Γράφει η Σοφία Αργυρόπαις, @silverchildsbooks
Ολοκλήρωσα πρόσφατα την τριλογία του “Δράκου της Πρέσπας” της Ιωάννας Μπουραζοπούλου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη, με το τρίτο μέρος “Η μνήμη του πάγου”. Στο βραβευμένο αυτό έργο η συγγραφέας κλείνει τον κύκλο που άνοιξε με την “Κοιλάδα της λάσπης” και την ιστορία του μυθολογικού πλάσματος της ελληνικής πλευράς.
Γράφει η Όλγα Πόλιου, @olgas.bookland
Σίγουρα από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα φέτος κι ας είναι η θεματολογία του τόσο οδυνηρή. Πιστεύω πως κάποια βιβλία δεν αξιολογούνται όπως τους αξίζει και χάνονται στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Ευτυχώς που υπάρχει και η κοινότητα των βιβλιοφάγων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ανασύρουν στην επιφάνεια τέτοια σπουδαία βιβλία σαν αυτό.
Γράφει η Μαρία Αντωνίου, @selidodromos
Το “Φίδι με κεφαλαία” γράφτηκε το 1985 όμως ο συγγραφέας του, Πιερ Λεμέτρ το κράτησε στο συρτάρι του για πάρα πολλά χρόνια. Τελικά το μυθιστόρημα βρήκε τον εκδοτικό του μονοπάτι μόλις το 2021 και στην Ελλάδα εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2022 από τις εκδόσεις Μίνωας.
Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Η Michelle McNamara, στο I’ll Be Gone in the Dark (2018), συνθέτει ένα υβριδικό έργο που ισορροπεί ανάμεσα στο true crime χρονικό, την προσωπική εξομολόγηση και τη συλλογική μνήμη. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο διαβόητος «Golden State Killer» —όνομα που η ίδια καθιέρωσε—, ο οποίος τρομοκράτησε την Καλιφόρνια από τη δεκαετία του ’70 έως τις αρχές του ’80, αφήνοντας πίσω του δεκάδες βιασμούς και φόνους. Η McNamara δεν περιορίζεται σε μια στεγνή ανασύνθεση εγκλημάτων· ακολουθεί τα ίχνη με την εμμονική προσήλωση ερευνήτριας-ντετέκτιβ, αξιοποιώντας αρχειακό υλικό, συνεντεύξεις και προσωπικές σημειώσεις. Ο ίδιος ο τίτλος του βιβλίου, δάνειο από μια φράση που είπε ο δολοφόνος σε ένα από τα υποψήφιά του θύματα, εντείνει την ανατριχιαστική του δύναμη.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Υπάρχει μία μάλλον ξεχασμένη σήμερα ταινία του Brian de Palma, με τον τίτλο "Body double" (1984, ελληνικός τίτλος "Διχασμένο κορμί"). Σε αυτή την ταινία, ο de Palma διασκεδάζει ο ίδιος και ταυτόχρονα ψυχαγωγεί τον θεατή, χτίζοντας μία αρκετά εξωφρενική πλοκή βασισμένη σε δυο πολύ σπουδαίες ταινίες του Alfred Hitchcock: Rear Window (1954, "Σιωπηλός μάρτυς") Vertigo (1958, "Δεσμώτης του ιλίγγου"). Πράγματι, θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά για αυτόν τον κινηματογραφικό φόρο τιμής του de Palma στον μεγάλο μαιτρ του σασπένς αλλά αυτό θα γίνει σε κάποια άλλη ανάρτηση, διότι ήδη ο αναγνώστης αυτής της παραγράφου θα αναρωτιέται αν διαβάζει το σωστό κείμενο!
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
"Σβούρα στρίψε, τα μυστικά σου όλα δείξε"
Ο Χανς, ένας ιδιόρρυθμος ντετέκτιβ, ζει στο Ναύπλιο με τον πρώην αστυνομικό και γερμανικής καταγωγής πατέρα του, ο οποίος τον μεγάλωσε μόνος, λέγοντάς του ότι η μητέρα του πέθανε ενώ ήταν πολύ μικρός σε ηλικία, γι’ αυτό έχει θολές αναμνήσεις από εκείνη. Αγαπημένο του χρώμα είναι το μπλε και αγαπημένο του παιχνίδι είναι μια σβούρα που κουβαλά παντού. Κάθε φορά που νιώθει εγκλωβισμένος ή πιεσμένος εστιάζει το βλέμμα του στην πολύχρωμη σβούρα για να χαλαρώσει και να βρει λύσεις. Επειδή ο Χανς αντιμετωπίζει μια αναπτυξιακή διαταραχή βιώνει τον κοινωνικό αποκλεισμό και πολλοί αμφισβητούν τις ικανότητές του εξαιτίας του ψυχαναγκαστικού και παιδικού τρόπου σκέψης του.
Γράφει η Όλγα Πόλιου, @olgas.bookland
Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν πρέπει να ξεφύγει από τις αναγνώσεις σας. Παρότι δεν επιλέγω συχνά αυτό το είδος, το συγκεκριμένο βιβλίο το απήλαυσα στο έπακρο. Φυσικά έχω παρακολουθήσει και την τηλεοπτική σειρά και μπορώ να πω πως αξίζουν και τα δύο εξίσου.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Το αστυνομικό μυθιστόρημα δεν ήταν πάντοτε αποδεκτό στη χώρα μας. Πριν μερικές δεκαετίες, οι συγγραφείς τα απέφευγαν για να μη βιώσουν την απόρριψη, ενώ τα λίγα βιβλία ξένων συγγραφέων που μεταφράζονταν και εκδίδονταν, οι αναγνώστες τα διάβαζαν μάλλον στα κρυφά, χωρίς να διαφημίζουν την προτίμησή τους. Η κουλτούρα της εποχής κατέτασσε το αστυνομικό μυθιστόρημα στην παραλογοτεχνία.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου @greek_studyholic
Το αστυνομικό μυθιστόρημα της Ευτυχίας Γιαννάκη μας μεταφέρει την ιστορία του Χάρη Κόκκινου, του αστυνόμου που προσπαθεί να εξιχνιάσει τη δολοφονία ενός σκηνοθέτη. Η αγωνία έφτασε "στο κόκκινο" όπως άλλωστε και το κυρίαρχο χρώμα της τριλογίας βιβλίου.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Η νεοελληνική λογοτεχνία είναι κυριολεκτικά βυθισμένη στην ιστορία. Πώς όμως συνδέεται ένα λογοτεχνικό έργο με την ιστορία; Το έργο του Αλεξάνδρου (πρώτη έκδοση 1974) είναι το κατάλληλο για να διερευνήσουμε τη σχέση ιστορίας και λογοτεχνίας – ή πιο συγκεκριμένα, ιστορίας και μυθοπλασίας.
Η Ερμιόνη και ο Γιάννης απαντούν σε 7 ερωτήσεις για το μυθιστόρημα του
Joël Dicker, "Η αλήθεια για την υπόθεση Χάρρυ Κέμπερτ", μτφ. Γ. Στρίγκος, Πατάκης, 2014
(πρωτότυπος τίτλος, "La Vérité sur l’affaire Harry Quebert", 2012)
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Το βιβλίο "Μια γυναίκα στο Βερολίνο" αποτελεί ένα από τα πιο συγκλονιστικά προσωπικά ημερολόγια που έχουν διασωθεί από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόκειται για μια αυθεντική καταγραφή των γεγονότων που διαδραματίστηκαν στο Βερολίνο, από τις 20 Απριλίου έως τις 22 Ιουνίου 1945, κατά τη διάρκεια της σοβιετικής κατοχής της πόλης. Η συγγραφέας, μια νέα και μορφωμένη γυναίκα της εποχής, αποφάσισε να αποτυπώσει την καθημερινότητα της ίδιας και των συμπολιτών της μέσα στο χάος της κατάρρευσης του Τρίτου Ράιχ.
Γράφει η Όλγα Πόλιου, @olgas.bookland
Νομίζω σε κάθε δικό του βιβλίο που έρχεται στα χέρια μου, τον αγαπώ όλο και περισσότερο. Σύγχρονος, εκφραστικός και ρεαλιστής. Συνδυασμός φωτιά, που λέμε. Ιδανικά στοιχεία για τα δικά μου δεδομένα.
Γράφει η Καλλιόπη Καζαγκράντε @K.Kasagrande
Ένα βιβλίο σταθμός που αγγίζει ένα λεπτό θέμα, της ενδοοικογενειακής βίας, με τόση λεπτότητα και ισορροπία που θα αποτελέσει αντικείμενο μελέτης αλλά και φάρος για όσους έχουν παρόμοιες εμπειρίες.