Γράφει η Μπαμπαούση Έλενα, @ithaca_bookodyssey
Ο κ. Κρομμύδας ξέρει πως να πλάθει ιστορίες που μέσα στην απλότητα τους κουβαλάνε σημαντικά μηνύματα, όπως αυτό το βιβλίο, το “Μια νύχτα ακόμη”.
Γράφει η Σιμέλα Θωίδη, @_xristof.simelina_ / @_vivliothiki_
Η ποιητική συλλογή “Η σωστή απόσταση” της Γιάννας Τζιβελέκη από τις εκδόσεις Συρτάρι έμελλε να γίνει μια από τις αγαπημένες μου ως τώρα. Η Γιάννα σε αυτό της το έργο μάς μιλά για την σωστή απόσταση –ή και όχι– που θα πρέπει να παίρνουμε από ό,τι μας κάνει να νιώθουμε, να χανόμαστε. Οι έρωτες, οι ανθρώπινες σχέσεις, ο ίδιος μας ο εαυτός, όλα βρίσκονται σε μια συνεχόμενη κι άρα αέναη πάλη μεταξύ τους. Το δίκιο και το άδικο. Το σωστό και το λάθος. Τελικά, η ίδια η απόσταση που χρειάζεται, για να μπορέσουμε να αφουγκραστούμε τα γεγονότα. Ομολογώ, πως το συγκεκριμένο έργο με έβαλε σε πολλές σκέψεις από το πρώτο κι όλας ποίημα. Όλες οι σκέψεις μου γεννήθηκαν μέσα από τη γραφή της -ή μάλλον σωστότερα ξύπνησαν- κατά τη διάρκεια του έργου. Διάφορα σημεία του με συγκίνησαν, με άγγιξαν και συνομιλήσαμε.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Ένα βιβλίο γεμάτο φαντασία και σημαντικά μηνύματα σχετικά με τον φόβο που έχουμε όλοι μας μερικές φορές, τον φόβο του “Δεν μπορώ”.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Αν θέλεις να βρεις ένα χαλαρό βιβλίο με ωραία πλοκή που συνδυάζει κοινωνικές προεκτάσεις, χιούμορ και βαθιά συναισθήματα μεταξύ πρωταγωνιστών, τότε το βιβλίο “Αληθινά δικός σου” της Abby Jimenez που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μετάφραση Κλαίρης Θεοδώρου είναι η καλύτερη επιλογή.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα @irinilou_born_to_read
"Νομίζω πως ήρθε η ώρα να αφήσεις πίσω σου τα φώτα και να με ακολουθήσεις στις σκιές. Εκεί που ξέρω να κινούμαι καλύτερα από τον καθένα"
Μυστηριώδεις εξαφανίσεις τυλίγουν σαν πυκνή οµίχλη τη γαλλική µαγική πόλη της Βέρνια. Τα γεγονότα του παρελθόντος, που για όλους θεωρούνταν τετελεσµένα, προσπαθούν έρποντας να βγουν στο φως. Σε µία κοινωνία που έχει µάθει να φοβάται το σκοτάδι, το φως προσπαθεί να λάµψει, µα ποιος είπε πως το έρεβος θεωρείται απαραίτητα συνώνυµο του κακού;
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Το βραβείο Booker για το 2025 ανήκει σύμφωνα με τους κριτικούς στον David Szalay για το βιβλίο του “Σάρκα”, ωστόσο ορισμένοι αναγνώστες φαίνεται να διαφωνούν με αυτή την απόφαση, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγομαι και εγώ.
Γράφει η Μαρία Αντωνίου, @selidodromos
Ο κόσμος του Sebastian Fitzek ξεδιπλώνεται με αμείωτη ένταση και στο “Κορίτσι του ημερολογίου”. Μία σκοτεινή ιστορία μυθοπλασίας, όπου το παρελθόν και το παρόν πλέκονται αριστοτεχνικά, παρασύροντας τον αναγνώστη σε ένα αδιάκοπο παιχνίδι ανατροπών.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
Μια συγκλονιστική καταγραφή της χειραγώγησης και της θεσμικής σιωπής, που μετατρέπει μια προσωπική τραγωδία σε ένα καθολικό κατηγορητήριο ενάντια στην κατάχρηση εξουσίας της πνευματικής ελίτ της Γαλλίας των δεκαετιών του '70 και '80.
Γράφει η Ροδαμάνθη Σοφικίτου, @greek_studyholic
"Ο Γκρεγκ Χέφλι δεν τρελαίνεται για εκπλήξεις – ειδικά όταν πρόκειται για τα γενέθλιά του. Αλλά με τίποτα δε θα μπορούσε να φανταστεί τη συγκλονιστική έκπληξη που του ετοιμάζει φέτος η οικογένειά του.Όταν τα επικά σχέδια για το πάρτι του Γκρεγκ αρχίζουν να καταρρέουν, εκείνος διατηρεί την ελπίδα ότι θα αποκτήσει αυτό που επιθυμεί για τα γενέθλιά του – μια σπάνια κάρτα ανταλλαγής που αξίζει μια περιουσία. Το πρόβλημα είναι πως την ψάχνουν και πολλοί άλλοι και δεν είναι βέβαιο ότι θα την τσιμπήσει πρώτος αυτός.Θα πραγματοποιηθούν τα όνειρα που έκανε ο Γκρεγκ για τα γενέθλιά του; Ή θα μάθει να προσέχει τι εύχεται;"
Γράφει η Ερμιόνη Κοσκινά, @koski_er
Το "Η Θυσία… μια αληθινή ιστορία" του Χρήστου Καραντωνίου τοποθετείται σε εκείνη τη διακριτή ζώνη της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας που επιστρέφει στη μυθολογία όχι από διάθεση αναπαραγωγής, αλλά από ανάγκη επαναδιαπραγμάτευσης. Ο τίτλος προϊδεάζει για μια αφήγηση που ακουμπά το "πραγματικό", ωστόσο το έργο λειτουργεί κυρίως ως μια μετα-μυθολογική άσκηση: μια αφήγηση για το πώς γεννιούνται, διαστρέφονται και επιβιώνουν οι ιστορίες.
Γράφει η Κατερίνα Βιτζηλαίου, @the.booklist_
Στην ακμάζουσα και πολυπολιτισμική Αντιόχεια του 4ου αιώνα μ.Χ., σε μια περίοδο έντονων πολιτικών και θρησκευτικών ανακατατάξεων, εκτυλίσσεται η ιστορία δύο νέων ανθρώπων που εξαναγκάζονται να ενωθούν με γάμο παρά τη θέλησή τους.
Γράφει η Ειρήνη Λουκίσα, @irinilou_born_to_read
"Ξέρεις τι είναι ο φθόνος; Ξέρεις τι είναι να ξυπνάς καθημερινά με τη σκέψη ότι ο άλλος είναι καλύτερος από σένα; Ξέρεις τι είναι ν’ αναρωτιέσαι τι άλλο πρέπει να κάνεις για να τον ξεπεράσεις και το μόνο στο οποίο να καταλήγεις να είναι η κατάμαυρη σκιά μιας φαντασίωσης, στην οποία ο εχθρός σου σέρνεται ταπεινωμένος στα πόδια σου κι εσύ θριαμβολογείς χωρίς καν να ξέρεις τον λόγο;"
Γράφει η Καλλιόπη Καζαγκράντε @Κ.Κasagrande
Περιγραφή
Ο Σιλάν έχει φτάσει στην καινούργια πατρίδα. Κάθε πρωί, φεύγει από την δομή φιλοξενίας και πηγαίνει στο σχολείο έχοντας μαζί του το κουτί του. Περνάει πολύ ωραία εκεί: παίζει με τα άλλα παιδιά, ζωγραφίζει, μαθαίνει μουσική, αλλά δεν αποκαλύπτει στους συμμαθητές του – όσο κι αν εκείνοι επιμένουν – τι έχει μέσα στο κουτί του. Όταν στο τέλος της ιστορίας, το περιεχόμενό του αποκαλύπτεται, οι φίλοι του Σιλάν, αλλά και οι αναγνώστες του βιβλίου θα νιώσουν μεγάλη συγκίνηση και θα πάρουν μεγάλη χαρά. Ένα βιβλίο, από δύο βραβευμένες δημιουργούς- που προσεγγίζει ένα από τα πιο καίρια ζητήματα των ημερών μας, με μεγάλη ευαισθησία και τρυφερότητα, αφήνοντας μια γλυκιά αίσθηση αισιοδοξίας.
Γράφει η Βασιλική Διαμάντη, @diamond.s.world
Δεν μπορείς να αντέξεις τόσες αναμνήσεις. Γίνονται αθάνατες, σαν κι εσένα. Και πονάνε πολύ.» Αυτό μας λέει η Εμπονυ Βάργκας.
Άραγε μπορείς να ζήσεις μία αιωνιότητα μαζί με ό,τι αυτό συνεπάγεται; Πιστεύω δύσκολο. Σε αυτό το βιβλίο διαβάζουμε και μαθαίνουμε κομμάτι – κομμάτι την «αιώνια» ζωή της Εμπονυ, μιας βρικολακίνας 400 ετών μαζί με την σοφία που αποκόμισε τόσα χρόνια. Αναρωτιέμαι και σκέφτομαι και η ίδια πόσο θλιβερό θα ήταν να μην μπορείς να γεράσεις και να πεθάνεις.