Γράφει η Καλλιόπη Καζαγκράντε @kalliopikasagrande
Κάτω από τους δρόμους και τα σπίτια, στο Μυστικό Λαγούμι, ζει η Χλόη, μια ξεχωριστή πολύχρωμη αρουρίνα. Η Χλόη είναι γεμάτη φως, ταλέντο και καλοσύνη. Μα η μοναδικότητά της την κάνει "διαφορετική" και δύσκολα αποδεκτή.
Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Το μυθιστόρημα Η γη του Άβελ του Ιωάννη Λαζαρίδη εντάσσεται στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας, ενός λογοτεχνικού είδους που συχνά λειτουργεί ως εργαστήριο ιδεών για την τεχνολογική πρόοδο και τις κοινωνικές της συνέπειες. Η αφήγηση δομείται πάνω στον άξονα της αποστολής Ανδρομέδα, κατά την οποία οι δύο αστροναύτες Νέιθαν Άβελ και Σκωτ Κάιν αναζητούν έναν νέο κατοικήσιμο πλανήτη. Η επιλογή των ονομάτων δεν είναι τυχαία· αντανακλούν το βιβλικό αρχέτυπο της αδελφοκτονίας, παραπέμποντας στην αέναη παρουσία της βίας και του εμφυλίου διχασμού στην ανθρώπινη ιστορία.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου @the.booklist_
Η Έφη Αργυροπούλου αφιερώνει αυτό το παραμύθι για ενήλικες στους γονείς της, που άθελά τους τη μεγάλωσαν με βία λόγω της λανθασμένης διαπαιδαγώγησης που είχαν λάβει και οι ίδιοι από τους δικούς τους γονείς. Μέσα από τις σελίδες του "Μαμά, θέλω κάτι να σου πω", εκφράζει όλα όσα θα ήθελε να τους πει και δεν βρήκε ποτέ το θάρρος.
Γράφει η Έλενα Στεργιοπούλου, @theluminoustypewriter
Περίμενε! Ναι, σε σένα μιλάω. Σε σένα, που ακούς για βιβλία αυτοβοήθειας και τρέχεις μακριά, αν και δεν έχεις διαβάσει ούτε ένα. Σε σένα, που θέλεις να προχωρήσεις με τα όνειρά σου, με τη ζωή σου, αλλά κάτι σε εμποδίζει. Σε σένα, που πιέζεσαι και βρίσκεις διέξοδο στο φαγητό, ή σε άλλες επιβλαβείς συνήθειες. Σε σένα που θέλεις μια αλλαγή στη ζωή σου, να ξεκολλήσεις από το παρελθόν. Κυρίως, σε σένα, που θέλεις να φροντίσεις τον εαυτό σου. Μείνε λίγο μαζί μου και θα δεις.
Γράφει η Ελένη Καραχανίδη @elenikarachanidi_author
Το βιβλίο που στο πρωτότυπο τιτλοφορείται “Marrom e Amarelo" και θα μεταφραζόταν κάπως σαν «Καφέ και Κίτρινο» χρησιμοποιεί τις λέξεις συμβολικά και όχι με τον αμιγώς χρωματικό τους ρόλο καθώς επί της ουσίας αναφέρεται στο χρώμα δέρματος των δύο πρωταγωνιστών, ο ένας πιο σκουρόχρωμος και ο άλλος πιο ανοιχτόχρωμος. Στα Αγγλικά, και μετέπειτα στα ελληνικά, επιλέχτηκε για τον τίτλο η λέξη Φαινότυποι.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα @irinilou_born_to_read
Το Hidden Pictures είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ με δόσεις υπερφυσικού τρόμου, που καταφέρνει να συνδυάσει έντονη αγωνία με συγκινητικά κοινωνικά θέματα, όπως ο εθισμός, η δεύτερη ευκαιρία και η εμπιστοσύνη. Είναι ένα μυθιστόρημα που εντυπωσιάζει, ενώ ακόμα και ο "βασιλιάς" Στίβεν Κινγκ έγραψε διθυραμβικά σχόλια!
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Σε μια εποχή που μας βομβαρδίζει καθημερινά με συνθήματα όπως "γίνε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου", " μπορείς να το πραγματοποιήσεις οτιδήποτε σκεφτείς ", "ξεχώρισε" και "εκπλήρωσε το δυναμικό σου", η πίεση για αυτοβελτίωση είναι μεγάλη. Παράλληλα όμως, βλέπουμε το άγχος, τη μοναξιά και την κατάθλιψη να αυξάνονται με ανησυχητικούς ρυθμούς. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Δημήτρης Φλαμούρης έρχεται με το βιβλίο του "Το Αντίδοτο" να μας ταρακουνήσει, προτείνοντας μια ριζικά διαφορετική οπτική: έχετε σκεφτεί ότι πολλές από τις συνταγές ευτυχίας της εποχής μας είναι στην πραγματικότητα το ίδιο το δηλητήριο που μας αρρωσταίνει;
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Μερικά βιβλία πρέπει να τα αφήσεις να «κάτσουν» μέσα σου. Να μεστώσουν. Να γίνουν ένα με το μυαλό σου. Ένα από αυτά τα βιβλία είναι το "Η γυναίκα της άμμου" του Kōbō Abe που το διάβασα πέρσι το καλοκαίρι. Ένα βιβλίο που έχει χαρακτηριστεί - εύστοχα κατά την άποψή μου- απόκοσμο και μοναδικό, το οποίο μπορεί εύκολα να το επιβεβαιώσει κάποιος ακόμα και διαβάζοντας μόνο το οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Γράφει η Σιμέλα Θωίδη, @_xristof.simelina_
Πριν από μερικές εβδομάδες έπεσε στα χέρια μου εξ ουρανού ένα έργο, με το οποίο πέρασα δυο ημέρες γεμάτες ταξίδι ανάμεσα στα λεπτά του φύλλα. Κάποια βιβλία μπορούν να μεταμορφωθούν σε βάρκες ή ίσως σε πέδιλα για σκι, και άπαξ και βάλεις τη ζώνη σου, η μοναδική εμπειρία τους είναι μονόδρομος. Το συγκεκριμένο έργο, το "Στη γύρα", είναι το πρώτο βιβλίο της Ελισάβετ Φωτοπούλου, μιας νέας συγγραφέως με σκέρτσο στη γραφή της και έντονη κριτική στο συνδυασμό των λέξεων της. Αν και η ίδια είναι εξαιρετικά νέα, το μαγικό συστατικό της γραφής της είναι η οξύνοια και η παρατηρητικότητα της. Πώς άλλωστε μπορεί κανείς να γράψει φιλοσοφημένη σάτιρα στη σύγχρονη ασθματική εποχή μας; Κάποιοι άνθρωποι είναι για να γράψουν.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα @irinilou_born_to_read
Η Ελένη Παναγίδου γράφει ένα παραμύθι σε στοίχους για μικρούς και μεγάλους. Μέσα από το χιουμοριστικό ύφος μεταδίδονται σημαντικά μηνύματα και αξίες όπως η ευγένεια, η συγχώρεση, το να ζητάμε συγγνώμη και η αγάπη.
Η κυρία Ευγενία φτιάχνει χειροποίητα γλυκά, τα οποία τοποθετεί σε βαζάκια στη σειρά στη κουζίνα της. Ένα από αυτά δεν περιέχει γλυκό αλλά είναι το “βαζάκι με το μυστικό”, που ξυπνά την περιέργεια στο γείτονα, τον κύριο Ζαχαρία, ο οποίος είναι γνωστός και ως "Ζαχαρίας ο φασαρίας" – κάποιος που δεν δείχνει να απολαμβάνει καθόλου τα γλυκά! Αυτή η περιέργεια αποτελεί τον κινητήριο μοχλό της ιστορίας: Θα καταφέρει να φτάσει στο μυστικό βαζάκι; Τι πραγματικά κρύβει μέσα;;;
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα @irinilou_born_to_read
"Δύσκολο να μπορείς ν' αρέσεις σε όλους. Ακόμη δυσκολότερο να μπορείς ν' αρέσεις σε σένα!"
Η Ανδριάνα Ματθαίου γράφει μια τρυφερή ιστορία για παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Το μυθιστόρημα "Πώς Έγινα Καλόγρια" του Σέσαρ Άιρα συνιστά ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αισθητικής του Αργεντινού συγγραφέα, ο οποίος παίζει με τις αφηγηματικές συμβάσεις, εναλλάσσοντας είδη, ύφος και αφηγηματικές τεχνικές με ριζοσπαστικό - θα λέγαμε - τρόπο. Στο έργο αυτό, ο Άιρα υφαίνει μια εξομολογητική ιστορία ενηλικίωσης στην οποία η "ταυτότητα" του αφηγητή αποδομείται, παραμένοντας αμφίσημη έως και το τελευταίο κεφάλαιο.
Γράφει η Σιμέλα Θωίδη, @_xristof.simelina_
Μια πολύτιμη συλλογή βιβλίων κρύβεται πίσω από το γνωστό και αναγνωρισμένο όνομα ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του 20ου αιώνα, Τζωρτζ Όργουελ. Ο παγκόσμια αγαπητός συγγραφέας, Όργουελ, είναι γνωστός στο κοινό του με δύο σπουδαία έργα, τα: «1984: Ο Μεγάλος Αδερφός» και «Η φάρμα των ζώων». Μολαταύτα, στην προσωπική του βιβλιοθήκη συγγραφής μπορεί κανείς να ανακαλύψει μια ποικιλία πολύτιμων βιβλίων γεμάτων νοήματα μέσα σε μοναδικές πλοκές. Για ένα από αυτά τα βιβλία λοιπόν, θα γίνει λόγος, το δεύτερο συγγραφικά βιβλίο του με τίτλο «Οι μέρες της Βιρμανίας».
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Ο Στιβ Γουίλερ απολαμβάνει τη ζωή του ως συνταξιούχου αστυνομικού. Κάνει μία στο τόσο και καμιά έρευνα, αλλά προτιμά τις γνώριμες συνήθειες και το πρόγραμμά του: το κουίζ στην παμπ τις Τετάρτες, το αγαπημένο του παγκάκι, τον γάτο του που τον περιμένει όταν γυρίζει σπίτι. Οι περιπετειώδεις μέρες έχουν περάσει ανεπιστρεπτί γι’ αυτόν. Η αδρεναλίνη είναι πλέον υπόθεση της νύφης του, της Έιμι.