Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Η ανακάλυψη ενός κρυμμένου σημειώματος, που γράφει: "Σε παρακαλώ, βοήθησέ με, Αμάντα", δίνει την αφορμή στον Πολ, ν' αφήσει πίσω του τη μίζερη και βαρετή ζωή του και να ξεκινήσει μια συναρπαστική εξερεύνηση με σκοπό την αποκάλυψη της ταυτότητας, εκείνης της μυστηριώδους γυναίκας... Συνδέεται μήπως, με τον βίαιο χωρισμό δύο ερωτευμένων νεαρών Ιταλών, του Ρομπέρτο και της Φραντσέσκα, τη δεκαετία του 1950; Τι σχέση έχει αυτό το σημείωμα με μία από τις πλουσιότερες επιχειρηματίες στον κόσμο, την Αγγλίδα Κάθριν Άντερσον; Το μυθιστόρημα, «Το Μυστικό του Ανέμου» , είναι ένα ταξίδι στο χρόνο μεταξύ της δεκαετίας του '50 και του σήμερα. Από την Ιταλία στη Νέα Υόρκη, από τη Σουηδία στην Ισπανία... από την Αιθιοπία στο Ελληνικό νησί της Ιθάκης! Ένα ρεαλιστικό παραμύθι για ενήλικες, τόσο σκοτεινό, όσο και φωτεινό...
Γράφει η Όλγα Πόλιου, @olgas.bookland
Μια έντονη αντίληψη που επικρατεί στο μυαλό μου τα τελευταία χρόνια είναι πως κάποια βιβλία θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να διδάσκονται στα σχολεία. Μπορεί βέβαια να συναντάμε πλέον το φαινόμενο της απαγόρευσης και αφαίρεσης βιβλίων από δημόσιες και σχολικές βιβλιοθήκες, δεν παύω όμως να επικροτώ το συγγραφικό έργο πολλών ανθρώπων οι οποίοι παρά τους σκοτεινούς και δύσκολους καιρούς που διανύει ο πλανήτης ολάκερος, τολμούν να γράψουν την αλήθεια, τολμούν να δώσουν φωνή σε γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας και διαμορφώνουν τη πραγματικότητα μας. Ένα από αυτά τα βιβλία είναι και οι “Αδέσποτες σκύλες” της μεξικανής συγγραφέως Ντάλια Δε Λα Σέρδα. Και πριν με ρωτήσετε, ναι φυσικά το προτείνω σε όλους!
Γράφει η Ελένη Καραχανίδη, @elenikarachanidi_author
Το βιβλίο “οδός Ψυχάρη” της Σοφιάννας Παϊδούση σε εικονογράφηση της ίδιας και της Πηνελόπης Λάζαρη είναι από αυτά τα βιβλία που τραβούν τα βλέμματα όταν τα συναντάς στο βιβλιοπωλείο. Σκληρόδετο, με έντονο εξώφυλλο, έναν τίτλο που σε βάζει σε διαδικασία να θες να ανακαλύψεις τι θέλει να πει και, προχωρώντας προς το εσωτερικό, πλούσια εικονογράφηση.
Γράφει η Μαρία Αντωνίου, @selidodromos
Ο Σουηδός συγγραφέας Fredrik Backman έγραψε ένα βιβλίο ύμνο στην φιλία. Πρόκειται για μια ιστορία ταξίδι ζωής από το παρελθόν στο παρόν. “Οι φίλοι μου” είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο από φιλοσοφικούς συμβολισμούς και βαθιά στοχαστικό. Σε αυτό το βιβλίο η πένα του Fredrik Backman διαφέρει από τα υπόλοιπα βιβλία που μας έχει προσφέρει στο παρελθόν και μετατρέπεται σε μια προσωπική αφήγηση με πρωταγωνιστές τρεις φίλους, ένα καλοκαίρι που μένει για πάντα στις καρδιές τους αποτυπωμένο σε ένα πίνακα έργο τέχνης.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα @irinilou_born_to_read
Ένα μόνο γράμμα ήταν αρκετό για να φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή της Κατερίνας. Ένα κομμάτι χαρτί, γραμμένο με προσμονή από τον εφτάχρονο γιο της. Λέξεις από μελάνι που άνοιξαν τις ρωγμές και άφησαν το παρελθόν να ξεχυθεί και να την κατασπαράξει.
Πρόσωπα που πέρασαν αλλά δεν λησμονήθηκαν ποτέ αρχίζουν να έρχονται στο προσκήνιο. Από τη μία ο Νίκος, το στήριγμά της σε μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής της, και από την άλλη ο Γρηγόρης, η προσωποποίηση του εφιάλτη της, ο άνδρας που στοίχειωσε μέχρι και το τελευταίο κύτταρό της. Ένα άγγιγμα αγάπης και ένα άλλο γεμάτο πόνο και μίσος… Αυτήν τη φορά, όμως, πρέπει να παλέψει. Για τον Άγγελο, που ρωτά αν ο πατέρας του γνωρίζει για εκείνον. Για τον εαυτό της, που αγωνίζεται να πάρει μια ανάσα μέσα από τη σκοτεινή θάλασσα των αναμνήσεων. Και για έναν νέο έρωτα που γεννιέται και πρέπει να πατήσει σε πιο σταθερές βάσεις.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Το "Αποχαιρετώντας τους τοξικούς ανθρώπους" αποτελεί έναν ολοκληρωμένο και κατανοητό οδηγό για την αναγνώριση, κατανόηση και διαχείριση τοξικών σχέσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στη ναρκισσιστική και χειριστική κακοποίηση τόσο μέσα στην οικογένεια, στον επαγγελματικό χώρο και στις διαπροσωπικές σχέσεις. Εξετάζει πώς δρουν άτομα με ναρκισσιστικά ή ψυχοπαθητικά χαρακτηριστικά, τα οποία συχνά εμφανίζονται γοητευτικά, επιτυχημένα ή συμπονετικά, ενώ στην πραγματικότητα ασκούν έλεγχο, χειραγώγηση και συναισθηματική βία.
Γράφει η Βασιλική Διαμάντη, @diamond.s.world
Διαβάζοντας το οπισθόφυλλο βλέπω ότι πραγματεύεται μία ιστορία αγάπης και θυσίας της μητέρας απέναντι στα παιδιά της αλλά και για την είσοδό τους σε ορφανοτροφείο… πραγματικά απόρησα… πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο και να χαρακτηρίζεται ως υπέρτατη αγάπη;;;;
Γράφει η Ελένη Καραχανίδη @elenikarachanidi_author
Σε ένα παραμύθι με πρωταγωνιστή ένα μικρό τζιτζίκι η συγγραφέας Βιβή Τόγιαλου δίνει πληροφορίες για τον κύκλο ζωής των αγαπημένων εντόμων μέσα από μια πολύ όμορφη και ξεχωριστή ιστορία. Επιπλέον με λόγο πολύ προσιτό στα μικρά παιδιά και εικονογράφηση εξαιρετική (της Κατερίνας Παπαστεφανάτου), μιλά για τη σημασία της συνεργασίας αλλά και την αξία του να είμαστε προσηλωμένοι στους στόχους και να μην εγκαταλείπουμε.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης @philognosia
Ο “Φόβος” είναι το δωδέκατο μυθιστόρημα του Chris Carter που κυκλοφορεί στη χώρα μας, και αυτό από τις εκδόσεις Bell, όπως και όλα τα προηγούμενα. Παρόλο που ο συγγραφέας δηλώνει ιταλικής καταγωγής και σήμερα ζει στο Λονδίνο, η δράση όλων των βιβλίων του τοποθετείται στην περιοχή του Los Angeles, την οποία γνωρίζει πολύ καλά, αφού πέρασε εκεί ένα μέρος της ζωής του.
Γράφει ο Γιάννης Παρίσης @philognosia
Όποιος διαβάζει πολύ και πολλά διαφορετικά βιβλία κάνοντας συχνά και αλλοπρόσαλλες επιλογές, ίσως κι από επαγγελματική διαστροφή, τις περισσότερες φορές απογοητεύεται. Υπάρχουν, όμως, και κάποιες λίγες – ελάχιστες – φορές που έχει την τύχη να συναντήσει κάτι πραγματικά φρέσκο και καινούριο. Αυτό ένιωσα διαβάζοντας το "Άγριο ζώο". Είναι δική μου ευθύνη που ως τώρα δεν είχα διαβάσει μυθιστόρημα του Joël Dicker, παρά τον θόρυβο που είχε γίνει όταν για πρώτη φορά μεταφράστηκε βιβλίο του στα ελληνικά (“Η αλήθεια για την υπόθεση Χάρρυ Κέμπερτ”, Πατάκης, 2014). Έτυχε, λοιπόν, το “Άγριο ζώο” να είναι το πρώτο δικό του μυθιστόρημα που διαβάζω.
Γράφει η Καλλιόπη Καζαγκράντε @Κ.Kasagrande
“Δεν το ‘κανα εγώ” λέει η Ρούθυ “το Τζάτζαλο”. Το Τζάτζαλο είναι ο αχώριστος σύντροφος πολλών μικρών παιδιών και είναι υπεύθυνο για πολλές σκανταλιές – αλλά και για αλλαγές!
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα @irinilou_born_to_read
Για δυο παθιασμένους λάτρεις της περιπέτειας, όπως ο Τόμυ και η Τάπενς Μπέρεσφορντ, η απραξία που τους επέβαλλε ο πόλεμος ήταν σωστή δοκιμασία. Ευτυχώς, όταν κάποιος πράκτορας της Ιντέλιτζενς Σέρβις άφηνε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο του Σαιντ Μπρίτζετ, η Υπηρεσία θα θυμόταν αμέσως τον γέρο Τόμυ. Αποστολή του ήταν μια συνηθισμένη φαινομενικά δουλειά γραφείου κάπου στη Σκωτία, ενώ στην πραγματικότητα θα προσπαθούσε να εντοπίσει τα δυο πρόσωπα που κρύβονταν κάτω από τα συνθηματικά ψηφία Μ και Ν, και που ήταν δυο από τους πιο επικίνδυνους πράκτορες του εχθρού.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
Η δεσποινίς Αννούλα είναι αρραβωνιασμένη με τον όμορφο νεαρό Αμάνδο φον Νέμπελστερν. Ένα δαχτυλίδι όμως, που καταλήγει στο δάχτυλό της με τρόπο μυστηριώδη, έρχεται να ανατρέψει τα πάντα. Και τότε η περιπέτεια ξεκινά. Ό,τι ακολουθεί μοιάζει με όνειρο· οι νεαροί ήρωες βυθίζονται σε έναν γκροτέσκο κόσμο από τον οποίο όμως εντέλει βγαίνουν σοφότεροι και έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τη ζωή στις πραγματικές της διαστάσεις.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Η Χέιζελ ζει μια ήσυχη και προβλέψιμη ζωή ως υπεύθυνη του τοπικού βιβλιοπωλείου στην παραθαλάσσια πόλη Ντριμ Χάρμπορ, απολαμβάνοντας τη συντροφιά των βιβλίων και των σταθερών της συνηθειών. Όταν όμως ανακαλύπτει ένα κρυφό μήνυμα μέσα σε ένα βιβλίο, η καθημερινότητά της διαταράσσεται και ένα ανεξήγητο μυστήριο αρχίζει να ξεδιπλώνεται. Καθώς τα στοιχεία πληθαίνουν και τα μηνύματα ξεπηδούν το ένα μετά το άλλο η Χέιζελ, συνειδητοποιεί πως δεν μπορεί να συνεχίσει μόνη της την επίλυση του μυστηρίου. Τότε στη ζωή της μπαίνει ο Νόα, ο πολύ γοητευτικός, αλλά και αφερέγγυος ως προς τις σχέσεις του με το άλλο φύλο, ψαράς της πόλης, που βλέπει το μυστήριο ως μια ευκαιρία για μια ακόμη περιπέτεια. Οι δυο τους, αν και εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες, ξεκινούν να ακολουθούν τα ίχνη που κρύβονται ανάμεσα στις σελίδες. Η κοινή τους προσπάθεια τούς φέρνει πιο κοντά, καθώς στην πορεία της έρευνας αρχίζουν να τρέφουν κρυφά συναισθήματα ο ένας για τον άλλο, μην πιστεύοντας όμως ότι θα βρούνε ανταπόκριση από την άλλη μεριά.