Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Σε κάθε γωνιά του δρόμου κρύβεται μια ιστορία. Η Μανταλένα το ξέρει καλύτερα από τον καθένα. Χήρα στα σαράντα της, έχει αποφασίσει να μετατρέψει ένα παλιό κτίριο στο κέντρο της Λισαβόνας σε ξενοδοχείο, ρισκάροντας τις οικονομίες και τα όνειρά της. Καθώς οι εργασίες προχωρούν, η Μανταλένα ανακαλύπτει τυχαία ένα παλιό σημειωματάριο υπογεγραμμένο από τη Μαρία Μπαρέιρος. Οι σελίδες αποκαλύπτουν τη διαδρομή αυτής της νεαρής χωριατοπούλας, η οποία έφτασε το 1907 σε μια Λισαβόνα που μεταμορφωνόταν, για να εργαστεί ως γκουβερνάντα σε μια οικογένεια επιφανών αστών. Εκεί βρέθηκε στη δίνη μεγάλων αναταράξεων της πορτογαλικής κοινωνίας, καθώς παραδόσεις αιώνων συγκρούονταν με την ανάδυση μιας νέας εποχής. Καθώς βυθίζεται στην ανάγνωση, η Μανταλένα ανακαλύπτει ότι η ιστορία της γκουβερνάντας ίσως φωτίσει και τη δική της, αυτή που πασχίζει να χτίσει.
Γράφει η Βασιλική Διαμάντη, @diamond.s.world
Δύο ιστορίες, σε δύο νησιά, σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα.
Κέρκυρα 1969. Η εντεκάχρονη Πιερίνα βλέπει το σκληρό πρόσωπο της ζωής στην πιο τρυφερή της ηλικία. Παρ’ όλα αυτά πολλά θα ανατραπούν στη ζωή της μόλις επισκεφτεί την έπαυλη της οικογένειας Σαντρίνι. Όλη, σχεδόν, η οικογένεια θα την αγκαλιάσει κι ας είναι μία φτωχή και ορφανή κοπελίτσα από κατώτερη τάξη. Ο Πάολο, γιος της πλούσιας οικογένειας, χρόνο με τον χρόνο αποκτά ένα ιδιαίτερο δέσιμο με την piccolina του και θα μπλεχτεί στα δίχτυα του έρωτα.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα που υπερβαίνει τα όρια του αστυνομικού και του πολιτικού αφηγήματος, εξελισσόμενο σε μια βαθιά υπαρξιακή αναζήτηση γύρω από την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και τις ανθρώπινες επιλογές.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
«Για το μέλλον μπορεί κανείς να μιλήσει μόνο στον αόριστο και στον ενεστώτα» γράφει ο Μιχάλης Μακρόπουλος στο βιβλίο του «Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον» και εγώ, έχοντάς το διαβάσει μονορούφι, θα συμπληρώσω λέγοντας πως γράφει για ένα μέλλον που υπάρχει στο παρόν.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Η Υποταγή είναι ένα από τα πολυσυζητημένα μυθιστορήματα του Μισέλ Ουελμπέκ και από εκείνα που προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις ήδη από την ημέρα της κυκλοφορίας τους. Με φόντο μια Γαλλία του κοντινού μέλλοντος, ο συγγραφέας δημιουργεί ένα σενάριο πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών που φαίνεται να λειτουργεί ως προσπάθεια του να ξορκίσει τα ξενοφοβικά του συναισθήματα.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Κάποτε, αν μας ακολουθούσε κάποιος άγνωστος, θα νιώθαμε εγκλωβισμένοι και τρομαγμένοι. Στις μέρες μας, πλήθος κόσμου πασχίζει να αποκτήσει followers και να γίνουν influencers με στόχο το εύκολο χρήμα και την επιβεβαίωση.
Η Χριστίνα δουλεύει πωλήτρια σε κατάστημα ρούχων και ονειρεύεται να γίνει διάσημη influencer. Όταν ανακαλύπτει ένα ψεύτικο προφίλ που χρησιμοποιεί τις φωτογραφίες της, η εμμονή της να βρει ποιος ευθύνεται θα την εξωθήσει στα άκρα. Και όταν εντοπίζεται το πτώμα μιας γυναίκας, η Χριστίνα θα βρεθεί στο μέσο των ερευνών.Ο αστυνόμος Μιχαηλίδης αναλαμβάνει την εξιχνίαση της δολοφονίας και σύντομα η Χριστίνα θα γίνει η δική του εμμονή. Μόνο που σε αυτό το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι δεν υπάρχουν νικητές, μόνο χαμένοι.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Όταν η αστυνομία λαμβάνει μια επιστολή από κάποιον που απειλεί να σκοτώσει "13 αθώους και 1 ένοχο" ως εξιλέωση για τον άδικο θάνατο ενός αθώου, η ντετέκτιβ Ίζι Τζέινς δεν ξέρει τι να υποθέσει. Καθώς ξετυλίγεται η έρευνα, η Ίζι συνειδητοποιεί ότι ο αποστολέας του γράμματος σοβαρολογεί, και ζητάει βοήθεια από τη φίλη της Χόλι Γκίμπνι. Στο μεταξύ, η Κέιτ ΜακΚέι, μια αμφιλεγόμενη, δυναμική ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών ξεκινά μια περιοδεία με ομιλίες σε όλη τη χώρα. Ένας σφοδρός πολέμιος του μηνύματος που προωθεί η Κέιτ την έχει βάλει στο στόχαστρο και προκαλεί επεισόδια στις δημόσιες εμφανίσεις της. Καθώς ο διώκτης γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνος, η Χόλι προσλαμβάνεται ως σωματοφύλακας της Κέιτ. Με μια χορεία καθηλωτικών χαρακτήρων, παλιών και νέων, αυτές οι παράλληλες αφηγήσεις συγκλίνουν σε μια ανατριχιαστική και θεαματική κατάληξη - ένας άθλος μυθοπλασίας, που μόνο ο Στίβεν Κίνγκ θα μπορούσε να φέρει σε πέρας.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Παρόλο που δεν είμαι φανατική αυτού του είδους βιβλίων (ψυχολογικό θρίλερ με στοιχεία τρόμου και αποκρυφισμού) το συγκεκριμένο βιβλίο κατάφερε να με κερδίσει από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Ευκολοδιάβαστο, ενδιαφέρον, με ατελείωτη αγωνία και συνεχείς ανατροπές. Παρότι περιέχει αρκετές σκληρές σκηνές με αίμα, βία και σατανιστικές τελετές, στοιχεία που ίσως ξενίσουν κάποιους αναγνώστες, θεωρώ ότι εντάσσονται οργανικά στην πλοκή και συμβάλλουν στη δημιουργία της σκοτεινής και ανατριχιαστικής ατμόσφαιρας του βιβλίου.
Γράφει η Βασιλική Διαμάντη, @diamond.s.world
Πνοή, κάρμα, κισμέτ, πεπρωμένο, ό καθένας μπορεί να το πει όπως θέλει, όμως όλα μιλούν για το ίδιο πράγμα. Ψυχές που ζουν και κατοικούν αιώνια περιμένοντας αυτούς που θα τις δεχτούν για να πορευθούν μαζί τους. Κι όλα αυτά μαζί, οδηγούν τον αναγνώστη στο να βιώσει κάτι βαθύ, να βιώσει την ένωση των κουλτούρων δύο διαφορετικών λαών, τόσο πολιτισμικά όσο και από άποψης θρησκευτικών πεποιθήσεων, της Ελλάδας και της Τουρκίας.
Γράφει η Σιμέλα Θωίδη, @xristof.simelina / @vivliothiki_
Η Τίνα Α. Μιχαηλίδου παρουσιάζεται στο αναγνωστικό κοινό με ένα ακόμα από τα πολλά βιβλία της και πρόκειται για το έργο της “Και στα καλύτερα!”. Το βιβλίο αυτό είναι το δεύτερο με την πρωτιά να κατέχει το έργο της “Και μη χειρότερα”, στο οποίο περιγράφονται σε μορφή, που θυμίζει blog, τα συναισθήματα του χωρισμού, του πόνου και της απόρριψης.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Στην ελληνική επαρχία της δεκαετίας του ’50, οι γυναίκες σιωπούν. Για όσα βλέπουν, για όσα νιώθουν και ζουν. Η Αθανασία μεγαλώνει κι εκείνη μαθαίνοντας να σωπαίνει, αρνείται πεισματικά να παντρευτεί και κλείνεται στον εαυτό της, κρατώντας φυλαγμένα τα μυστικά που τη στοιχειώνουν, αλλά και την παράξενη σχέση της με το νερό που κάνει τις κατσαρόλες να βράζουν όταν θυμώνει και τα ποτήρια να σπάνε στο τρανταχτό της γέλιο. Ο έρωτας θα την παρασύρει ξανά στη ζωή και θα αναζητήσει την ευτυχία στον γάμο και στη μητρότητα, πνίγοντας την ατίθαση, ιδιαίτερη φύση της.
Για πόσο όμως μπορεί κάποιος να κρύψει την αλήθεια του και ποιο είναι το κόστος όταν αυτή αποκαλυφθεί; Όλα όσα λέγονται και κυρίως όλα όσα μένουν στο σκοτάδι θα καθορίσουν τη ζωή της Αθανασίας και της οικογένειάς της, διατρέχοντας τις γενιές σαν αόρατη κλωστή.
Διαβάστε τη νέα κριτική από το athens247 (https://athens247.gr/2026/06/14/varvakeios-agora-neo-astynomiko-mythistorima-tis-pommer-se-atmosfairiko-1960/) για το νέο βιβλίο της Αντιγόνης Πόμμερ με τίτλο "Έγκλημα στη Βαρβάκειο Αγορά" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελτέμι:
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Η θεία Σαρλότ δε λεγόταν πάντα Σαρλότ. Κάποτε, πριν πάει στο Παρίσι και «πάρουν τα μυαλά της αέρα», όπως έλεγε ο μπαμπάς, ήταν απλώς η θεία Καλιρρόη, η αδελφή της μαμάς από την Κοζάνη. Μόλις πάτησε όμως το πόδι της στην Πόλη του Φωτός και άρχισε να μελετά την ιστορία της Αναγέννησης, κάπως σαν να αναγεννήθηκε και η ίδια και από τότε πάντα συστηνόταν ως Σαρλότ.
Η θεία Σαρλότ είχε δύο αγάπες στη ζωή της: τις βεντάλιες και τη Γαλλία. “Οι βεντάλιες δεν είναι απλώς ένα αξεσουάρ μόδας, ma chérie”, έλεγε κάθε φορά που επισκεπτόταν την αγαπημένη της ανιψιά, τη Μυρτώ. “Έχουν γλώσσα και μιλούν, και πρέπει να μάθεις να τις ακούς, γιατί αποκαλύπτουν πολλά συναρπαστικά μυστικά”. Η Μυρτώ δεν καταλάβαινε τότε τι ακριβώς εννοούσε. Ούτε και φανταζόταν ποτέ ότι η θεία Σαρλότ σύντομα θα εξαφανιζόταν μυστηριωδώς και ότι θα έπρεπε να αποκρυπτογραφήσει τα μυστικά της βεντάλιας για να τη σώσει.
Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Το μυθιστόρημα του Κώστα Πετρουλά “Η Φυλακή των Αθώων” εντάσσεται σε εκείνη τη σύγχρονη τάση της ελληνικής πεζογραφίας που επιχειρεί να αναμετρηθεί με την πολιτική εμπειρία όχι ως ιστορικό αποτύπωμα, αλλά ως υπαρξιακή δοκιμασία. Πρόκειται για ένα έργο που περιστρέφεται γύρω από μια αριστερή παράνομη οργάνωση που οδηγείται στην αυτοδιάλυσή της, μετατοπίζοντας σταδιακά το ενδιαφέρον από τη δράση στην εσωτερική φθορά των υποκειμένων της και, κυρίως, στη διάρρηξη της ιδεολογικής τους βεβαιότητας.