Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Το αστυνομικό μυθιστόρημα δεν ήταν πάντοτε αποδεκτό στη χώρα μας. Πριν μερικές δεκαετίες, οι συγγραφείς τα απέφευγαν για να μη βιώσουν την απόρριψη, ενώ τα λίγα βιβλία ξένων συγγραφέων που μεταφράζονταν και εκδίδονταν, οι αναγνώστες τα διάβαζαν μάλλον στα κρυφά, χωρίς να διαφημίζουν την προτίμησή τους. Η κουλτούρα της εποχής κατέτασσε το αστυνομικό μυθιστόρημα στην παραλογοτεχνία.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου @greek_studyholic
Το αστυνομικό μυθιστόρημα της Ευτυχίας Γιαννάκη μας μεταφέρει την ιστορία του Χάρη Κόκκινου, του αστυνόμου που προσπαθεί να εξιχνιάσει τη δολοφονία ενός σκηνοθέτη. Η αγωνία έφτασε "στο κόκκινο" όπως άλλωστε και το κυρίαρχο χρώμα της τριλογίας βιβλίου.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Η νεοελληνική λογοτεχνία είναι κυριολεκτικά βυθισμένη στην ιστορία. Πώς όμως συνδέεται ένα λογοτεχνικό έργο με την ιστορία; Το έργο του Αλεξάνδρου (πρώτη έκδοση 1974) είναι το κατάλληλο για να διερευνήσουμε τη σχέση ιστορίας και λογοτεχνίας – ή πιο συγκεκριμένα, ιστορίας και μυθοπλασίας.
Η Ερμιόνη και ο Γιάννης απαντούν σε 7 ερωτήσεις για το μυθιστόρημα του
Joël Dicker, "Η αλήθεια για την υπόθεση Χάρρυ Κέμπερτ", μτφ. Γ. Στρίγκος, Πατάκης, 2014
(πρωτότυπος τίτλος, "La Vérité sur l’affaire Harry Quebert", 2012)
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Το βιβλίο "Μια γυναίκα στο Βερολίνο" αποτελεί ένα από τα πιο συγκλονιστικά προσωπικά ημερολόγια που έχουν διασωθεί από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόκειται για μια αυθεντική καταγραφή των γεγονότων που διαδραματίστηκαν στο Βερολίνο, από τις 20 Απριλίου έως τις 22 Ιουνίου 1945, κατά τη διάρκεια της σοβιετικής κατοχής της πόλης. Η συγγραφέας, μια νέα και μορφωμένη γυναίκα της εποχής, αποφάσισε να αποτυπώσει την καθημερινότητα της ίδιας και των συμπολιτών της μέσα στο χάος της κατάρρευσης του Τρίτου Ράιχ.
Γράφει η Όλγα Πόλιου, @olgas.bookland
Νομίζω σε κάθε δικό του βιβλίο που έρχεται στα χέρια μου, τον αγαπώ όλο και περισσότερο. Σύγχρονος, εκφραστικός και ρεαλιστής. Συνδυασμός φωτιά, που λέμε. Ιδανικά στοιχεία για τα δικά μου δεδομένα.
Γράφει η Καλλιόπη Καζαγκράντε @K.Kasagrande
Ένα βιβλίο σταθμός που αγγίζει ένα λεπτό θέμα, της ενδοοικογενειακής βίας, με τόση λεπτότητα και ισορροπία που θα αποτελέσει αντικείμενο μελέτης αλλά και φάρος για όσους έχουν παρόμοιες εμπειρίες.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Σχεδόν όλοι κάποια στιγμή στη ζωή μας, έχουμε μπει στη διαδικασία δίαιτας. Άλλες φορές το επιχειρήσαμε μόνοι μας, άλλες φορές με τη βοήθεια κάποιου ειδικού, άλλοτε πετύχαμε τον στόχο μας και άλλοτε όχι. Μερικοί καταφέραμε να διατηρήσουμε το αποτέλεσμα, άλλοι πάλι επανήλθαμε στο αρχικό μας βάρος. Όπως όμως κι αν εξελίχθηκε αυτή η διαδικασία βελτίωσης της διατροφής μας, η δίαιτα παραμένει πάντα μια πολύ σημαντική και ιδιαίτερη στιγμή της ζωής μας. Ναι μεν γνωρίζουμε ότι αφορά την υγεία μας, αλλά συνήθως συνοδεύεται από το άγχος που μας προκαλεί η τήρηση της, αφού καλούμαστε να στερηθούμε αγαπημένες μας γεύσεις και χορταστικές ποσότητες.
Γράφει η Όλγα Πόλιου, @olgas.bookland
Μπορώ να πω με σιγουριά πλέον πως είναι από τα αγαπημένα μου μυθιστορήματα όλων των εποχών και πραγματικά δεν το περίμενα καθόλου. Άξιζε κάθε λεπτό από το χρόνο μου και έχω το συστήνω σε όλους. Ειδικά τώρα που πλησιάζει το φθινόπωρο, είναι το ιδανικό ανάγνωσμα.
Γράφει η Βασιλική Διαμαντή @diamond.s.world
Η Σαμμανή είναι η έκπτωτη θεά, η οποία θα ηττηθεί από τον δαίμονα Ταβαέτ και χάνοντας τη θεϊκή της υπόσταση θα βρεθεί με ανθρώπινη μορφή στη γη. Μαζί της θα “συνταξιδέψει” και ο εκλεκτός της και καλός της, Βικά. Στη νέα της ταυτότητα, ως άνθρωπος πλέον, η Σαμμανή γίνεται η εύθραυστη και ευαίσθητη Λίζα. Το μητρικό χάδι δε θα το νιώσει ποτέ. Μόνο απόρριψη, βία και υποβιβασμό θα βιώσει από τη μητέρα της. Δύο άντρες θα διεκδικήσουν την αγάπη της. Ο ένας θα είναι ο Λευτέρης και ο άλλος ο Έκτορας.
Γράφει η Σοφία Σιμέλα Θωίδη @_xristof.simelina_, @_vivliothiki_
Η ανάγνωση ενός βιβλίου τρόμου με στοιχειωμένα μέρη και μακάβριους θανάτους ήταν εξ αρχής μια μεγάλη πρόκληση για εμένα. Διαλέγοντας λοιπόν από τη βιβλιοθήκη μου την πρόσφατη και τόσο φρέσκια προσθήκη της, τα “Στοιχειωμένα Σπίτια” από τις εκδόσεις Πηγή, ο Πόε με κοιτούσε θλιμμένος με στενεμένα μάτια και σκονισμένος από το κάτω ράφι. Η αλήθεια είναι πως έχω μια έμμονη τάση να διαβάζω τα βιβλία που μόλις έχω αγοράσει αφήνοντας πίσω στην TBR μου πολλά υπεροπτικά βλέμματα από τα παλιά μου βιβλία. Ωστόσο, πιστεύω πως η επιλογή μου ήταν καλή και παρακάτω θα σάς διασαφηνίσω το γιατί.
Γράφει η Μαρία Αντωνίου, @selidodromos
Η “Αγγελία” αποτελεί το πρώτο μυθιστόρημα από την σειρά βιβλίων της Freida McFadden με πρωταγωνίστρια την Μίλι (Βιλελμίνα) Καλογουέϊ. Η Μίλι πέρασε τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής της στη φυλακή. Μετά την αποφυλάκιση της ψάχνει μια ευκαιρία για εργασία ώστε να επανενταχθεί στην κοινωνία και να έχει μια απόλυτα φυσιολογική ζωή. Διαβάζοντας για την αγγελία μίας οικογένειας που αναζητά μια οικιακή βοηθό βρίσκει την κατάλληλη στιγμή ώστε να βρει την τέλεια εργασία. Θα έρθουν όμως τα πράγματα έτσι όπως τα ονειρεύεται;
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης, @philognosia
Ας φανταστούμε ότι είναι αρχές καλοκαιριού και το πλοίο της γραμμής μας φέρνει στις Κυκλάδες. Αποβιβαζόμαστε και αντικρίζουμε το τοπίο. Ποιες λέξεις έρχονται στο νου; Λιτότητα, σίγουρα. Αυστηρότητα. Αφαίρεση. Αλλά και ένταση, την οποία προκαλεί η συνύπαρξη του άγονου εδάφους και της πέτρας, με την αρμύρα της θάλασσας και τον καυτό ήλιο. Ας έρθουμε τώρα σε ένα οποιοδήποτε μαθηματικό πρόβλημα. Άλγεβρα ή γεωμετρία – δεν έχει σημασία. Αν το σκεφτούμε, έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά: λιτότητα και αυστηρότητα στη διατύπωση, αφαίρεση εξ ορισμού, αφού οι μαθηματικές έννοιες είναι μια μορφή αφηρημένης σκέψης, ένταση στην προσπάθεια να βρεθεί η λύση.
Γράφει η Σοφία Αργυρόπαις, @silverchildsbooks
Διάβασα πρόσφατα το διήγημα “Γουΐλιαμ Γουΐλσον” του Έντγκαρ Άλαν Πόε που κυκλοφόρησε στη σειρά “Τα μικρά” των Εκδόσεων Μεταίχμιο σε μετάφραση Κατερίνας Σχινά.