Γράφει η Βασιλική Διαμαντή @diamond.s.world
Η Σαμμανή είναι η έκπτωτη θεά, η οποία θα ηττηθεί από τον δαίμονα Ταβαέτ και χάνοντας τη θεϊκή της υπόσταση θα βρεθεί με ανθρώπινη μορφή στη γη. Μαζί της θα “συνταξιδέψει” και ο εκλεκτός της και καλός της, Βικά. Στη νέα της ταυτότητα, ως άνθρωπος πλέον, η Σαμμανή γίνεται η εύθραυστη και ευαίσθητη Λίζα. Το μητρικό χάδι δε θα το νιώσει ποτέ. Μόνο απόρριψη, βία και υποβιβασμό θα βιώσει από τη μητέρα της. Δύο άντρες θα διεκδικήσουν την αγάπη της. Ο ένας θα είναι ο Λευτέρης και ο άλλος ο Έκτορας.
Γράφει η Σοφία Σιμέλα Θωίδη @_xristof.simelina_, @_vivliothiki_
Η ανάγνωση ενός βιβλίου τρόμου με στοιχειωμένα μέρη και μακάβριους θανάτους ήταν εξ αρχής μια μεγάλη πρόκληση για εμένα. Διαλέγοντας λοιπόν από τη βιβλιοθήκη μου την πρόσφατη και τόσο φρέσκια προσθήκη της, τα “Στοιχειωμένα Σπίτια” από τις εκδόσεις Πηγή, ο Πόε με κοιτούσε θλιμμένος με στενεμένα μάτια και σκονισμένος από το κάτω ράφι. Η αλήθεια είναι πως έχω μια έμμονη τάση να διαβάζω τα βιβλία που μόλις έχω αγοράσει αφήνοντας πίσω στην TBR μου πολλά υπεροπτικά βλέμματα από τα παλιά μου βιβλία. Ωστόσο, πιστεύω πως η επιλογή μου ήταν καλή και παρακάτω θα σάς διασαφηνίσω το γιατί.
Γράφει η Μαρία Αντωνίου, @selidodromos
Η “Αγγελία” αποτελεί το πρώτο μυθιστόρημα από την σειρά βιβλίων της Freida McFadden με πρωταγωνίστρια την Μίλι (Βιλελμίνα) Καλογουέϊ. Η Μίλι πέρασε τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής της στη φυλακή. Μετά την αποφυλάκιση της ψάχνει μια ευκαιρία για εργασία ώστε να επανενταχθεί στην κοινωνία και να έχει μια απόλυτα φυσιολογική ζωή. Διαβάζοντας για την αγγελία μίας οικογένειας που αναζητά μια οικιακή βοηθό βρίσκει την κατάλληλη στιγμή ώστε να βρει την τέλεια εργασία. Θα έρθουν όμως τα πράγματα έτσι όπως τα ονειρεύεται;
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Ας φανταστούμε ότι είναι αρχές καλοκαιριού και το πλοίο της γραμμής μας φέρνει στις Κυκλάδες. Αποβιβαζόμαστε και αντικρίζουμε το τοπίο. Ποιες λέξεις έρχονται στο νου; Λιτότητα, σίγουρα. Αυστηρότητα. Αφαίρεση. Αλλά και ένταση, την οποία προκαλεί η συνύπαρξη του άγονου εδάφους και της πέτρας, με την αρμύρα της θάλασσας και τον καυτό ήλιο. Ας έρθουμε τώρα σε ένα οποιοδήποτε μαθηματικό πρόβλημα. Άλγεβρα ή γεωμετρία – δεν έχει σημασία. Αν το σκεφτούμε, έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά: λιτότητα και αυστηρότητα στη διατύπωση, αφαίρεση εξ ορισμού, αφού οι μαθηματικές έννοιες είναι μια μορφή αφηρημένης σκέψης, ένταση στην προσπάθεια να βρεθεί η λύση.
Γράφει η Σοφία Αργυρόπαις, @silverchildsbooks
Διάβασα πρόσφατα το διήγημα “Γουΐλιαμ Γουΐλσον” του Έντγκαρ Άλαν Πόε που κυκλοφόρησε στη σειρά “Τα μικρά” των Εκδόσεων Μεταίχμιο σε μετάφραση Κατερίνας Σχινά.
Γράφει η Καλλιόπη Καζαγκράντε @kalliopikasagrande
Κάτω από τους δρόμους και τα σπίτια, στο Μυστικό Λαγούμι, ζει η Χλόη, μια ξεχωριστή πολύχρωμη αρουρίνα. Η Χλόη είναι γεμάτη φως, ταλέντο και καλοσύνη. Μα η μοναδικότητά της την κάνει "διαφορετική" και δύσκολα αποδεκτή.
Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Το μυθιστόρημα Η γη του Άβελ του Ιωάννη Λαζαρίδη εντάσσεται στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας, ενός λογοτεχνικού είδους που συχνά λειτουργεί ως εργαστήριο ιδεών για την τεχνολογική πρόοδο και τις κοινωνικές της συνέπειες. Η αφήγηση δομείται πάνω στον άξονα της αποστολής Ανδρομέδα, κατά την οποία οι δύο αστροναύτες Νέιθαν Άβελ και Σκωτ Κάιν αναζητούν έναν νέο κατοικήσιμο πλανήτη. Η επιλογή των ονομάτων δεν είναι τυχαία· αντανακλούν το βιβλικό αρχέτυπο της αδελφοκτονίας, παραπέμποντας στην αέναη παρουσία της βίας και του εμφυλίου διχασμού στην ανθρώπινη ιστορία.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου @the.booklist_
Η Έφη Αργυροπούλου αφιερώνει αυτό το παραμύθι για ενήλικες στους γονείς της, που άθελά τους τη μεγάλωσαν με βία λόγω της λανθασμένης διαπαιδαγώγησης που είχαν λάβει και οι ίδιοι από τους δικούς τους γονείς. Μέσα από τις σελίδες του "Μαμά, θέλω κάτι να σου πω", εκφράζει όλα όσα θα ήθελε να τους πει και δεν βρήκε ποτέ το θάρρος.
Γράφει η Έλενα Στεργιοπούλου, @theluminoustypewriter
Περίμενε! Ναι, σε σένα μιλάω. Σε σένα, που ακούς για βιβλία αυτοβοήθειας και τρέχεις μακριά, αν και δεν έχεις διαβάσει ούτε ένα. Σε σένα, που θέλεις να προχωρήσεις με τα όνειρά σου, με τη ζωή σου, αλλά κάτι σε εμποδίζει. Σε σένα, που πιέζεσαι και βρίσκεις διέξοδο στο φαγητό, ή σε άλλες επιβλαβείς συνήθειες. Σε σένα που θέλεις μια αλλαγή στη ζωή σου, να ξεκολλήσεις από το παρελθόν. Κυρίως, σε σένα, που θέλεις να φροντίσεις τον εαυτό σου. Μείνε λίγο μαζί μου και θα δεις.
Γράφει η Ελένη Καραχανίδη @elenikarachanidi_author
Το βιβλίο που στο πρωτότυπο τιτλοφορείται “Marrom e Amarelo" και θα μεταφραζόταν κάπως σαν «Καφέ και Κίτρινο» χρησιμοποιεί τις λέξεις συμβολικά και όχι με τον αμιγώς χρωματικό τους ρόλο καθώς επί της ουσίας αναφέρεται στο χρώμα δέρματος των δύο πρωταγωνιστών, ο ένας πιο σκουρόχρωμος και ο άλλος πιο ανοιχτόχρωμος. Στα Αγγλικά, και μετέπειτα στα ελληνικά, επιλέχτηκε για τον τίτλο η λέξη Φαινότυποι.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα @irinilou_born_to_read
Το Hidden Pictures είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ με δόσεις υπερφυσικού τρόμου, που καταφέρνει να συνδυάσει έντονη αγωνία με συγκινητικά κοινωνικά θέματα, όπως ο εθισμός, η δεύτερη ευκαιρία και η εμπιστοσύνη. Είναι ένα μυθιστόρημα που εντυπωσιάζει, ενώ ακόμα και ο "βασιλιάς" Στίβεν Κινγκ έγραψε διθυραμβικά σχόλια!
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Σε μια εποχή που μας βομβαρδίζει καθημερινά με συνθήματα όπως "γίνε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου", " μπορείς να το πραγματοποιήσεις οτιδήποτε σκεφτείς ", "ξεχώρισε" και "εκπλήρωσε το δυναμικό σου", η πίεση για αυτοβελτίωση είναι μεγάλη. Παράλληλα όμως, βλέπουμε το άγχος, τη μοναξιά και την κατάθλιψη να αυξάνονται με ανησυχητικούς ρυθμούς. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Δημήτρης Φλαμούρης έρχεται με το βιβλίο του "Το Αντίδοτο" να μας ταρακουνήσει, προτείνοντας μια ριζικά διαφορετική οπτική: έχετε σκεφτεί ότι πολλές από τις συνταγές ευτυχίας της εποχής μας είναι στην πραγματικότητα το ίδιο το δηλητήριο που μας αρρωσταίνει;
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Μερικά βιβλία πρέπει να τα αφήσεις να «κάτσουν» μέσα σου. Να μεστώσουν. Να γίνουν ένα με το μυαλό σου. Ένα από αυτά τα βιβλία είναι το "Η γυναίκα της άμμου" του Kōbō Abe που το διάβασα πέρσι το καλοκαίρι. Ένα βιβλίο που έχει χαρακτηριστεί - εύστοχα κατά την άποψή μου- απόκοσμο και μοναδικό, το οποίο μπορεί εύκολα να το επιβεβαιώσει κάποιος ακόμα και διαβάζοντας μόνο το οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Γράφει η Σιμέλα Θωίδη, @_xristof.simelina_
Πριν από μερικές εβδομάδες έπεσε στα χέρια μου εξ ουρανού ένα έργο, με το οποίο πέρασα δυο ημέρες γεμάτες ταξίδι ανάμεσα στα λεπτά του φύλλα. Κάποια βιβλία μπορούν να μεταμορφωθούν σε βάρκες ή ίσως σε πέδιλα για σκι, και άπαξ και βάλεις τη ζώνη σου, η μοναδική εμπειρία τους είναι μονόδρομος. Το συγκεκριμένο έργο, το "Στη γύρα", είναι το πρώτο βιβλίο της Ελισάβετ Φωτοπούλου, μιας νέας συγγραφέως με σκέρτσο στη γραφή της και έντονη κριτική στο συνδυασμό των λέξεων της. Αν και η ίδια είναι εξαιρετικά νέα, το μαγικό συστατικό της γραφής της είναι η οξύνοια και η παρατηρητικότητα της. Πώς άλλωστε μπορεί κανείς να γράψει φιλοσοφημένη σάτιρα στη σύγχρονη ασθματική εποχή μας; Κάποιοι άνθρωποι είναι για να γράψουν.