκάδες βιασμούς και φόνους. Η McNamara δεν περιορίζεται σε μια στεγνή ανασύνθεση εγκλημάτων· ακολουθεί τα ίχνη με την εμμονική προσήλωση ερευνήτριας-ντετέκτιβ, αξιοποιώντας αρχειακό υλικό, συνεντεύξεις και προσωπικές σημειώσεις. Ο ίδιος ο τίτλος του βιβλίου, δάνειο από μια φράση που είπε ο δολοφόνος σε ένα από τα υποψήφιά του θύματα, εντείνει την ανατριχιαστική του δύναμη.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Υπάρχει μία μάλλον ξεχασμένη σήμερα ταινία του Brian de Palma, με τον τίτλο "Body double" (1984, ελληνικός τίτλος "Διχασμένο κορμί"). Σε αυτή την ταινία, ο de Palma διασκεδάζει ο ίδιος και ταυτόχρονα ψυχαγωγεί τον θεατή, χτίζοντας μία αρκετά εξωφρενική πλοκή βασισμένη σε δυο πολύ σπουδαίες ταινίες του Alfred Hitchcock: Rear Window (1954, "Σιωπηλός μάρτυς") Vertigo (1958, "Δεσμώτης του ιλίγγου"). Πράγματι, θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά για αυτόν τον κινηματογραφικό φόρο τιμής του de Palma στον μεγάλο μαιτρ του σασπένς αλλά αυτό θα γίνει σε κάποια άλλη ανάρτηση, διότι ήδη ο αναγνώστης αυτής της παραγράφου θα αναρωτιέται αν διαβάζει το σωστό κείμενο!
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
"Σβούρα στρίψε, τα μυστικά σου όλα δείξε"
Ο Χανς, ένας ιδιόρρυθμος ντετέκτιβ, ζει στο Ναύπλιο με τον πρώην αστυνομικό και γερμανικής καταγωγής πατέρα του, ο οποίος τον μεγάλωσε μόνος, λέγοντάς του ότι η μητέρα του πέθανε ενώ ήταν πολύ μικρός σε ηλικία, γι’ αυτό έχει θολές αναμνήσεις από εκείνη. Αγαπημένο του χρώμα είναι το μπλε και αγαπημένο του παιχνίδι είναι μια σβούρα που κουβαλά παντού. Κάθε φορά που νιώθει εγκλωβισμένος ή πιεσμένος εστιάζει το βλέμμα του στην πολύχρωμη σβούρα για να χαλαρώσει και να βρει λύσεις. Επειδή ο Χανς αντιμετωπίζει μια αναπτυξιακή διαταραχή βιώνει τον κοινωνικό αποκλεισμό και πολλοί αμφισβητούν τις ικανότητές του εξαιτίας του ψυχαναγκαστικού και παιδικού τρόπου σκέψης του.
Γράφει η Όλγα Πόλιου, @olgas.bookland
Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν πρέπει να ξεφύγει από τις αναγνώσεις σας. Παρότι δεν επιλέγω συχνά αυτό το είδος, το συγκεκριμένο βιβλίο το απήλαυσα στο έπακρο. Φυσικά έχω παρακολουθήσει και την τηλεοπτική σειρά και μπορώ να πω πως αξίζουν και τα δύο εξίσου.